فیصل صالح الخیری

هزاران سال تمدن و فرهنگ

فلسطین، سرزمین‌ پرصلابت‌ و کهنی‌ است‌ که‌ سابقه‌ تمدن‌ آن‌ از همه‌ مناطق‌ دیگر جهان‌ بیشتر است. براساس‌ آخرین‌ اکتشافات‌ باستانی، بیش‌ از یک‌ و نیم‌ میلیون‌ سال‌ پیش‌ انسان‌ در این‌ سرزمین‌ می‌زیسته‌ است. مجسمه‌های‌ بزرگ‌ و آثار سنگی‌ در چندین‌ منطقه‌ فلسطین‌ کشف‌ شده‌ است‌ و اگر بخواهیم‌ این‌ زمان‌ طولانی‌ زندگی‌ انسان‌ را در این‌ سرزمین‌ بررسی‌ کنیم، مثنوی‌ هفتاد من‌ خواهد شد.‌ در دایره`‌المعارف‌ «فلسطین» آمده‌ است، برخی‌ از محققان‌ بر این‌ باورند سرزمین‌ ملوریا یکی‌ از بلندی‌های‌ اطراف‌ قدس‌ به‌ نظر دانشمندان، سرزمین‌ آموری‌ها (عموری‌ها) بوده‌ است.‌
کد خبر: ۲۲۳۲۳۲

 فلسطین‌ به‌ نامهای‌ دیگری‌ نیز که‌ ملتهای‌ مجاور بر آن‌ اطلاق‌ می‌کردند، معروف‌ شده‌ است.  مظفرالاسلام‌خان‌ در کتاب‌ خود، «تاریخ‌ فلسطین‌ قدیم» می‌گوید: سرزمین‌ فلسطین‌ که‌ در جنوب‌  سوریه‌ واقع‌ شده‌ است؛ سرزمینی‌ است‌ که‌ تاریخ‌ را ساخت‌ و در همین‌ سرزمین‌ تاریخ‌ شکل‌  گرفت. ملتهای‌ متعدد نامهای‌ متعددی‌ بر فلسطین‌ نهاده‌اند. شاید قدیمی‌ترین‌ این‌ نامها «خارو» و  «رتینو» باشد که‌ بر بخشهای‌ جنوبی‌ و شمالی‌ اطلاق‌ شده‌ است.
این‌ نام‌ از سوی‌ قدمای‌ مصری‌ بر  فلسطین‌ اطلاق‌ شده‌ است. احتمال‌ می‌رود کلمه‌ رتینو تحریف‌ شده‌ یک‌ کلمه‌ سامی‌ باشد، ولی‌  خارو و یا خورو صورت‌ تغییر یافته‌ کلمه‌ «حوری» است‌ که‌ همان‌ حواریون‌ مذکور در تورات‌ است.‌

 دکتر فیلیپ‌ در کتاب‌ خود به‌ نام‌ تاریخ‌ سوریه، لبنان‌ و فلسطین‌ آورده‌ است، نام‌ کنعان‌ در ابتدا  به‌ ساحل‌ و غرب‌ فلسطین‌ اطلاق‌ می‌شد. این‌ نام‌ سپس‌ برای‌ فلسطین‌ امروزی‌ و بخش‌ زیادی‌ از  سرزمین‌ سوریه‌ اطلاق‌ گردید.‌

 پروفسور روبنسون‌ نیز (در کتاب‌ خود به‌ نام‌ تاریخ‌ «اسرائیل)» می‌گوید، نام‌ کنعان‌ در برخی‌  مواقع‌ به‌ عنوان‌ لفظی‌ عام‌ به‌ کار می‌رفته‌ است‌ و ساکنان‌ فلسطین‌ را از مدتها پیش‌ به‌ دیگران‌  می‌شناساند. احتمال‌ می‌رود این‌ نام‌ شامل‌ فینیقی‌ها نیز باشد. همچنین‌ نام‌ فلسطین‌ با تمام‌ الفاظ‌  و گویشهای‌ آن‌ همان‌ کنعان‌ است‌ و این‌ کلمه‌ همچنان‌ در میان‌ همه‌ رایج‌ است.‌

 هنگامی‌ که‌ فلسطینیان‌ در سال‌ 1185 ق.م‌  که‌ به‌ گفته‌ برخی‌ محققان‌ از خویشاوندان‌ کنعانیان‌  بودند  وارد بخش‌ جنوبی‌ این‌ سرزمین‌ شدند، نام‌ این‌ سرزمین‌ به‌ فلسطین‌ مشهور شد. نام‌  فلسطینیان‌ در تعدادی‌ از منابع‌ مصری‌ بویژه‌ کتیبه‌ها (سنگ‌نوشته‌ها) در شهر هابو که‌ از زمان‌  رامسس‌ سوم‌ باقی‌ مانده، آمده‌ است.‌

 نام‌ فلسطین‌ در منابع‌ آشوری‌ها نیز در دو لفظ‌ نزدیک‌ به‌ هم‌ آمده‌ است. اصل‌ کلمه‌ فلسطین‌  «فلستینا»ست‌ که‌ در نوشته‌های‌ بجا مانده‌ از ایام‌ اددنیراری‌ سوم‌ (800 ق.م) پادشاه‌ آشوریان‌ دیده‌  شده‌ است.‌

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها