آیا تنیس در ایران مرده است؟

با نگاهی کوچک به تاریخچه شکل‌گیری این رشته جذاب می‌بینیم که تنیس در دنیا بیش از چند قرن عمر کرده است و از زمان پیدایش تنیس، این رشته جذاب و هیجان‌انگیز، طرفداران بسیاری را به خود جذب کرده است اما، آیا این رشته جذاب در ایران به جایگاه خود رسیده یا مانند بسیاری از رشته‌ها در سایه بهت آور رشته فوتبال گم شده است.

تنیس مرده است. خاک مرده روی زمین‌های تنیس پاشیده‌اند. وضعیت خیلی بد است. مشکل سخت افزاری و کمبود زمین به سایر مشکلات تنیس دامن می‌زند. سازمان باید از تنیس حمایت کند. تنیس جزیی از خانواده سازمان است. این ورزش باید عمومی شود. در حال حاضر از لحاظ سخت افزاری هیچ کمکی به تنیس نمی‌شود.

در واقع کمکی که این رشته دریافت می‌کند در شان تنیس نیست. حالا تعداد زمین‌های بسیاری از مراکز استان‌ها به تعداد انگشتان دست هم نمی‌رسد. تنیس ایران با فقر مربی، بازیکن و زمین روبه‌رو است. فدراسیون تنیس با بودجه‌ایی که در اختیار دارد، نمی‌تواند خرج کارمندانش را بدهد چه برسد به اینکه بخواهد کارهای پایه‌ای انجام دهد. مسوولان فقط فوتبال را می‌بینند.

بسیاری از رشته‌ها که در جهان، آسیا و منطقه مطرح‌ هستند در سایه یک رشته گم شده‌اند. حالا فوتبال تمام ورزش را احاطه کرده و تنیس در کنار فوتبال جایگاهی بدست نمی‌آورد. هرچه بیشتر به ورزش بها دهیم ناهنجاری‌ها کمتر می‌شود اما حالا با سخت‌گیری‌ها ورزشگاه‌ها را خلوت کرده‌ایم. ده سال پیش مجموعه ورزشی انقلاب به مراتب شلوغ‌تر بود اما، متاسفانه حالا به خاطر سخت‌گیری‌های موجود ورزشگاه‌ها خلوت شده است.

حالا روسای شرکت‌ها زمین‌ها را گران کرده و مخارج را بالا برده‌اند. در سال‌های دور تنیس ایران قهرمان آسیا بود ولی متاسفانه حالا از این جایگاه فاصله‌ زیادی گرفته‌ایم. اگر می‌خواهیم در تنیس پیشرفت داشته باشیم، باید نگاه خود را عوض کنیم. باید به ورزش تنیس به عنوان یک ورزش همگانی نگاه کرد. اگر این دیدگاه وجود داشته باشد، سرمایه‌گذاری های خوبی در تنیس صورت می‌گیرد، از طرفی صدا وسیما نیز باید به این مهم کمک کند.

این اظهارات تنها بخشی از دردودل‌های مربیان و کارشناسان تنیس است، گویا این افراد هیچ یک اعتقادی به رویش دوباره تنیس ندارند. کارشناسان تنیس و مربیان و بازیکنان این رشته معتقدند که تنیس هنوز نتوانسته است به جایگاه اصلی خود برسد.

به نظر می‌رسد تنیس ایران علی‌رغم پتانسیل‌های سرشار و گذشته روشن، آینده روشنی ندارد. به راستی چه مشکلاتی پیش روی پیشرفت این رشته جذاب است و چگونه می‌توان به این رشته کمک کرد تا دوباره راه بیفتد و قله‌های موفقیت را طی کند.

زمین، درد اصلی اهالی تنیس

کمبود زمین تنیس مشکلی است که به بر راه پیشرفت این رشته چنبره زده است. حضور در زمین‌های تنیس مجموعه ورزش انقلاب به یک کابوس برای تنیس تبدیل شده است. بازیکنان و مربیان باید هفت خوان را پشت سر بگذارند تا به زمین‌های تنیس برسند و ساعتی به ورزش بپردازند. ورزشکار باید برای دریافت کارت ورود، کارت پارکنیگ، اجاره زمین و... هزینه کند. مشکل زمین‌های تنیس مجموعه ورزشی انقلاب از گذشته وجود داشته است. این سوال وجود دارد که یک نفر برای خریدن یک نخ سیگار چقدر به دردسر خواهد افتاد؟.تاکنون احداث زمین تنیس تا چه حد در اولویت های سازمان تربیت بدنی بوده است.

اسماعیل پوررحیم در این باره اظهار کرد: برای حضور در ورزشگاه این قدر سخت‌گیری می‌شود که بچه‌ها از ورزش زده خواهند شد. حالا بازیکنان زیر فشارند. این همه سخت‌گیری مسوولان برای استفاده از زمین و امکانات به ضرر تنیس است. حالا تنیس‌بازان برای بازی در زمین‌های تنیس مجموعه ورزشی انقلاب باید هفت خوان رستم را بگذرانند، ورودی و پول زمین بدهند. درحالی که اگر پیشرفت تنیس را می‌خواهیم باید به آن‌هایی که استعداد دارند زمین رایگان برای بازی بدهیم. هرچه به ورزش بیشتر بها دهیم اعتیاد کمتر می‌شود.

سرمربی تیم پارس ویس تهران افزود: در گذشته شش زمین تنیس در مجموعه‌ ورزشی انقلاب از طرف سازمان تربیت بدنی به فدراسیون اختصاص داده شد اما، متاسفانه مجموعه‌ انقلاب این زمین‌ها را به مزایده گذاشت. حالا کار به جایی رسیده که حراست این مجموعه‌ ورزشی بازیکن ملی‌پوش تنیس را از زمین بیرون می‌کند، در حالی که این زمین‌ها طبق قراردادی که با سازمان تربیت بدنی داریم، متعلق به فدراسیون است.

سرمربی تیم تفال نیز سخت‌گیری در ورود به ورزشگاه‌ها را یکی از چالش‌های پیش روی پیشرفت تنیس دانست و گفت: اگر قبلا باشگاه انقلاب هزار عضو داشت، حالا این تعداد به 500 نفر هم نمی‌رسد.

همچنین زیدی، سرمربی تیم سیمین سپاهان در این باره گفت: زمین‌های تنیس محدودند و به زمین‌هایی که قبل از انقلاب احداث شده ختم می‌شوند. در 30 سال گذشته خیلی کم زمین تنیس ساخته شده است. مسوولان نمی‌آیند بودجه خود را خرج 800 متر زمین کنند که فقط دو نفر در آن بازی کنند. ‌آنها این زمین را طوری می‌سازند که 30 نفر در آن فوتبال بازی کنند. مزاح نمی‌کنم این استدلالی است که مسوولان در پاسخ به درخواست ما می‌آورند.

سرپرست فدراسیون تنیس نیز معتقد است: بحث هزینه پرداختن برای ورزش کردن مشکل عمومی ورزش ماست. این افراد اگر بخواهند ورزش دیگری نیز بازی کنند، باید یک سالن اجاره کنند و اجاره بها بدهند. طبیعی است کسی که تنیس بازی می‌کند، باید هزینه بدهد اما، این هزینه‌ها باید معقول باشد. باشگاه انقلاب هم برای خود قوانینی دارد و طبیعتا هزینه‌های جانبی متوجه ورزشکاران خواهد شد. به نظر من اینها مشکل نیست. هر چند ما به دنبال این هستیم که این هزینه‌ها را به حداقل برسانیم. باید تنیس را به امکانات سخت افزاری تجهیز کنیم.

شایسته افزود: ارتباط خوبی بین فدراسیون و مرکز تجهیز وجود دارد. با شرکت تجهیز صحبت کرده‌ایم و خانواده‌ی تنیس می‌توانند از مجموعه‌ی ورزشی انقلاب به نحو مطلوب استفاده کنند. ما سعی کرده‌ایم که برای مسایلی چون استعدادیابی ، مسابقات و... درخصوص استفاده از زمین‌های انقلاب دچار مشکل نشویم.

جذب اسپانسر ، راه خاموش نجات تنیس

بودجه سال گذشته فدراسیون تنیس حدود 80 میلیون تومان بوده است که این مبلغ در سال جاری به 180 میلیون تومان ارتقا یافته در حالی که فعالیت این فدراسیون طبق تقویم به 430 میلیون تومان بودجه احتیاج دارد. در این شرایط کمبود بودجه که البته دامنگیر بسیاری از رشته‌های ورزشی است، جذب اسپانسر می‌تواند پمادی بر زخم کمبود بودجه باشد. فدراسیون تنیس تا چه حد در جذب اسپانسر و یا حتی حفظ اسپانسرهای موجود کوشیده است؟

در لیگ تنیس ایران 10 تیم فعال هستند که 9 تیم آن خصوصی‌اند و تیم گاز خوزستان تنها تیم دولتی لیگ تنیس است. این تیم‌ها یک سری نیازها دارند. در حال حاضر در تنیس پخش زنده نداریم و رسانه‌ها نیز چندان روی تنیس کار نمی‌کنند. شکی نیست باید یک سری تسهیلات برای تیم‌های خصوصی فراهم کنیم تا آنها را از دست ندهیم. تاکنون چه تمهیداتی در این رابطه صورت گرفته است؟

هاشمی ماد، سرمربی تیم تنیس قم درباره علت عدم جذب اسپانسر خاطرنشان کرد: مشکل جذب اسپانسر در تمام ورزش وجود دارد. هنوز برای جذب اسپانسر فرهنگ‌سازی و بسترسازی نکرده‌ایم. تنیس از لحاظ جنبه تبلیغات خیلی حمایت نمی‌شود. صداوسیما و مطبوعات نیز به تنیس نمی‌رسند و این عوامل انگیزه اسپانسر را کم می‌کند. در کشورهای دیگر از اسپانسرها درصد کمی مالیات گرفته و آنها از قانون معافیت مالیاتی برخوردارند. اسپانسری که دارد برای ورزش هزینه می‌کند باید تسهیلات داشته باشد. شرکت‌های معتبر دوست دارند در ورزش هزینه کنند. معافیت مالیاتی می‌تواند به آنها انگیزه بدهد اما، حالا که بستر آماده نیست اسپانسر هم نمی‌آید و بیشتر اسپانسرهایی هم که وجود دارند، دولتی و نیمه دولتی هستند. اسپانسر دولتی فایده‌ایی برای ورزش ندارد.

کیمیایی سرمربی تیم گاز خوزستان، نیز در این باره معتقد است: اگر می‌خواهیم به بحث همگانی شدن ورزش تنیس توجه کنیم، باید امکانات دولتی و اسپانسرها را جذب کنیم اما، متاسفانه تاکنون موفق به این کار نشده‌ایم. نه دولت خوب پول می‌دهد و نه بخش خصوصی به علت تبلیغات کم در تنیس سرمایه‌گذاری می‌کند. عدم تبلیغات مناسب و آگاهی دادن درخصوص فواید این ورزش به تنیس ضربه زده است.

همچنین شایسته درباره کمبود بودجه و جذب اسپانسر گفت: سعی می‌کنیم با کار بیشتر و ارتباط با سازمان تربیت بدنی رضایت آنها را برای افزایش بودجه بدست آوریم. طبیعی است که روسای فدراسیون‌ها نیز معمولا سعی می‌کنند از جاهای دیگر برای رشته‌ی خود کمک کسب کنند. مشکل کمبود بودجه، مشکل عمومی ورزش است و دوستان ما در سازمان تربیت بدنی و کمیته‌ ملی المپیک قول مساعد برای کمک به این ورزش جذاب داده‌اند.

جای خالی تنیس پایه

توجه به ورزش پایه شعاری است که از دیرباز، جامعه ورزش آن را سر داده‌اند. این شعار کی به حقیقت می‌پیوندد؟

پوررحیم در ارتباط با اهمیت توجه فدراسیون به تنیس پایه اظهارکرد: وقتی با 100 نونهال به صورت حرفه‌ای کار کنیم قطعا از بین اینها 10 قهرمان بیرون خواهد آمد. تنیس به کودکان تعلق دارد. توجه به آنها باعث پیشرفت تنیس خواهد شد در غیر این صورت یک بازیکن 31، 32 ساله چه آینده‌ای برای تنیس رقم خواهد زد؟ 15 سال پیش در باشگاه استقلال جام‌های مختلفی برای نونهالان برگزار می‌شد و هزار کودک تنیس باز در این مسابقات با هم رقابت می‌کردند. نمی‌دانم چه شد که این شرایط برای تنیس از بین رفت. در آن زمان حداقل 40، 50 بازیکن کارآمد در تنیس داشتیم اما، حالا شرایط خیلی ضعیف شده است. کسانی که به تنیس آمده‌اند نتوانسته‌اند به این ورزش کمک کنند.

شایسته نیز در این ارتباط گفت: عزیزانی که در فدراسیون در گذشته حضور داشته‌اند، زحمات بسیاری برای پیشرفت تنیس پایه انجام داده‌اند. مسابقه‌های قهرمانی جوانان که به تازگی در مجموعه‌ ورزشی انقلاب برگزار شد، نشان می‌داد که این زحمات دارد نتیجه می‌دهد. با همکاری با روسای هیات‌ها و استان‌ها برنامه‌ریزی خواهیم کرد تا تنیس پایه بیش از پیش پیشرفت کند. من هنوز در ابتدای راه قرار دارم و قطعا در جلساتی که با روسای هیات‌ها و کمیته‌های مختلف خواهم گذاشت، این برنامه‌ها جمع‌بندی‌ شده و اجرا خواهند شد.

تنیس ورزشی است که تنها با تجربه میدان های بزرگ پیشرفت خواهد کرد. در این باره چه کرده‌ایم؟

فرشید زیدی مهمترین مشکل تنیس را نداشتن مسابقات بین‌المللی دانست و خاطرنشان کرد: در دنیا نیز ثابت شده که هر چه تنیس بازان بیشتر مسابقه می‌دهند،‌ بیشتر پیشرفت می‌کنند اما، در حال حاضر این امکان برای بازیکنان ما وجود ندارد که در کشورهای دیگر مسابقه دهند. در داخل کشور نیز مسابقات کمی برگزار می‌شد و همچنین بازیکنان ما به رقابت با خودشان محدود شده‌اند.

مربی تیم تفال نیز تاکید کرد: سرعت بازیکنان خارجی تنیس بالای 200 کیلومتر است. باید برویم و بازی‌های بین‌المللی را ببینیم تا بتوانیم مثل آنها بازی کنیم. وقتی به سرعت آنها عادت نداشته باشیم فقط باید برویم بازی کنیم ، ببازیم و برگردیم.

پوررحیم نیز خطاب به سرپرست جدید فدراسیون تنیس گفت: از شایسته می‌خواهم خیلی بیشتر از اینها مسابقه برگزار کند. باید برای تنیس مسابقات برون مرزی گذاشت چون این امر به ارتقای سطح تنیس کمک خواهد کرد. باید صداوسیما را مجاب کند تا بازی‌های تنیس را پخش کند. اگر این کارها را انجام ندهد هیچ فایده‌ای به حال تنیس ندارد.

همچنین سرپرست فدراسیون تنیس در خصوص لزوم حضور ورزشکاران در مسابقات برون مرزی اظهار کرد: این یک نکته‌ اساسی است و من از بدو ورود برنامه‌ریزی کرده‌ام تا بتوانیم عزیزان خود را در سن‌های مختلف به مسابقات برون مرزی اعزام کنیم. تنیس ورزشی است که با حضور ورزشکار در مجامع بین‌المللی پیشرفت می‌کند. صرفا با بازی داخلی نمی‌توانیم قهرمان بسازیم. اعزام ورزشکارانی که در مسابقات داخلی بهترین رتبه‌ها را کسب می‌کنند، تشویقی برای آنها به وجود آورده و این احساس را در آنها ایجاد می‌کند که دارند ورزش قهرمانی می‌کنند و این اعزام‌ها علی‌رغم هزینه‌های تحمیلی در آینده انجام خواهد شد.

آشتی‌کنان خانوده تنیس

آنچه به نظر می رسد این است که متاسفانه خانواده تنیس هم با هم مشکل دارد. تا زمانی که این خانواده دور هم جمع نشود، مشکلات تنیس حل نخواهد شد و فدراسیون تنیس و سازمان تربیت بدنی هم نمی‌توانند کاری از پیش ببرند.

سرمربی تیم پارس ویس تهران توجه به پیشکسوتان را یکی از مهمترین عوامل پیشرفت تنیس دانست و اظهار کرد: متاسفانه نسل قدیم و جدید تنیس در کنار هم نیستند. امسال تیم تفال کامبیز درفشی جوان را که سال‌ها از تنیس حرفه‌ای دور بوده است جذب کرد. حالا ببینید این تیم با برخورداری از تجربه‌ی این پیشکسوت چگونه پیشرفت می‌کند. متاسفانه ما در فدراسیون تنیس کمیته‌ پیشکسوتان نداریم و تا زمانی که نخواهیم از تجربه‌ی آنها استفاده کنیم، نسل جدید تنیس نمی‌داند برای پیشرفت چه کار باید بکند.

شایسته نیز در این خصوص تاکید کرد: خانواده‌ تنیس را دور هم جمع می‌کنم. همه باید با هم همفکری کنیم تا تنیس به جایگاه اصلی خود برسد. کاملا روشن و مشخص است که خانواده‌ تنیس به زودی با هم آشتی می‌کنند. از همان ابتدا که در این فدراسیون حضور داشتم، همگی اظهار لطف کردند و معلوم است که با همفکری دور هم جمع خواهیم شد و با برنامه‌ریزی دقیق جایگاه تنیس را ارتقا خواهیم داد.

ایسنا