براساس نوع نگاه به این آرژانتینی باوقار و تمام نشدنی القاب متفاوتی مثل تراکتور یا آقای قابل اعتماد را به او دادهاند، اما هر جور که به او نگاه کنیم، نمیتوانیم تحسیناش نکنیم. زانهتی که در سال 1995 به اینتر پیوست 15 سال است که در این تیم میدرخشد و جانشین خوزه مورینیو هرکس که باشد مانند سایر مربیان 2 دهه اخیر این تیم اولین کاری که خواهد کرد، ابقای این بازیکن منضبط، محکم، متین و بیحاشیه در باشگاه است.
عجبا که او را در هر مکانی در خطوط دفاعی و میانی قرار دادهاند، بهتر از جای قبلی بازی کرده است. امسال که سرمربی پرتغالی اینتر به دلایل مختلف کریستین چیوو و داویده سانتون را برای مدتی طولانی در اختیار نداشت، خاویر را به پست مدافع چپ فرستاد و او آنقدر خوب کار کرده که حتی وقتی شکستگی استخوان جمجمه چیوو خوب شد آقای خاص دلش نمیآمد زانهتی را از آنجا بردارد.
از وقتی مایکون بازیکن برزیلی پیستون راست اینتر را دربست مال خود کرد زانهتی که بازیکن تخصصی این پست است باید در مکانی دیگر قرار میگرفت اما از آنجا که این تیم همیشه نیازها و مشکلاتی خاص برای هریک از مقاطع فصل داشته زانهتی در نقاط مختلف مثل هافبک راست، هافبک وسط، مدافع آزاد و حتی هافبک چپ هم بازی کرده و آنقدر خوب ظاهر شده که از بازیکنان اصلی آن پستها هم بهتر کار کرده است تا معلوم شود بازوبند کاپیتانی از هرجهت برازنده اوست.
زانهتی تنها یادگار آخرین قهرمانی «اروپایی» اینتر (فتح جام یوفای 1998) است و شنبه شب میکوشد یکی از معدود جامهای باشگاهی و البته مهمترین آنها را که جایش در کارنامه او خالی است در برنابئو صید کند، حتی مخالفان اینتر این مرد مسلط و تابع اصول را که بندرت اشتباه میکند و همیشه و تمام و کمال در خدمت تیم خود است تحسین میکنند و او را مظهر اعتماد و اطمینان میدانند. زانهتی طی این مدت فراز و فرودهای زیادی را در اینتر دیده، اما خودش هم میگوید سلطهای که این تیم در 5 سال اخیر بر فوتبال ایتالیا یافته و محصول آن 5 عنوان پیاپی قهرمانی اسکودتو و 3 دوره کوپا ایتالیاست دورانی طلایی را برای نراتزوری رقم زده است که با عصر طلایی هلهنیو هرهرا در اواسط دهه 1960 برابری میکند.
زانهتی میافزاید: «همه چیز برای ما در این 5 سال به جز مواردی معدود خوب پیش رفته، اما امسال سرآمد تمامی موارد قبلی بوده است. رسیدن به فینال جام قهرمانان اروپا که پیشتر امری دستنیافتنی برای ما شده بود امسال حاصل آمده و باشگاه تولدی تازه یافته است. ما بسیار خوشحالیم که اسباب غرور و سرور فراوان هواداران خود شدهایم. حالا نگاه ما به فینال مادرید است تا آخرین گام این فصل طولانی را هم برداریم.»
زانهتی سرانجام روزی به کشورش باز خواهد گشت، اما او در این حدفاصل به دومین رکورددار بازی در اینتر بدل شده و اگر جاسینتو فاکرتی مدافع چپ افسانهای سابق این باشگاه را نادیده بگیریم، هیچکس به اندازه او و قوت وی برای آبی و سیاههای شهر میلان به میدان نرفته و تلاش نکرده و به تبع آن محبوب نبوده است. او بازیکن ابدی باشگاهی است که ماسیمو موراتی مالک اینتر همیشه دوست داشت به سان باشگاه ساخته شده توسط پدرش ـ آنجلو موراتی ـ در دهه 1960 بشود و به اوج برسد و سرانجام به این اهداف نایل آمده و اگر روزی زمانه کنونی نه به اسم وی و نه به نام مورینیو بلکه به نام عصر زانهتی نامگذاری شود، هیچکس تعجب و اعتراض نخواهد کرد.
این حق مسلم مردی است که 15 سال به طور صادقانه به نراتزوری خدمت کرده و از همه الگوها در ایتالیا فراتر رفته است.
منبع: خبرگزاری AP
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم