به گزارش ایرنا به نقل از پایگاه اینترنتی کنفدراسیون فوتبال آسیا؛ این باشگاه ها، بازیکنان ستاره را به خدمت می گیرند و سروصدای زیادی به پا می کنند. البته این تیم ها به بازی های لیگ تب و تاب جدیدی می دهند. معمولاً طرفدار چندانی ندارند اما تلاش می کنند تا نامشان مطرح بماند و جذابیت های بیشتری برای هواداران جدید ایجاد کنند.
به موفقیت هم می رسند اما بقایشان با ابهام روبروست. کسی نمی داند چند ماه دیگر یا چند سال دیگر از این پدیده های نوظهور اثری خواهد بود یا نه. بعضی از این تیم ها می مانند و به بقای خود ادامه می دهد اما بسیاری از آن ها رها می شوند و فقط بخشی از تاریخ را به نام خود ثبت می کنند.
کنفدراسیون فوتبال آسیا در این گزارش به چهار باشگاه متمول این قاره پرداخته است که روند صعودی بسیاری را در آسیا طی می کنند اما آینده فعالیت آنان مشخص نیست.
استیل آذین : اتوبوسی به نام هوس
بنابر آنچه در نوشته ها موجود است، این باشگاه روز دهم اردیبهشت 1386 و با خرید امتیاز باشگاه اکباتان توسط حسین هدایتی شکل گرفت.
او در رسانه ها به عنوان فردی متمول معرفی می شود که می خواهد قطب تازه ای در فوتبال بسازد که مثل همیشه، رقابت با پرسپولیس و استقلال را هدف اصلی خود می داند.
هدایتی رنگ قرمز را انتخاب می کند و با استفاده از تجربه و شهرت نام بزرگ علی پروین، سعی در راهیابی تیم استیل آذین به لیگ برتر فوتبال ایران می کند اما در سال اول ناموفق عمل می کند.
استیل آدین پس از صعود به لیگ برتر درصدد جذب بازیکنان بزرگ و مطرح بر می آید که اولین شوک فصل حضور علی کریمی در این باشگاه بود.
بعد نام های دیگری هم به این تیم اضافه شدند. فریدون زندی، حسین کعبی، واحدی نیکبخت و... در ایستگاه میانه، مهدوی کیا را هم روی یکی از صندلی های اتوبوس خود نشاندند.
می گویند ممکن است آندرانیک هم نفر بعدی باشد اما همین نام های فعلی هم می تواند کار را برای هر کس که کار مربیگری را برعهده می گیرد به اندازه کافی سخت کند.
استیل آذین ممکن است قهرمانی را از دست رفته ببیند اما اصلاً دوست ندارد بلیت لیگ قهرمانان آسیا از کف بدهد.
اتوبوس هوس انگیز آنها با سرعت روبه جلو حرکت می کند اما باید دید که آیا این باشگاه می تواند به بقای خود در فوتبال ایران ادامه دهد.
الشباب: استارت از غرب
اما ماشین سرعت دیگری که در غرب آسیا به راه افتاده ، نامش الشباب اردن است. آنها کمی دیرتر در سال 2002 شروع کردند و همان ویژگی های مشترک را داشتند. پول زیاد و انگیزه ایجاد یک موتور قدرت دیگر.
خیلی زود در سال 2004 به لیگ برتر رسیدند و نام های بزرگ منطقه مانند عیسی التورک اردنی و نیظار محروس سوری را برای مربیگری به تیم آوردند.
آنها در سال 2006 نه فقط قهرمان لیگ شدند که جام حذفی را هم روی دست بردند.
سال 2007 هم نوبت به AFC کاپ رسید تا با شکست الفیصلی در دربی اردن شب فینال را به مراسم باشکوهی برای باشگاه تبدیل کنند.
بنیادکار: رکورد سبقت در ازبکستان
این یکی نامش برای فارسی زبانان مانوس است. همان بنیادکار فارسی خودمان می شود. اما کاری که آنها کردند ، این بود که اساس فوتبال سنتی ازبکستان را به هم ریختند و تخت و تاج پاختاکور را به زیر کشیدند.
در تابستان سال 2005 وقتی تیم آماتور نفتگازمونتاژ را در اختیار گرفتند، اسمشان کوروچی بود که بعد بنیادکار شد.
آنها در گام اول از بازیهای مناطق به دسته اول آمدند و سال بعد به لیگ برتر رسیدند تا سریع ترین سبقت در تاریخ فوتبال ازبکستان را به نام خود کنند.
این تیم در سال 2008 میلادی قهرمانی لیگ را بدست آورد و با زیکو به نیمه نهایی لیگ قهرمانان آسیا رسید.
روز 8 ژوئن 2009 هم با اعلام نام فلیپ اسکولاری رسانه های خبری جهان را فتح کرد و البته قهرمانی لیگ را دوباره در خانه نگه داشت هرچند با باخت مقابل تیم پوهانگ کره جنوبی در یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان متوقف شد.
موانگتونگ یونایتد: استراتژی رسانه
این تیم در سال 1989 تاسیس شد اما سال پیش با مدیریت جدید ناگهان در کورس قهرمانی قرار گرفت.
ترکیب عجیبی از یک سازمان بزرگ رسانه ای و مشهور در تایلند با باشگاه موانگتونگ، نام این باشگاه را مانند بمب ترکاند و طرفدار زیادی جذب کرد.
آنها سال 2007 قهرمان دسته دوم شدند و سال بعد قهرمانی دسته اول را بدست آوردند و بعد در اولین حضور تاریخی در دسته برتر، قهرمانی را هم به چنگ آوردند.
موانگتونگ یونایتد اینک در پلی آف لیگ قهرمانان آسیاست. آنها دانانگ ویتنام را 3 بر صفر برده اند و روز شنبه در آخرین گام با آرمد فورس سنگاپور دیدار می کنند.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم