شکست‌خورده‌های یورو 2008

وقتی مرحله گروهی یورو 2008 به پایان رسید، نیمی از تیم‌ها با مسابقه‌ها وداع کردند. در میان تیم‌های حذف شده که با امید بیشتری وارد بازی‌ها شده بودند، نام تیم‌هایی مثل سوئد، فرانسه و سوئیس بیشتر جلب توجه می‌کرد.

هر یک از این تیم‌ها در طول بازی‌ها با اتفاقاتی روبه‌رو شدند که اکثرا با بدشانسی همراه بود. سوئدی‌ها زلاتان ابراهیموویچ ستاره خود را 2 ماه قبل از بازی‌ها مصدوم یافتند و در طول بازی‌ها هم دائما درگیر رسیدن یا نرسیدن وی به بازی بودند. فرانسوی‌ها در بازی سرنوشت‌ساز با ایتالیا، خیلی زود فرانک ریبری، بازیساز و ستاره‌شان را مصدوم یافتند.

ریبری گرچه فاصله قابل توجهی با زیدان داشت، اما در تیم معمولی فرانسه تک بازیکن خلاق به شمار می‌رفت. سوئیس از این تیم‌ها بدشانس‌تر بود، چون تک ستاره گلزنش، سباستین فرای را در همان دقایق اولیه جام از دست داد و از خدماتش محروم شد. تک چهره‌های ناموفق جام از دیدگاه سایت گل به این ترتیب هستند.

10- آنتونیس نیکوپولیدیس (یونان)‌

دروازه‌بان 36 ساله یونان در گذشته نه‌چندان دور یکی از ستون‌های این تیم دفاعی به شمار می‌رفت. چهار سال پیش او بهترین دروازه‌بان مسابقه‌ها شد، چون در کل یورو 2004 فقط 3 گل خورد و در مرحله حذفی که بازی‌ها سخت‌تر می‌شود دروازه‌اش را بسته نگه داشت، ولی این‌بار نیکوپولیدیس دیگر آن دفاع مستحکم را در مقابلش نداشت و لرزان به نظر می‌رسید.

در بازی برابر سوئد او مغلوب پیترهانسون مدافع پیش تاخته حریف شد و در مقابل روسیه با خروجی بی‌موقع به کنستانتین زیریاتف اجازه  داد براحتی دروازه خالی مانده یونان را باز کند. پذیرش 2 گل برابر تیم ذخیره اسپانیا، در روز خداحافظی‌اش از بازی‌های ملی را نیز نباید فراموش کنیم، این پایانی بود بر روزهای خوب نیکو پولیدیس شوتگیر در میادین بین‌المللی.

9- یوهان المندر (سوئد)‌

هافبک - مهاجم تکنیکی و با ارزش سوئدی‌ها در شرایطی وارد رقابت‌ها شد که برچسب قیمتی معادل 25 میلیون یورو به پیشانی‌اش خورده بود و مشتریانی همچون یوونتوس، والنسیا و لیورپول داشت.

او انتظار داشت در کنار زلاتان ابراهیموویچ بدرخشد و به یکی از ستارگان بازی‌ها تبدیل شود. در حالی که زلاتان حداقل دو بار گل زد، المندر دست خالی به خانه بازگشت و از آن بدتر اصلا بازی‌های تاثیر‌گذاری را هم ارائه نداد. المندر در بازی اول برابر یونان وقتی در دقیقه 70 به بازی آمد فرصت درخشش داشت ولی نه در آن دقایق و نه در دو بازی بعد چیزی از المندر ندیدیم.

8- سیمائو سابروسا و کورشما (پرتغال)‌

هر دو بازیکن در پست‌بال کناری بازی می‌کنند آنها بسیار تکنیکی و با استعداد هستند و هر دو تورنمنت‌ ناامید‌کننده‌ای را سپری کردند. با داشتن کریستیانو رونالدو و دکو، سیمائو وکورشما امیدوار بودند که در کنار‌ه‌ها خط میانی تیم پرتغال را بیمه کنند، ولی در عمل کورشما نیمکت‌نشین شد و سیمائو هم که  بازیکن ثابت بود بسیار ضعیف و پراشتباه ظاهر شد.

هافبک کناری اتلتیکو مادرید در 28 سالگی می‌بایست بهترین بازی‌هایش را انجام می‌داد، در حالی‌که کورشمای 24 ساله هنوز فرصت زیادی برای درخشش دارد. کورشما که در پورتو فصل فوق‌العاده‌ای را پشت سر گذاشته، در تلاش بود با حضوری موفق در یورو 2008 راهش را به سوی باشگاه‌های بزرگ اروپایی بیابد، وی با وجود زدن گل سوم به جمهوری چک به وسیله اسکولاری، اکثرا روی نیمکت نشست.

7- پتر چک (جمهوری چک)‌

چک را یکی از 3 دروازه‌بان برتر جهان می‌دانند، ولی او واقعا فصل تاریکی را سپری کرد. چک ابتدا با پیراهن چلسی دو مقام قهرمانی در لیگ برتر و لیگ قهرمانان را در جدالی نزدیک در مقابل منچستریونایتد از دست داد و در پی آن در یورو 2008 هم آن افتضاح را در بازی برابر ترکیه به وجود آورد که در نهایت موجب حذف تیم کشورش در همان مرحله انتخابی شد.

او نتوانست توپ ساده ارسالی از حمیت آلتین تاپ را بگیرد و به نیهات قهوه‌چی فرصت داد گل تساوی ترکیه را به ثمر برساند. دروازه‌بانی که زیاد مصدوم می‌شود، از هم اکنون باید به فکر بازگشتی پرقدرت به بازی‌های فصل آینده باشد تا آبروی از دست رفته را بازگرداند.

6- میروسلاوکلوزه (آلمان)‌

کسی که 2سال پیش آقای گل جام‌جهانی شده بود، آنقدر ضعیف ظاهر شد که چیزی نمانده بود به نیمکت تبعید شود. البته او خوش‌شانس بود چون ماریو گومز که زوج او در خط حمله آلمان بود از کلوزه هم بدتر بود و مکان خالی روی نیمکت در انتظار وی بود. کلوزه سرانجام در بازی با پرتغال تیمش را به گل رساند. او در فصل گذشته 27 بار برای بایرن بازی کرد و تنها 10 گل به ثمر رساند. از کلوزه آمارهایی به مراتب بهتر هم سراغ داشته‌ایم.

5- سرخیو راموس (اسپانیا)‌

مدافع مستحکم و مرد آهنین فوتبال اسپانیا سرانجام افت کرد. راموس که در طول 10 ماه گذشته دائما در مسابقه‌های مختلف باشگاهی و ملی ظاهر شده و درخشیده بود، در یورو 2008 هرگز آن بازیکن همیشگی نبود. او از نظر فیزیکی دچار مشکل شده بود و در کارهای دفاعی ضعف زیادی نشان داد.

روی گلی که اسپانیا از سوئد دریافت کرد، مقصر اصلی راموس بود که به زلاتان ابراهیموویچ اجازه داد بچرخد و ضربه بزند. او خوب در حملات شرکت می‌کرد، اما آنجا که باید برمی‌گشت و در دفاع به تیمش کمک می‌کرد، کم می‌آورد. ضمن آن که با درگیر شدن با آراگونس در تمرینات، علاقه‌اش را به حضور در حاشیه‌ها نشان داد.

4- ماریو گومز (آلمان)‌

آلمان‌ها در خط حمله با مشکلاتی روبه‌رو بودند. به جز کلوزه،‌ ماریو گومز که در اشتوتگارت آمادگی‌اش را نشان داده بود و با زدن 19 گل بعد از لوکاتونی بهترین گلزن بوندس لیگا شده بود، بسیار ضعیف ظاهر شد.

در مسابقه‌ها تیم آلمان قبل از شروع یورو 2008 هم گومز در اغلب بازی‌ها گل زده بود، ولی معلوم نشد چه اتفاقی برای او افتاده بود که فرصت‌های گلزنی را با ضربات ابتدایی از دست می‌داد. با این شرایط بعضی مشتریان پرتعداد گومز فراری شدند.

3- فرانک ریبری (فرانسه)‌

همه در انتظار این هافبک بازیساز و برجسته بودند تا ثابت کند می‌تواند جای زین‌الدین زیدان را برای فرانسه پر کند. ریبری در جام جهانی فراتر از حد انتظار بازی کرده بود و از آن مهم‌تر یک فصل رویایی را همراه با بایرن مونیخ پشت سر گذاشته بود. ریبری در بازی اول برابر رومانی حرفی برای گفتن نداشت.

در بازی دوم برابر هلند بهتر بازی کرد و در برابر ایتالیا هم مصدوم شد و تیمش را در سخت‌ترین شرایط تنها گذاشت. این مصدومیت دو ماهه پایان بدی برای فصل خوب ریبری بود.

2- لوکا تونی (ایتالیا)‌

دیگر بازیکن بایرن مونیخ که فصلی بسیار عالی را سپری کرده بود هم بد ظاهر شد. او که در تاکتیک تیم ایتالیا مقصر اغلب توپ‌های ارسالی بود، با بی‌دقتی، بسیاری از بخت‌‌های گلزنی را از دست داد. او دقیقا در لحظه آخر که می‌بایست ضربه را بزند اشتباه می‌کرد.

البته تونی بدشانس هم بود، چون داور بی‌جهت گل صحیح او مقابل رومانی را مردود اعلام کرد. در برابر فرانسه او یک پنالتی باارزش برای ایتالیا گرفت و در ضمن موجب اخراج اریک آبیدال شد. او در مرحله اول 11 بار به سمت دروازه ضربه زد که تنها 2 تا از آنها در چارچوب بود. برای کسی که در بوندس‌لیگا 24 گل به ثمر رسانده آمار صفر گل زده یک افت واقعی را نشان می‌دهد.

1- ریموند دومنک (فرانسه)‌

در حقیقت به 2 دلیل دومنک نباید در فهرست ما جای می‌گرفت: اول این که او یک بازیکن نیست و دوم این که حتی قبل از شروع بازی‌ها کمتر کسی به او امید بسته بود و خیلی از فرانسوی‌ها خواهان برکناری‌اش بودند. با این حال دومنک که همواره با گفته‌های عجیبش به مردم فرانسه روحیه می‌داد، به یک شکست کامل رسید. او مکسس و ترزه‌گه را کنار گذاشت و آبیدال را در مرکز دفاع به کار گرفت.

تعویض‌های او بیشتر به سود حریفان بود تا فرانسوی‌ها. دیدن حذف تیم خروس‌نشان با داشتن مهره بااستعدادی چون سمیر نصری و کریم بن زما بسیار ناراحت‌کننده بود. موسیوی 56 ساله فرانسوی‌ها بی‌جهت روی مهره‌های قدیمی تیمش نظیر تیری آنری، نیکلا آنلکا، لیلیان تورام و کلود ماکه‌له‌له حساب باز کرده بود. آنها همگی در دوران افت به سر می‌بردند.

مزدک میرزایی‌