آینده علم

ساخت رگ‌های خونی مصنوعی

محققان موفق به ساخت نوعی از رگ‌های خونی مصنوعی شده‌اند که می‌توان از آنها در انجام اعمال جراحی قلب و همچنین تصفیه‌ خون یا به عبارتی دیگر همودیالیز در افراد مبتلا به بیماری‌های کلیوی منجر به نقص عملکرد این عضو حیاتی و انجام بسیاری از دیگر اقدامات درمانی استفاده کرد.
کد خبر: ۳۸۵۲۹۴

 این گروه از متخصصان آمریکایی برای ساخت این رگ‌های خونی مصنوعی از سلول‌های انسانی استفاده کرده‌اند و نتایج به دست آمده از آزمایشات بالینی انجام شده روی گروهی از میمون‌ها حاکی از آن است که استفاده از این رگ‌های خونی با عدم پذیرش بافت رگ‌های خونی پیوندی از طریق سیستم ایمنی بدن مواجه شده و با مشکلات و عوارض شایع نظیر لخته شدن خون در مسیر عبور از رگ‌های خونی یا انقباض و گرفتگی خونی و همچنین از هم پاشیده‌شدن رگ‌های خونی در برخی از محل‌‌های مشخص در سیستم گردش خون بدن همراه نخواهد بود. در انجام عمل جراحی قلب باز، پزشکان رگ‌های خونی مسدود شده را با رگ‌هایی که از قسمت‌هایی از دست یا پای فرد بیمار جدا می‌کنند، تعویض خواهند کرد. علاوه بر این پیوند رگ در فرد بیمار اغلب با مشکلات ناشی از عدم پذیرش بافت پیوندی توسط سیستم ایمنی بدن فرد بیمار همراه بوده و همچنین استفاده از رگ‌های مصنوعی پلاستیکی نیز با مشکلات و محدودیت‌هایی نظیر لخته شدن خون در مسیر عبور از رگ‌های خونی همراه خواهد بود. اگر بخواهیم از بافت بدن بیمار برای رشد رگ‌های خونی استفاده کنیم نیز مدت زمان زیادی در حدود 6 ماه به طول خواهد انجامید و به این ترتیب این گروه از محققان امیدوارند با استفاده از این روش که در حقیقت از بافت زنده برای تولید رگ‌های خونی استفاده می‌کنند در مدت زمانی بسیار کوتاه عروقی را تولید کنند که با مشکلاتی نظیر عدم پذیرش توسط سیستم ایمنی بدن نیز مواجه نشود. در این روش از بستری از مجاری سلول‌های ماهیچه‌ای صاف برای رشد رگ‌های خونی استفاده می‌شود. این سلول‌های ماهیچه‌ای کلاژن و دیگر بافت‌های ارتباطی را در اطراف مجاری که به عنوان بستر رشد رگ‌های خونی انتخاب شده‌اند ترشح می‌کنند پس از جدا ساختن رگ‌های خونی از بستر رشد، آنها را به وسیله شوینده‌هایی که سلول‌ها را از اطراف رگ‌های خونی جدا می‌کند شستشو می‌دهند و به این ترتیب تنها لوله‌ها و مجاری از جنس کلاژن باقی خواهند ماند که می‌توان از آنها به عنوان رگ‌های خونی استفاده کرد و از آنجا که در داخل این مجاری هیچ سلول زنده‌ای وجود ندارد موجب واکنش سیستم ایمنی بدن نشده و می‌توان بدون محدودیت زمانی و برای مدت زمانی بیش از یک سال پس از تولید آنها را ذخیره و نگهداری کرد. نتایج موفقیت‌آمیز به دست آمده از آزمایشات بالینی بر روی میمون‌ها حاکی از آن است که می‌توان در آینده‌ای نزدیک از این روش برای درمان بسیاری از بیماری‌های عروقی در انسان‌ها نیز استفاده کرد.

زهرا هداوند

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها