روز گذشته ، باز هم آزادسازی اسناد تصویری بیش از 200 سال تاریخ خلیج فارس ایران از آرشیو ملی بریتانیا به خوبی نشان داد که حقانیت استفاده از نام این منطقه تاریخی از دیر باز تا کنون چرا در قلمرو نام همیشگی ایران بلند آوا و خلیج همیشه فارس بوده است.
کمی به عقب برگردیم؛ از چندی پیش که همت جهانی ایرانیان در مقابل تعرض به نام خلیج فارس صورت گرفت، این اتفاق هر از چند گاهی رخ داد. هر بار بسیاری از مدارک و اسناد رو شد و هر بار باز بر حقانیت خویش تاکید کردیم. اسنادش هم که بخواهید کرور کرور از زیر و زبر دنیا میشود رو کرد، نمونه کوچکش همین اسنادی است که در خانه انگلیسها چند روز پیشتر رو شد.
اما بعد از این رونمایی، شاید موضعگیری رسمی دوستداران میراث فرهنگی ایران در هر سطح و مقام و منزلتی، چگونه خواهد بود از نگاهی مهمتر از این رونمایی به نظر میرسد که با توجه به جریان آغاز تاکنون تحریف نام
خلیج فارس، این ماجرا انگار به این سمت پیش رفته است که هر روز کسی آفتاب را دلیل آفتاب میآورد.
باید توجه داشت؛ دیگر بازی تحریف نام این قطعه مهم از تاریخ جهان به اتمام رسیده است و اگر کسی در داخل و خارج تشکیکی به این مفهوم بر آورد، باید دنبال اهدافی دیگر غیر از وطن دوستی یا تغییر عنوان واقعی و اثبات حقانیت گشت.
اصلا باید ادبیات دوستداران میراث ایرانی و حتی مسوولان رسمی کشور نیز در این خصوص تغییر کند و ما به جای پیدا کردن استدلال برای اثبات حقانیت نام خلیج فارس به دنبال اهداف دیگری باشیم که هر روز میخواهند ایران و ایرانی درگیر این موضوع باشد. شاید ایشان میخواهند روزی این قطعه از جهان را با نام دیگری صدا کنند. چه کسی میداند. شاید نان عدهای در تغییر نام گوشههایی از جهان باشد. اما اسناد تاریخی حتی آنها که در موزههای انگلیس و... است میگویند هیچ قدرتی تاکنون فرصت و قدرت تغییر نام این گوشه از جهان را نداشته است.
باور باید کرد که تلفظ نام خلیج فارس برای برخی آسان نیست، فرق نمیکند که کجای دنیا زندگی کنند. اما آنها هم باید همین نام را همینطورکه هست، تلفظ کنند.
مهدی نورعلیشاهی