ساعتی با علیرضا حیدری در تحریریه روزنامه

نشریات ورزشی ورزشکاران را بالا می برندو زمین می زنند

کد خبر: ۲۵۰۷

روزنامه جام جم روزنامه پر محتوا و جامعی است که تمام اخبار سیاسی ، هنری ، ورزشی ، فرهنگی و علمی را پوشش می دهد علاوه بر این که ظاهر خوبی دارد حاوی مطالب متنوع و آموزنده ای است البته من بیشتر صفحات هنری و ورزشی آن را میخوانم بیشتر روزنامه ها به فوتبال می پردازندجام جم هم از این امر مستثنا نیست واقعااز جام جم و دیگر مطبوعات ورزشی انتظار دارم که به رشته های دیگر ورزشی بها دهند باید برای ورزشکاران دیگر رشته ها انگیزه ایجاد کرد و آنها را تشویق نمود به هر حال همین که روزنامه جام جم که روزنامه سیاسی اجتماعی است دو صفحه را به ورزش اختصاص میدهد بسیار موثر است در شرایطی که در ورزش بسیار سنگین و دشواری مثل وزنه برداری کورش باقری دست به کار بزرگی زد و به مقام قهرمانی جهان دست یافت اما متاسفانه موفقیت او تحت الشعاع مسابقات تیم ملی فوتبال قرار گرفت و پیروزی بزرگ او کمتر در مطبوعات منعکس شد و باز هم زینت بخش تمام صفحات مطبوعات ورزشی، اخبار فوتبال بود.تلویزیون کم نگاه می کنم . بعضی وقتها برنامه های ورزشی می بینم . اکثرا گزارش های فوتبال تیم ملی و باشگاهی را نگاه می کنم . کشتی کمتر می بینم . البته قبل از این که به قهرمانی برسم ، بیشتر کشتی تماشا میکردم.در دوران نوجوانی ، خیلی فوتبال بازی می کردم ؛ اما چون کمی خشن بودم ، شاید هم چون جثه من بزرگتر از دیگران بود، آنها با برخورد به من زمین می خوردند. به هر حال چون برادرم کشتی گیر بود، بیشتر به کشتی علاقه مند شدم و در این رشته به فعالیت پرداختم .از برنامه های تلویزیونی سریال های زیر آسمان شهر و روزگار جوانی را پسندیدم و خوشم آمد.به سینما هم علاقه دارم ، ولی کمتر فرصت می شود. بیشتر فیلمهای ایرانی و فلسفی را دوست دارم.به موزیک علاقه خاصی دارم . بیشتر در اوقات فراغت و یا زمانی که سوار اتومبیل می شوم ؛ موزیک گوش می کنم کارهای محمد اصفهانی و علیرضا عصار را دوست دارم.خیلی دوست دارم خودم بتوانم گیتار بزنم ؛ البته کمی بلد هستم.مسافرت کردن را دوست دارم . البته در مسابقات جهانی به عنوان یک ورزشکار، دشواری های زیادی وجود دارد؛ اما برای شرکت در تورنمنت های بین المللی ، فراغت بیشتری وجود دارد و بیشتر خوش میگذرد.بیشتر از بیست ، سی سفر خارجی کرده ام ، اما از چند سفر اخیر به لهستان ، امریکا و مغولستان خاطرات خوشی دارم.معمولا با تماشاگران و مردم خوب ارتباط برقرار می کنم . همیشه سعی کرده ام جوری کشتی بگیرم که مردم راضی و خوشحال شوند.در طول تاریخ کشتی ایران ، قهرمانان بزرگی وجود داشته اند که از قابلیت های فنی و تکنیکی بالایی برخوردار بوده اند که هر کدام می توانند الگو باشند.از نظر من رسول خادم و عباس جدیدی ، کشتی گیران صاحب کلاسی هستند که خوب کشتی را می فهمند. رسول شیوه تهاجمی خوبی داشت و همیشه بیشتر از شرایط فیزیکی خود کشتی می گرفت . جدیدی هم پهلوانی و مطمئن کشتی میگیرد.علیرضا دبیر یکی ازکشتی گیران شایسته و موفق ما در چند سال گذشته محسوب می شود. دبیر باهوش است . خوب کشتی می گیرد و از اعتماد به نفس بالایی برخوردار است و در زیرگیری تبحر دارد.معلوم نیست تا چه زمانی کشتی بگیرم . شاید قبل از المپیک خداحافظی بکنم ، شاید بعد از المپیک . اما آنچه مسلم است ، تا روزی که خوب بتوانم کشتی بگیرم ، روی تشک میروم.با وجود این که مسابقات جهانی عقب افتاد، اما نگذاشتم از لحاظ روحی تحلیل بروم . شاید از لحاظ آمادگی جسمانی این تعویق روی من تاثیر گذاشته ، البته برای همه کشتی گیران خارجی نیز این "افت " وجود داشته ، اما من تلاش کرده ام تا به دوران اوج بازگردم.این روزهای آخر اردو خیلی خسته کننده شد. دوست دارم هر چه زودتر به روی تشک بروم . چون حفظ آمادگی خیلی سخت است.مسابقات جهانی 2001 وقت کشتی گیران ، مربیان و فدراسیون را گرفته است . شرایط برایم تکراری شده ؛ شرایط سختی است حتی خوابیدن شب هم زجرآور شده است.جا به جایی محل اردو از مجموعه انقلاب به خانه کشتی بهتر که نشد، شرایط را بدتر هم کرد. در خوابگاه انقلاب شرایط روحی خوبی داشتم . از لحاظ تغذیه چون کمتر در اردو غذا خوردم ، نظر خاصی ندارم.من آدم جدی ای هستم . حتی در شوخیهایم ، جدی هستم . شوخی هم باید حس خود را داشته باشد.شرایط خانواده من خاص است . همه برای من زحمت می کشند و برایم فداکاری می کنند. شبهایی که در اردو و تنها هستم ، سخت است و بیشتر به مشکلات آنها پی می برم . به هر صورت این شرایط را هم خانواده ام و هم من تحمل کرده ایم.مطبوعات ورزشی تاثیر زیادی دارند. چون مردم علاقه زیادی به مطبوعات دارند.بعضی از نشریات ، با چاپ خبرهای ضد و نقیض ، شخصیت اجتماعی و ورزشی ورزشکاران را زیر سوال می برند و این بر افکار عمومی تاثیر منفی میگذارد.البته همه مطبوعات ورزشی این گونه نیستند و بعضی از آنها مطالب آموزنده و سازنده می نویسند. متاسفم بگویم که بعضی از نشریات ، تجاری می اندیشند و کمتر به رسالت خود عمل می کنند و خیلی راحت با حیثیت ورزشکاران بازی میکنند.بعضی از مطبوعات ورزشی آنقدر ورزشکاران را بزرگ می کنند که اگر زمانی یک ورزشکار با ناکامی و شکستی مواجه شود، این گونه تلقی خواهد شد که او کوتاهی کرده و فاجعه ای رخ داده است . به عبارتی ، باخت یک قهرمان را آنقدر بد جلوه می دهند که ورزشکار روی آمدن به اجتماع را نداشته باشد.آنقدر به یک ورزشکار "گیر" می دهند که پرونده یک قهرمان به خاطر یک شکست بسته شود. همه اینها به دلیل نداشتن شناخت کافی خبرنگاران است.در زندگی ، مادر و خواهرم را بیش از همه چیز دوست دارم.یک مربی باید تمام ابعاد وجودی یک ورزشکار را تغذیه کند.زمانی لباس یک مربی قداست و احترام دارد که یک مربی دارای شخصیت و رفتاری والا باشد.بعضی ها فقط به دلیل این که یکسری مسائل تکنیکی و تاکتیکی می دانند، خود را معلم و مربی می دانند؛ در حالی که یک مربی باید در کنار تجربیات فنی و تکنیکی ، از ویژگی های اخلاقی و اجتماعی برخوردار باشد.در باره شیوه گزینش تیم ملی کشتی باید بگویم تلفیقی از انتصاب و انتخاب با توجه به صلاحدید صاحب نظران باید صورت بگیرد. باید مصلحت ورزش را هم در نظر گرفت . اما باید دید کسی که مسوولیت انتخاب کردن را دارد، آیا از نظر شخصیت و تفکر، در آن حد و تکامل است . من فکر می کنم اگر سیستم طوری باشد که یک نفر مانند سر مربی اختیار کامل داشته باشد، بهتر نتیجه بدهد. چون او مسوول و جوابگوی برد و باخت خواهد بود.اگر فدراسیونی بخواهد به شکل انتصابی ملی پوشان را مشخص کند، ایرادی ندارد. اما مساله مهم این است که در وهله نخست خود آن مسوول و تصمیم گیرنده درست و بجا در آن مسوولیت قرار گرفته باشد و از باندبازی و خطی عمل کردن جدا اجتناب ورزد. در یک جمله اگر انتصاب مسوولان درست و از روی ظابطه باشد، تصمیم گیری ها از روی رابطه نخواهد بود.باید تشویق و تنبیه در همه سطوح دستگاه ورزش وجود داشته باشد. در همه ارکان از مدیریت گرفته تا مربیان و ورزشکاران ، باید کارنامه آنها از بعد کارآیی کمی و کیفی بررسی و نتایج آن نیز به طور علنی اعلام شود.وقتی از المپیک دست خالی آمدم ، هیچ مقام و مسوولی از من نپرسید چرا نتیجه نگرفتی ؛ فقط همه برای این که خودشان را تبرئه کنند، مرا زیر سوال بردند!؛وقتی سیستم ورزش قانونمند باشد، تکلیف همه مشخص خواهد شد.یک ورزشکار صداقت را دوست دارد، نباید به او دروغ بگویند.بعضی از مدیریت ها از ورزشکاران سوء استفاده می کنند و در مواقعی که منافع خودشان به خطر می افتد، ورزشکاران را رو در روی مردم قرار می دهند، این مساله ، روح پهلوانی را خراب و کمرنگ کرده است.هر انسانی اگر شخصیت واقعی خود را بروز دهد، ارزشمند است . ولی متاسفانه خیلی از آدمها "ادا" در می آورند. این مطلب را هم بگویم تفاوت بین شخصیت واقعی بعضی از آدمها و آن چیزی که در رسانه ها مطرح و معرفی می شود، خیلی زیاد است.باید ما محیطی در کمال حقیقت و واقعیت ایجاد کنیم . آن وقت است که شخصیت های واقعی بروز داده می شود. در جامعه ای که اضطراب باشد، با شخصیت های غیر واقعی رو به رو میشویم.بعضی ها نمی دانند چه ماهیتی دارند، بسیاری از ورزشکاران می خواهند پهلوان جلوه کنند.در مسابقه های جهانی ، اکثر تیمها دست به جوانگرایی زده اند. این مساله بعد از المپیک امری طبیعی است . روسیه هم فکر می کنم در چند وزن دست به تغییراتی زده است . شاید یکی از این تغییرات مربوط به وزن خودم باشد. یعنی گوشیلیدزه قهرمان جوانان جهان جانشین سعید مرتضی علی اف خواهد بود. گوشیلیدزه هم کشتی گیر خوبی است و یک بار در جام یاریگین ، جدیدی را برده است . فکر می کنم بقیه کشتی گیران همان رقیبان قبلی باشند.در حال حاضر چند کشتی گیر خوب در97 کیلو حضور دارند مانند شماروف از بیلوروسی ، کورتا نیدزه گرجستانی و کشتی گیرانی از بلغار، آلمان ، لهستان ، قزاقستان و...با توجه به این که مرتضی علی اف نمی آید، آرامش بیشتری دارم.در حال حاضر سخت ترین حریف من کورتا نیدزه گرجستانی و حریف روسی خواهد بود.خیلی ها دوست دارند من انتقام شکست المپیک را از کورتا نیدزه بگیرم . برای مبارزه با او تاکتیک خاصی دارم . باید از همان لحظه اول کشتی ، از او "سر" باشم و با شیوه ای هجومی ، نبض مسابقه را از او بگیرم که اگر امتیاز نگرفتم ، از لحاظ اخطار پیش بیفتم.در مقابل کورتانیدزه سعی می کنم کار به کمر تو کمر نرسد. اگر رسیدم ، سعی می کنم امتیاز بگیرمدر خاک ، باید ابتدا کورتانیدزه را از تشک جدا کنم ، بعد سراغ بارانداز بروم . اگر نشد. به سراغ فتیله پیچ خواهم رفت . خلاصه مثل المپیک عمل نمی کنم که لحظات برتری را بیهوده از دست بدهم.بعضی از فنون کشتی در حال حاضر کاربرد ندارند. در حقیقت قوانین "فیلا" باعث شده که فرصتی برای اجرای فنون اصیل و قدیمی باقی نماند. در حال حاضر فنونی مثل سگک را کمتر کشتی گیری اجرا می کند. چون نه فرصت اجرای آن وجود دارد و نه کاربردی دارد. البته این فن برای تاکتیک دفاعی، مناسب است.به نظر من کشتی گیران سنگین وزن باید در وهله اول زیرگیر و خیمه کار باشند و در اجرای کمر تو کمر هم مهارت داشته باشند؛ چون بیشتر کشتیهای سنگین وزن به کمر تو کمر میرسد.من از کمر تو کمر دیگر نمی ترسم . قبلا به دلیل احتیاط، دستم را باز می کردم# در برابر کشتی گیران گارد پایین مانند کورتانیدزه باید سعی کنم تا با برهم زدن دفاع حریف ، از چپ و راست اقدام به زیرگیری کنم . چون از روبه رو امکان زیرگیری نیست.خیلی دوست دارم یک بار دیگر با سعید مرتضی علی اف روبه رو شوم تا انتقام آنکارا را از او بگیرم . اگر او به صوفیه نیاید، صبر می کنم تا در میدانی دیگر شاید بالاخره او را ببرم.از محیط ورزش "بدم " می آید. نمی دانم برای چه کسانی کشتی می گیرم که هر روز برایم مشکل جدیدی درست می کنند. ولی بالاخره حقم را از کشتی می گیرم ؛ چون برای مردم کشتی می گیرم : البته اشخاص فعال و مثبت در ورزش وجود دارند که از همه آنها سپاسگزارم.بدنسازی در کشتی ، یک ضرورت است . در دوران قهرمانی که یک کشتی گیر دارای قابلیت های فنی بالایی است ،70 درصد به بدنسازی نیاز دارد. هیچ وسیله ای نمی تواند جای بدنسازی و آمادگی جسمانی را بگیرد.کشتی گیری که اوقات زیادی روی تشک است ، باید طوری برنامه ریزی کند که از تشک و مسابقه "زده " نشود.من برای خودم زندگی می کنم . اگر تو خودم باشم حرف و حدیثی وجود ندارد اما ورزش قهرمانی باعث شده موقعیت اجتماعی ام فرق کند.معروف شدن و شهرت ، مشکلات خاص خودش را دارد. اما خودم را در اختیار تبلیغات و جریانات حاشیه ای قرار نمی دهم و بیشتر سعی می کنم علیرضا حیدری ، مدعی قهرمانی وسط تشک باشم.# دوست دارم خودم تاثیرگذار باشم از نظر کلامی ، خودم بهتر می توانم رابطه ایجاد کنم.ازدواج خوب است ، اما موقع آن را نمی دانم . باید شرایط آن پیش بیاید. امیدوارم دیر نشود، چون آن موقع باید دنبال ازدواج بدوم.اگر شرایط اقتصادی جور باشد. شغل ؛ ثبات و تضمینی بر آینده وجود داشته باشد، دیگر مشکل و مانعی برای ازدواج ، باقی نمیماند.دو نفر که می خواهند با هم ازدواج کنند، باید در وهله اول از نظر روحی مکمل یکدیگر باشند، اگر از نظر روحی با هم تفاهم داشته باشند آن وصلت از دوام و قوام مستحکم تری برخوردار خواهد بود.ازدواج با قهرمانی ، منافاتی ندارد. هر زمان که همسر دلخواه البته از روی منطق نه احساس انتخاب شود.، مسلما صبر جایز نخواهد بود!متاسفانه به نظر من قهرمانی آنقدر ارزش ندارد. هدف من پیداکردن ثبات شخصیتی و ادامه دادن مسیر درست آینده است ؛ چون از پریدن از این شاخه به آن شاخه بشدت متنفرم.هر کس از دریچه خودش به دنیا نگاه می کند، من شرایط طبیعی خودم را طی می کنم و آن رسیدن به تکامل است و نمی خواهم آدم تصنعی باشم.من به فن یکدست و یکپا بسیار علاقه مندم و خیلی دوست دارم این فن را "شگرد" کنم . از بچگی خیلی روی این فن کار کرده ام ؛ اما هنوز نتوانسته ام این فن را بزنم.وقتی در آنکارا مقابل مرتضی علی اف روس یکدست و یکپا شدم ، حالم خیلی بد شد و همیشه در پی جبران آن لحظه هستم . چون در آن لحظات منگ بودم و دلواپس آن بودم که 0 10 ببازم . خیلی بد است در فینال یک بازنده مطلق باشی.قول می دهم از هیچ حریفی ، فن یکدست و یکپا نخورم.در آنکارا به خودم باختم ، چون اصلا مرتضی علی اف را قبول نداشتم . قبل از مسابقه فکر می کردم 0 7 حریف روسی را ببرم . اما برای جبران این شکست ، لحظه شماری میکنم.تصمیم داشتم در صورت قهرمانی و کسب مدال طلا، آن را به حرم امام حسین )ع ( هدیه کنم . حتی این موضوع را به سفیر ایران در ترکیه هم گفته بودم.از فنون "دست تو" وکشتی گیرانی که در رفت و برگشت زیر می گیرند و یا از بغل زیر می گیرند، خوشم میآید.اگر یک کشتی گیر بتواند اداره مسابقه را در دست بگیرد، دیگر حریف کاره ای نیست . باید قابلیت های خود را بر حریف دیکته کرد و ابتکار عمل را به دست گرفت.وقتی آدم به خود باوری و اعتماد به نفس می رسد که از لحاظ آمادگی جسمانی و مهارت های فنی تلاش زیادی کرده باشد.نقطه قوت من از نظر خودم ، تهاجمی کشتی گرفتن ، شرایط روحی خوب و جنگندگی تا آخرین لحظه مسابقه برای کسب امتیاز و پیروزی است.ضعف من ، تفکرات حاشیه ای است ، اگر تمرکز داشته باشم ، خیلی راحت کشتی می گیرم و هدفمند به سوی قهرمانی تلاش خواهم کرد.