در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
سریالهایی که در حال پخش هستند، داستانهای متفاوتی دارند از خانوادگی و کمدی گرفته تا اکشن و ماجراجویانه و تاریخی. حالا میتوان گفت که آنتن تلویزیون آنقدر پر است که برای دیدن همه سریالهای آن وقت کم میآوریم و باید دست به انتخاب بزنیم تا به تماشای سریالهایی بنشینیم که بیشتر میپسندیم.
این هم یکی از مزایای پر شدن آنتن است. وقتی همه جور خوراکی در سفره رسانه فراهم باشد، میتوان درباره انتخاب هم صحبت کرد و به مخاطب آموزش داد که لازم نیست به دیدن همه آنچه پخش میشود، بنشیند. او میتواند از میان سریالهای مختلف چند تایی را گزینش کند.
وقتی مخاطب امکان انتخاب داشته باشد یعنی این که رسانه به مخاطب خود احترام گذاشته و او را محدود نکرده است که مجبور به دیدن چند برنامه یا سریال باشد. البته تلویزیون هم در این ازدحامی که در پخش سریالها به وجود آورده، راهی نرفته را امتحان میکند.
مدیران تلویزیون حتما از طریق نظرسنجیها در خواهند یافت که آیا کنداکتوری که برای پخش فراهم کردهآند، خوب است یا باید کمی آن را تعدیل کنند. حتی آنها از بازتاب نظرات مردم به این نکته خواهند رسید که باید تولید کدام سریالها را در اولویت بگذارند چون مردم آنها را بیشتر میپسندند و از آنها بیشتر میآموزند.
از سوی دیگر، پخش حدود 10 سریال از 4 شبکه تلویزیونی سلیقه مخاطبان را نیز ارتقا میدهد، چون آنها را با داستانها و ساختارهای مختلف آشنا میکند. بنابراین مخاطبی که با سریالهای مختلف روبهرو میشود، ذهن و خواسته خود را به چند سریال مثلا کمدی یا خانوادگی محدود نمیکند.
او درمییابد که تلویزیون به عنوان یک رسانه فراگیر هر داستانی را میتواند دستمایه یک سریال قرار دهد. همه آنچه گفته شد، دستاوردهایی است که پخش چندین سریال به صورت همزمان برای مدیران و مخاطبان تلویزیون در پی خواهد داشت. اما این همه حسن، تلفاتی هم خواهد داشت در این آزمون و خطای تلویزیونی برخی سریالها هم دیده نخواهند شد.
سریالی مانند «مسافران» که پخش آن در زمانی آغاز شد که ترافیک سنگین پخش بر تلویزیون حاکم نشده بود. مسافران در آن زمان توانست مخاطبان زیادی جذب کند. داستان نو، بازیگران کاربلد، ساختاری روان و بدون پیچیدگی و پیامهایی که شعاری نبود، توانست مسافران را در ردیف بهترینهای تلویزیون قرار دهد و حتی منتقدان سختگیر را هم نرم کند؛ اما مسافران اکنون در میان ازدحام سریالهایی که تمام ساعات شبکهها را به خود اختصاص دادهاند، گم شده است. حالا دیگر مسافران مخاطبان جای ندارد و دیدن یا ندیدن آن زیاد توفیری نمیکند. این اتفاق زمانی پررنگتر جلوه کرد که پخش سریال «گاوصندوق» هم هر شب روی آنتن رفت.
حالا مخاطبان شبکه 3 ماندهاند که مسافران را در اولویت بگذارند یا گاوصندوق را. البته آسیبی که گاوصندوق از این ترافیک پخش دید، کمتر از مسافران نیست.
گاوصندوق هم سریال موفقی است که اگر در این ازدحام به پخش نمیرسید، شاید میتوانست در ردیف پرمخاطبان قرار گیرد؛ چون این سریال اصلا به مخاطب کمفروشی نمیکند و با استفاده از اصل غافلگیری مخاطب را پای دیدن قسمت بعدی مینشاند.
به هر حال تلویزیون در این مقطع زمانی هرچه سریال خوب و به اصطلاح آس داشت، رو کرد و حتی پذیرفت که برخی از خوبان خود را هم نادیده بگیرد و آنها را به پای آزمونی که آغاز کرده، بریزد؛ آزمونی که دستاوردهای زیادی برای تلویزیون خواهد داشت و میتواند مدیران این رسانه را در برنامهریزی برای 5 سال آینده کمک کند.
طاهره آشیانی
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: