اتفاق جالب این که از سوی روسای فدراسیونها در نشست با محمد علیآبادی، رئیس سازمان بیان شده است که وقتی از سوی کمیته ملی المپیک با آنان تماس گرفته میشود که هرکس را میل دارند به عنوان ناظر به کمیته معرفی کنند و ماهی یک سکه نیز به عنوان حقالزحمه به آنان بپردازند ، نتیجهای بهتر از این عاید نخواهد شد که ناظران، گزارشهای خلاف واقع به کمیته ملی المپیک بدهند تا نتیجه نیز در نهایت، آن شود که همگان در المپیک دیدیم.
بدنهای ناآماده و کمرمق کشتیگیران و روحیه پایین آنان، مسالهای نیست که بتوان بسادگی از آن گذشت. بدیهی است وقتی از سوی ناظران گزارشهای غیرواقع به کمیته ارائه میشود، نتیجه نیز جز این نیست که ورزشکارانمان و از جمله کشتیگیران، المپیک را با یک تورنمنت درجه دو و سه اشتباه بگیرند و بدون تعصب به شکستهایی سوالبرانگیز تن دردهند!
واقعیت این است که در ورزش ما بسیاری از مسائل رابطهای است تا ناظران نظر کرده کمیته ملی المپیک (البته نه همه آنها) با گزارشهای غیرواقع دکان دونبش خود را از هر سو آبپاشی کرده و دنیا به کامشان باشد. متاسفانه امروز شکستی بزرگ را متحمل شدهایم و به نظر میرسد مقصران و عاملان این شکست باید با قبول ضعفها استعفا کنند تا راه برای تحول اساسی در ورزش باز شود.