ورزش مدال‌آور در سراشیبی سقوط

جودو ‌اسیر ‌اختلافات ‌داخلی

نتایجی که جودوی ایران در رقابت‌های جهانی هلند کسب کرد، اگرچه انتظارهای بسیاری را به دنبال داشت ، اما برای خیلی‌ها عادی بود. افت فاحشی که این رشته در سال‌های اخیر پیدا کرده، سبب شده تا نتیجه نگرفتن در مسابقه‌های جهانی، امری عادی تلقی شود که این موضوع برای رشته‌ای که همواره روی مدال‌هایش حساب ویژه‌ای باز می‌شد، خوشایند نیست.
کد خبر: ۲۸۰۵۲۹

تیم ملی در مسابقه‌های اخیر، تنها با 3 ورزشکار شرکت کرد؛ وحید بنا، علی معلومات و وحید سرلک. هیچ‌یک از این جودوکاران نتوانستند آنچه را که سرمربی تیم ملی پیشتر وعده کرده بود، عملی سازند.

سرلک البته تا رتبه پنجمی خود را بالا کشید که از سوی میران موفقیت به حساب می‌آید. این در حالی است که وی قبلا گفته بود تنها جودوکارانی را به هلند می‌برد که در مسابقه‌های جهانی کسب مدال کنند.

حالا با گذشت مدت کوتاهی از پایان این رقابت‌ها، سرمربی تیم ملی برخی‌ها را متهم به چوب‌ لای چرخ گذاشتن کرده و مدعی است که گروهی از اهالی جودو و بخصوص پیشکسوتان این رشته درصدد جوسازی و ناآرامی‌ برای این رشته هستند تا تیم ملی نتیجه نگیرد.

محمود میران در حالی این ادعاها را مطرح می‌کند که پیشتر نیز چنین ماجراهایی را در جودو شاهد بوده‌ایم و اکنون برخی از ورزشکاران سرشناس و مربیان نیز سر ناسازگاری سر داده‌اند.

بیانیه‌ای که آرش میراسماعیلی، قهرمان سابق جهان و مربی قبلی تیم ملی پس از رقابت‌های جهانی هلند منتشر کرد یا اظهارات تند رضا رودکی، عضو سنگین‌وزن تیم ملی تنها گوشه‌ای از این ماجراست که کاملا واضح است. جودو روزهای ناآرامی را سپری می‌کند و در این میان البته نبود رئیس برای چنین فدراسیونی بی‌تاثیر نیست.

ناکامی‌های متوالی

تا همین چند سال پیش، جودو جزو رشته‌هایی بود که همگان روی مدال‌هایش در عرصه‌های آسیایی حساب ویژه‌ای باز می‌کردند؛ اما اکنون وضع فرق کرده است. ابرهای سیاه روی جودو سایه افکنده و ناکامی‌ها، یکی پس از دیگری از راه می‌رسند. از پشتوانه‌های این رشته هم چندان خبرهای خوشی به گوش نمی‌رسد و بعد از حادثه دلخراشی که در پی سقوط هواپیمای توپولف در حوالی قزوین برای تیم نوجوانان کشورمان رخ داد ، سازمان بازرسی کل کشور به دلیل افشای ماجرای صغر سنی چند نفر از اعضای این تیم، جلوی انتخابات این فدراسیون را گرفت تا مشکلات دوچندان شود. از سوی دیگر اختلافاتی که درون خانواده جودو به وجود آمده و شکاف آن که هر لحظه بیشتر می‌شود، تهدید بزرگی برای این رشته به حساب می‌آید.

سعیدلو، رئیس جدید سازمان ورزش کشور به طور حتم از این جریانات باخبر است و اگر تصمیم جدی برای بهبود اوضاع گرفته نشود، از حالا باید قید مدال‌های این رشته در بازی‌های آسیایی 2010 گوانگجوی چین را زد. این در شرایطی است که جودو در وضعیت عادی خود می‌تواند در ارتقای رتبه ایران در جدول مدال‌های بازی‌های آسیایی نقش مهمی را ایفا کند.

محمود میران، سرمربی تیم ملی بخش عمده‌ای از مشکلات موجود را به گروهی از پیشکسوتان این رشته ربط می‌دهد و مدعی است این افراد تنها به دنبال تضعیف تیم ملی هستند. وی حتی آنها را متهم می‌کند که با مصاحبه‌ها و جوسازی‌هایشان درصدد تضعیف روحیه تیم ملی هستند. میران می‌گوید: یک گروه هستند که فقط مصاحبه می‌کنند و چوب لای چرخ می‌گذارند. خیلی از این پیشکسوتان سال‌هاست در رقابت‌های آسیایی و جهانی شرکت نکرده‌اند. آنها حتی تمرینات تیم ملی را هم از نزدیک نمی‌بینند تا در جزییات کار قرار بگیرند. متاسفانه این گروه از پیشکسوتان نه تنها کمکی نمی‌کنند که دردسرآفرین شده‌اند. به نظر من اگر فدراسیون یک رئیس قاطع داشته باشد، برخی افراد سوءاستفاده نخواهند کرد.

میران در شرایطی توپ مشکلات جودو را به زمین پیشکسوتان این رشته می‌اندازد که اختلاف نظرها و افت جودو به دوره کوتاه او در پست سرمربیگری تیم ملی بازنمی‌گردد. مدت‌هاست جودو در سراشیبی قرار گرفته است و معلوم نیست چه زمانی ترمز آن کشیده خواهد شد.

محمدرضا رودکی عضو سنگین وزن تیم ملی و قهرمان آسیا حرف‌های زیادی برای گفتن دارد. او که ظاهرا قربانی برخی اختلاف‌ها شده است، می‌گوید: «این مشکلات برمی‌گردد به این نکته که قدر چیزهایی را که داریم نمی‌دانیم. درخشان که الان در فدراسیون جهانی هم سمت دارد، حتی می‌توانست در حد مدیریت کل ورزش کشور باشد، ولی فشارهای برخی‌ها باعث شد او کنار بکشد. جودو مشکلات مالی داشت و رضوی را آوردند تا این مشکلات را برطرف کند. خودش می‌گفت تا 2‌میلیارد تومان اسپانسر می‌آورد و این شرط را هم برایش گذاشتند که به کادر فنی دست نزند ولی چالش‌های بسیاری به وجود آمد. از درگیری در اردوها تا درگیری در فدراسیون. اوضاع جوری شده بود که انگار همه فدراسیون افتاده دست میراسماعیلی! کسی انکار نمی‌کند که آرش موفق‌ترین جودوکار ما بوده است، ولی هیچ کس نتوانسته یک نفره کارها را پیش ببرد. آرش خیلی خوب بود اما تنها بود. اتفاقات زیادی رخ داد. رضوی به تعهداتش عمل نکرد و میراسماعیلی هم 15 روز مانده به مسابقه‌ها تیم ملی را رها کرد تا تیم بیفتد دست میران. نمی‌دانم اسم این جریانات را چه چیزی بگذارم ولی بی‌بندوباری بیداد می‌کند. حالا هم امینی سرپرست فدراسیون است. او پیشکسوت جودوست، اما فدراسیون یک رئیس قطعی می‌خواهد.»

اگر تصمیم جدی برای بهبود اوضاع جودو گرفته نشود‌ از حالا باید قید مدال‌های این رشته در بازی‌های آسیایی 2010 گوانگجوی چین را زد

این قهرمان ملی بزرگ‌ترین مشکل جودو را اختلافات درونی این رشته می‌داند و می‌افزاید: برخی‌ها اسم خود را گذاشته‌اند پیشکسوت و فقط حرف می‌زنند و انتقاد می‌کنند. صرفا حضور در یک رشته باعث نمی‌شود پیشکسوت باشید. یک پیشکسوت حتما باید قهرمان باشد. این افراد هیچ وقت هیچ نظریه و طرحی ارائه نمی‌دهند و اختلافات زیادی را دامن زده‌اند. کار به جایی رسیده است که اردوی تیم ملی فقط با چند نفر دایر می‌شود.

رودکی در بخش دیگری از اظهارنظرهایش به «جام جم» می‌گوید: متاسفانه جودو مربی خوب ندارد. جودو مثل کشتی نیست که در هر شهری بروید یک مربی خوب برای آن پیدا کنید. ما مربیانی مثل حاج یوسف‌زاده با 18 سال سابقه یا زارعیان را داریم اما از آنها خوب استفاده نمی‌کنیم. متاسفانه مسوولان هم فقط نگاهشان به کسب مدال است و نمی‌خواهیم 20، 30 نفر را پرورش بدهیم.

اختلاف‌ها

محمد بیرامی کارشناس ورزش‌های رزمی نیز اختلافات درونی را مشکلات اصلی جودو می‌داند. وی با اشاره به جدایی درخشان از این فدراسیون در اواخر سال 86 یادآور می‌شود که مشکلات از همان زمان سرباز کرد و دودستگی بین اهالی این رشته افزایش یافت.

بیرامی توضیح می‌دهد: رضوی نتوانست وحدت بین جودوکاران را حفظ کند. او به بهانه دوشغله بودن از جودو رفت. بعد از آن هم هر کسی ساز خودش را زده است. در حالی که کشورهای عقب‌مانده جودو نیز پیشرفت خوبی داشته‌اند ما درگیر مشکلات داخلی هستیم و این خیلی بد است. از طرفی دیگر قضیه صغر سنی جودوکاران که البته همواره وجود داشته و این بار پس از حادثه دلخراش سقوط هواپیما سربازکرد همه چیز را از مسیر اصلی خارج کرد تا جودو در مسیر حاشیه دیگری قرار گیرد. این کارشناس بر این باور است که جودو نیاز به یک مدیر قاطع دارد و حتی اگر رئیس بعدی خارج از جامعه جودوکاران باشد هم بهتر است. او در تشریح دلیل این ادعای خود به «جام‌جم» می‌گوید: «در این چند وقت خود جودوکاران نشان دادند نمی‌توانند کارها را خوب پیش ببرند. از طرفی آنها هیچ کس را بهتر از خودشان نمی‌دانند و سرناسازگاری سر می‌دهند برای همین بهتر است یک مدیر بزرگ و کاربلد خارج از این مجموعه بیاید.»

برنامه‌ریزی ضعیف

مهدی درخشنده، دیگر کارشناس جودو مشکلات این رشته را حاصل برنامه‌ریزی‌های نه چندان خوب این فدراسیون در سطح کلان می‌داند و تصریح میکند «این مسائل به صورت زنجیره‌وار از گذشته به یکدیگر متصل بوده‌اند و اشتباهات پیاپی در برنامه‌ریزی‌ها، جودو را به این روز انداخته است.» وی با بیان این که آنچه روی تاتامی اتفاق می‌افتد ویترین برنامه‌های فدراسیون است بر نبود برنامه‌ریزان خوب در این فدراسیون اشاره دارد و آن را مهم‌ترین عامل افت جودو عنوان می‌کند. کنار نیامدن با هر مدیری که در راس فدراسیون قرار گرفته است از سوی بخش اعظم این قشر هم از جمله عواملی است که درخشنده به آن تاکید می‌ورزد، اما برای رهایی از این شرایط چه باید کرد؟ درخشنده پاسخ می‌دهد: «همه چیز به تصمیم رئیس سازمان تربیت بدنی بستگی دارد. باید یک فرد مقتدر و خارج از گروه‌های حاضر را بیاورند تا به هیچ گروهی گرایش نداشته باشد. اگر امروز این کار را بکنیم، شاید در گوانگجو یک نتیجه مطلوب بگیریم، اما آنقدر فرصت را هدر داده‌ایم و مشکلات زیاد است که محال است نتایج دوحه را تکرار کنیم.»

برخلاف این کارشناسان، محمدرضا حاج یوسف‌زاده مدیر فنی تیم‌های ملی نظر ملایم‌تری دارد و معتقد است نتایج کنونی جودو چندان هم ضعیف نیست! این مربی باسابقه جودو در عرصه‌های ملی مدعی است جودو در حال تغییر نسل است و نتیجه نگرفتن در چنین شرایطی کاملا قابل پیش‌بینی و طبیعی است. وی در تشریح این ادعای خود می‌گوید: «میران، میراسماعیلی، رودکی و... بیش از یک دهه برای جودو افتخار آفریدند، اما آنها رفتند و یک نسل دیگر روی کار آمده است. جودو یک رشته مبارزه‌ای است و با توجه به این که نسلی بازنشسته شده است، نیاز به زمان داریم تا دوباره به شرایط عادی برگردیم.15 سال پیش ما جودوکارهای گردن‌کلفت نداشتیم و از چوخه‌کارها استفاده کردیم. 14 سال خوب نتیجه‌ گرفتیم، اما حالا که در چنین شرایطی قرار گرفته‌ایم، باید به امثال میران فرصت بدهیم تا خودشان را جمع کنند.» حاج یوسف‌زاده پیشنهاد می‌کند اهالی جودو برای بازگرداندن آرامش به این رشته باید قاطعانه مسائل را مطرح کنند و کینه‌توزی‌ها را کنار بگذارند. به عقیده وی جودو با خودزنی‌هایی که دارد راه به جایی نمی‌برد.

جودوی ایران در حالی روزهای ناخوشایندی را پشت سر می‌گذارد که در بازی‌های آسیایی به طور معمول روی مدال‌های آن حساب ویژه‌ای باز شده است؛ ‌اما مشکلاتی که این رشته با خود به همراه دارد، تهدید بزرگی است که قطعا مسوولان رده بالای ورزش کشور باید توجه ویژه‌ای به آن داشته باشند. تقریبا کمتر کسی است که اختلافات درونی این رشته را باور نداشته باشد. اختلافاتی که جودوی ایران را به یک تیم معمولی در عرصه جهانی بدل کرده است. باید دید واکنش مسوولان جدید ورزش کشور به این جریانات جودو چگونه خواهد بود.

علی رضایی

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها