این تیم تاکتیک نمی‌خواهد!

قطبی محرکی برای رسیدن به خود باوری

رکوردهای دنیا را جابه‌جا کرده‌ایم. نشستن افشین قطبی روی نیمکت تیم ملی به معنی تجربه کردن سومین مربی تیم ملی در طول مدت کمتر از یک ماه است. این بار محمد مایلی‌کهن خودزنی کرد و پیش از این که حتی یک بار تیم خود را تمرین دهد، از سمت سرمربیگری تیم ملی کنار رفت.
کد خبر: ۲۴۸۸۷۰

افشین قطبی را چگونه می‌بینید؟ او از نگاه هر منتقد و کارشناس و مربی یا بازیکن و هوادار و ژورنالیست و هر مدیر و رئیس، شخصیتی خاص دارد.

هیچ کس نمی‌تواند در مورد او با توجه به شخصیت‌های متفاوتی که از خود بروز داده است، نظری قطعی بدهد. آیا فدراسیون فوتبال در مورد قطبی به همه جمع‌بندی‌های لازم رسیده بود؟

علی کفاشیان ساعاتی پیش از انتخاب افشین قطبی، برای نایب رئیس خود از پارامترهای جدید فدراسیون برای انتخاب سرمربی تیم حرف زده بود. کفاشیان اعتقاد داشت این بار و پس از قبول استعفای نانوشته و ناگفته مایلی‌کهن، فقط باید کسی روی نیمکت تیم ملی بنشیند که به جای مقبولیت در فدراسیون محبوبیت عمومی ‌در جامعه داشته باشد.

همین راهکار جدید کفاشیان (که سابقه مخالفتی شدید در کنار مهندس علی آبادی با این مربی را داشت) 2 گزینه را پیش پای فدراسیون قرار داد: افشین قطبی و امیر قلعه‌نویی. نیازی نبود که زیاد به گزینه‌ها فکر کرد.

داستان درگیری‌های لفظی قلعه‌نویی با مایلی‌کهن، در عمل او را از این نیمکت دور می‌کرد؛ هر چند تمامی ‌تلاش اعضای پرنفوذ هیات مدیره استقلال برای اهدای سرمربی تیمشان به فدراسیون بی‌نتیجه ماند. این شاید مستقل‌ ترین تصمیمی ‌بود که فدراسیون گوش به فرمان کفاشیان (از ابتدای حضور در پست ریاست تا امروز) گرفته است.

قطبی در حالی به عنوان سرمربی تیم ملی ایران انتخاب می‌شود که پیش شرط‌هایی مانند حضور مربی ایرانی در کادر فنی، انجام مصاحبه فقط با نظر فدراسیون فوتبال و سفر نکردن از ایران به صورت خودسرانه را پذیرفته است.

او فقط توانست دستیار هلندی را که به ادعای خودش از دستیاران گذشته گاس هیدینک به حساب می‌آید را به فدراسیون بقبولاند.

قطبی حالا با شعارهای شورورزانه‌اش در ایران است. آیا قطبی که برای گرفتن سکان رهبری تیم ملی ایران به هر دری زده بود، دشوارترین راه ممکن را برای صعود می‌پیماید؟ فضای تنگ فوتبال ایران، ما و قطبی را وارد فضایی وهم آلود می‌کند.

این آغاز راه تازه مردی است که فقط با یک سال مربیگری در فوتبال ایران، به مهم‌ترین آلترناتیو سرمربیگری در تیم ملی ایران بدل شد. قطبی در حالی به سوی نیمکت تیم ملی ایران حرکت می‌کند که در ادعاهایی مکرر اعلام کرده است نام او لرزه بر اندام تمامی ‌حریفان خواهد انداخت.

آیا قطبی که همواره تلاش کرده است با بلندپروازی‌های خود چهره‌ای متفاوت مقابل رسانه‌ها و هواداران فوتبال کشور داشته باشد، شناخت اولیه‌ای از وضعیت کنونی فوتبال ایران دارد؟ قطبی بیش از 150 روز از فوتبالی دور بود که در 2 جبهه باشگاهی و ملی شکست‌هایی مکرر را در کارنامه‌اش به ثبت رساند.

این که نمایندگان ایرانی در یک روز فقط یک امتیاز به دست آورند و سهم فوتبال باشگاهی ایران از 12 امتیاز ممکن، فقط یک امتیاز باشد، خود نشانه‌ای است از تغییر فصل فوتبال ایران. به نظر می‌رسد به واسطه ضعف‌های مشهود مدیریتی در زیر ساخت‌های ورزش و فوتبال کشور، امروز دچار افولی فصلی شده باشیم.

امروز گذشتن از سد نمایندگان قطری برایمان آرزو می‌شود و مهم‌ترین باشگاه‌های ما مقابل حریفان ازبک و قطر، نتایج تاسفباری را رقم می‌زنند.

افشین قطبی حرف از دل شیر می‌زند و اما شاید بخوبی به این مهم اشراف نداشته باشد که جوی شکست خورده و یاس آلود بر فوتبال ایران سایه افکنده است.

امروز سکان رهبری تیم ملی را در حالی به دست قطبی می‌سپاریم که از یاد برده‌ایم تمامی‌ مسوولان رده بالای ورزش و فوتبال کشورمان (منهای علی کفاشیان) از هشتم فروردین تاکنون به سایه سکوت خزیده‌اند و در حقیقت برای نشان دادن خود فقط در انتظار یک موفقیت کوچک مانده‌اند.

افشین قطبی در فضایی وارد فوتبال ایران می‌شود که تیم ملی، بیش از آن که نیازمند برنامه‌ها و داشته‌های اطلاعاتی وی باشد، خواهان شوکی است که این تیم را از برزخ روحی بیرون بکشد.

تیم ملی که خود متشکل از بازیکنان همین باشگاه‌های شکست خورده و ناکام است، نیاز به محرکی برای خودباوری دارد. آیا آن گزینه با کاریزمای شاخص می‌تواند همین افشین قطبی باشد؟

محمد مایلی‌کهن می‌توانست همین نقش محرک را بازی کند، اگر خودش غرق در حواشی این فوتبال نمی‌شد. شاید یکی از خوشبختی‌های بزرگ افشین قطبی همین باشد که در روزهای باقیمانده تا آغاز دیدارهای ملی، رو در روی خیل تماشاگرنماهایی قرار نمی‌گیرد که برای اثبات حقانیت مربی محبوب‌شان، دست به دامن رکیک‌ترین الفاظ ممکن شوند.

افشین قطبی هرچند می‌تواند در فضایی آرام‌تر از مایلی‌کهن به سوی دیدارهای حساس باقیمانده گام بردارد، اما فراموش نکنیم که او در محیطی پرتنش قرار گرفته است.

فدراسیون فوتبال ایران که این روزها مانند باشگاه‌های کشورمان برای تبرئه کردن خود از هر گونه تقصیری، مربیانش را سیبل می‌کند، از قراردادن قطبی در روز شکست احتمالی هیچ ترسی نخواهد داشت.

به هر حال باید امیدوار باشیم که تیم ملی با افشین قطبی و دوری گزیدن از حاشیه‌ها، به قدرت همیشگی‌اش بازگردد.

پیام یونسی‌پور

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها