تنها گلزن ایرانی لیگ جزیره

سرژیک تیموریان برادر بزرگ‌ترش بود، بازیکنی که خود را از آرارات به تیم ملی امید معرفی کرد و درخشش خیره‌کننده‌ای در هافبک دفاعی آن تیم در رقابت‌های مقدماتی المپیک 1996 آتلانتا داشت، آنقدر که استقلالی‌ها بلافاصله دست به کار شدند و او را به خدمت گرفتند.
کد خبر: ۲۲۲۶۲۸
مصدومیت‌های پیاپی و طولانی موجب شد تیموریان بزرگ‌تر هیچ وقت نتواند توانایی‌های بالای خود را در فوتبال ایران به نمایش بگذارد و از ذهن‌های فراموشکار پاک شود. هرچند سرژیک مدتی برای ماینتس آلمان هم بازی کرد.

ولی سرژیک نمی‌توانست برادر کوچک‌تر و ترکه‌ای خود را فراموش کند. او آندوی کوچک را ابتدا به نوجوانان آرارات و سپس به مرفاوی و احدی، دوستان سابقش در استقلال معرفی کرد.

مرفاوی که مربی وقت جوانان استقلال بود، تصمیم گرفت آندوی لاغر را از دفاع راست به هافبک دفاعی تیم منتقل کند، جایی که 2 لاغر خوش آتیه دیگر جلوتر از او به عنوان بازی ساز آزاد توپ می‌زدند؛ خسرو حیدری و مجتبی جباری!

سرنوشت آندو تا حد زیادی به سرنوشت مجتبی گره‌خورد. حمید درخشان و نصرت ایراندوست هر 2 را به تیم ملی جوانان دعوت کردند. روی نام آندو در همان اردوی اول تیم خط کشیده شد،‌ ولی مجتبی جباری به عنوان محور تیم درخشش خوبی در آسیا داشت.

انجام خدمت نظام وظیفه، جوانان آینده‌دار استقلال را به تیم‌های نظامی کشاند، خسرو حیدری سر از پاس در آورد ولی مجتبی و آندو باز هم یکدیگر را رها نکردند و به ابومسلم مشهد پیوستند. هرچند تیموریان مدتی هم برای عقاب به میدان رفت.

میثاقیان مربی وقت ابومسلم که علاقه زیادی به فوتبال محکم و جاندار داشت مثلث خوش‌ترکیبی را در میانه زمین با حضور آندو، جباری و بادامکی به وجود آورد. بادامکی جلوتر از جباری بین خط میانی و حمله، تکنیک نابش را به نمایش می‌گذاشت ، مجتبی بازیکن بازیساز و شوت‌زن تیم بود و تیموریان نترس، پرنفس و خستگی‌ناپذیر مثل یک گلادیاتور جوان در پس گرفتن همه توپ‌های حریف و آغاز بازی‌سازی شرکت می‌کرد.

درخشش تیموریان در ابومسلم نظر بیژن ذو‌الفقار‌نسب، سرمربی وقت تیم ملی ب را هم به او جلب کرد، آن‌چنان‌که در بازی‌های کشورهای اسلامی که نیمه دوم سال 83 در کشور عربستان برگزار شد تیموریان نقش بازیکن کلیدی تیم ذوالفقار‌نسب را ایفا کرد. او در عربستان چهره کاملا جنگنده‌ای داشت و در استفاده از هر 2 پا حیرت‌آور کار کرد.

سرانجام برانکو سرمربی وقت تیم ملی، آندو را دید و او را به اردوی تیم ملی دعوت کرد در حالی‌که خود او هنوز از انتخاب شدنش خیلی مطمئن نبود.

بعد از بازی برگشت تیم ملی با بحرین (بهار 1384)‌ و صعود تیم ملی به جام جهانی، سرمربی تیم ملی 5 بازیکن جدید به تیم ملی دعوت کرد تا در بازی تشریفاتی در ژاپن آنها را در اختیار داشته باشد. آندرآنیک تیموریان در شکست 2 بر یک تیم ملی از ژاپن، 90 دقیقه روی نیمکت نشست. او سپس در دیدار با کوئینز پارک رنجرز در انگلیس دقایقی به میدان رفت، در دیدار با لیبی یک نیمه جایگزین کعبی در پست غیر تخصصی بال راست شد و سپس در تورنمنت تهران دقایقی بازی کرد.

تیموریان در کنار جباری که به ستاره تازه برانکو تبدیل شده بود، با سرعت اوج گرفت و نخستین گل ملی خود را به زیبایی وارد دروازه تایوان کرد.

به مخیله کسی حتی خود تیموریان هم نمی‌رسید که او در جام جهانی با حضور هافبک‌های بزرگی نظیر کریمی، مهدوی‌کیا، نکونام و... در ترکیب ثابت خط میانی تیم ملی قرار گیرد، اما برانکو شیوه 1-3-2-4 را برای ایران برگزیده بود و پس از مصدومیت شدید جباری و نویدکیا، فرصت به تیموریان رسید تا در ترکیب ثابت قرار گیرد. آندو پاسخ شایسته‌ای به ریسک بی‌سابقه برانکو داد و به همراه گل‌محمدی بهترین عملکرد را در روز بازی با مکزیک از خود ارائه کرد.

از آن پس تیموریان به مهره ثابت تیم ملی در پست هافبک دفاعی تبدیل شد تا آنجا که در 31 بار حضور خود 3 گل نیز به ثمر رسانده است. سورپرایز جدی‌تر، دعوت باشگاه لیگ برتری بولتون از آندو بود. تیموریان به دومین ایرانی تبدیل شد که در لیگ برتر انگلیس بازی می‌کرد.

پیش از او کریم باقری مدت کوتاهی در چارلتون بازی کرده بود، ولی تنها دقایقی حضور در میدان را در کارنامه خود داشت. تیموریان به عنوان نخستین و تنها گلزن ایرانی تاریخ طولانی جام حذفی فوتبال انگلیس و سپس لیگ برتر انگلیس تبدیل شد.

او در دیدار با دونکسترز راورز در جام حذفی 2 گل و در دیدار با ویگان در لیگ برتر 2 گل دیگر زد تا رفته رفته به یکی از ستاره‌های بولتون سام آلاردایس و سامی لی تبدیل شود، ولی نپذیرفتن تمدید قرارداد با بولتونی‌ها او را مطرود این باشگاه کرد تا در پایان مهلت قراردادش و در حالی که تیم‌های زیادی ازجمله اسپانیول و دیناموزاگرب خواهانش بودند، به فولام دیگر تیم مطرح انگلیسی بپیوندد و با عقد قراردادی 2 ساله با حقوق هفتگی حداقل 15 هزار پوند جذب این تیم شود.

حضور تیموریان در فولام با شروع چندان خوبی همراه نبود، هرچند او در بازی منجر به پیروزی 2 بر یک تیمش مقابل آرسنال با شماره 6 بازی کرد ولی حدود یک ماه و نیم پس از شروع فصل لیگ برتر و در دیدار تیم‌های ذخیره فولام با وستهام دچار صدمه‌دیدگی از ناحیه رباط صلیبی زانو شد.

آندرآنیک طبق عادت در برابر این صدمه‌دیدگی خم به ابرو نیاورد و به کار ادامه داد. اشتباهی که صدمه‌دیدگی او را تشدید کرد و او را در آستانه پارگی خطرناک رباط صلیبی قرار داد.

مصدومیت آندرآنیک تیموتیان سامرانی ، معروف به آندو تیموریان او را ماه‌ها از تیم ملی و فولام موفق روی هاجسون دور کرده است ولی خصوصیات مثبت روحی آندو مثل اراده، صبر، بینش‌خوب و صداقت همیشگی‌اش در این مسیر می‌تواند این بازیکن پرتلاش و خوش‌شانس را در بازگشت به مسیر موفقیت یاری کند.

مجید عباسقلی

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها