بررسی تیم‌های لیگ هفتم(1)‌

آنهایی که خوب بودند و خوب ماندند

لیگ هفتم حرفه‌ای با تمام فراز و فرود‌هایش به پایان رسید تا پرسپولیس جام قهرمانی را بالای سر ببرد و در عوض صنعت نفت و شیرین‌فراز در همان اولین سال حضور، غزل خداحافظی را سردهند و به لیگ دسته یک سقوط کنند. قصد داریم از این شماره به بررسی اجمالی تیم‌های شرکت‌کننده در لیگ هفتم بپردازیم، ولی به جهت پرهیز از اتلاف وقت و احتمالا خستگی خوانندگان محترم، این بررسی را در 4 شماره و در 4 گروه جداگانه انجام خواهیم داد.
کد خبر: ۱۷۸۵۴۰
امروز و در بخش اول سراغ تیم‌هایی می‌رویم که در مجموع موفق بودند و با وجود نوسانات جزیی توانستند وضعیت خوب خود را با توجه به بضاعت‌ها و اهدافشان حفظ کنند.

پرسپولیس: معرفی تیم قهرمان لیگ به عنوان یکی از تیم‌های موفق بدیهی‌ترین کار ممکن است، ولی به هر شکل که بخواهیم حساب کنیم، پرسپولیس یک تیم کاملا شایسته بود که حتی دوران افت و حاشیه را هم با تدبیر و مدیریت صحیح بخوبی پشت سر گذاشت.

در حالی که افشین قطبی تنها 4 روز پیش از شروع لیگ هفتم به تمرینات تیم ملحق شد، مدیریت پرسپولیس با کمک استیلی، مرزبان و عزیزیان ضمن جذب نفرات خوبی چون نصرتی، آقایی، خلیلی، رودباریان و حیدری از لیگ برتر و باقری‌ها، خیرخواه و عبدی از دسته اول برنامه‌ریزی مفیدی برای تمرینات بدنسازی و تاکتیکی انجام دادند و درواقع روزی که قطبی کار خود را با پرسپولیس شروع کرد، آماده‌ترین و پرمهره‌ترین تیم ایران را در اختیار گرفت. پرسپولیس لیگ هفتم را در کمال قدرت و به بهترین شکل ممکن با 4 پیروزی متوالی شروع کرد و حتی تا پایان هفته دهم نیز آمار این تیم با 7 برد و 3 تساوی فوق‌العاده بود، ولی پس از آن به مرور افت تیم آغاز شد. هرچند تا هفته پایانی دور رفت، قرمزها تنها تیم بی‌شکست لیگ برتر بودند، ولی همگان براحتی متوجه ضعف روزافزون این تیم می‌شدند. شکست وحشتناک 3 صفر در جام حذفی برابر پاس همدان در واقع شروع فصل ناکامی‌های پرسپولیس بود و پس از آن هم بلافاصله اولین شکست قرمزها در لیگ مقابل سپاهان رقم خورد.

با شروع دور برگشت، اوضاع در پرسپولیس همچنان آشفته به نظر می‌رسید. از یک طرف اعضای کادر فنی با یکدیگر مشکل داشتند که در نهایت به خروج مرزبان از جمع مربیان منجر شد و از طرف دیگر، نفراتی چون شیث رضایی، علیرضا واحدی نیکبخت و محمدرضا مامانی هم با رفتار خود، ‌حاشیه درست می‌کردند، ولی زمانی که حمید استیلی با یک حرکت صحیح علیه معترضان موضع گرفت و شیث و بعدا مامانی از تیم کنار گذاشته شدند و نیکبخت هم با تنبیهاتی مواجه شد، دوباره اوضاع آفتابی شد. البته در این میان، کسر 6 امتیاز از سوی فیفا هم بر مشکلات پرسپولیس افزود، ولی مدیریت صحیح کاشانی که در اواخر فصل از فرط سنگینی کار و فشارهای وارده دچار ناراحتی قلبی شد، باعث شد پرسپولیس نتایج پرنوسان شروع دور برگشت را به کناری بگذارد و با
5 پبروزی و 2 تساوی در هفته‌های آخر و به لطف لغزش‌های متوالی سپاهان در نهایت با پیروزی رویایی در وقت‌های تلف شده مقابل همین تیم در هفته آخر فاتح لیگ شد تا نخستین تیمی شود که 2 بار جام قهرمانی لیگ برتر را بالای سر می‌برد.

تعداد برد: 18 تعداد مساوی: 11 تعداد باخت: 5 گل زده: 57 گل خورده: 34

بهترین نتیجه: پیروزی 5 ‌ - صفر مقابل شیرین‌فراز (هفته سی‌‌ام)‌

بدترین نتیجه: شکست 4 - یک در خانه استقلال اهواز (هفته بیست و هفتم)‌

تعداد بازیکنان مورد استفاده: 24

بیشترین دقایق بازی: پژمان نوری با 2966 دقیقه‌

بهترین گلزن: محسن خلیلی با 18 گل (بدون پنالتی)‌، بهترین پاسور گل: علیرضا واحدی‌نیکبخت با 10 پاس گل (2 بار پنالتی گرفتن)‌

تعداد کارت زرد: 57 اخطارتعداد

کارت قرمز: 7 اخراج‌

بداخلاق‌ترین بازیکن: محمد نصرتی با 2 کارت قرمز و 4 کارت زرد

سپاهان‌

به جرات می‌توان گفت سپاهان پرفشارترین فصل تاریخ فوتبال خود را سپری کرد؛ به طوری که مجبور شد 50 بازی را در این فصل برگزار کند. شروع لیگ در حالی که هنوز درگیر مراحل حذفی لیگ قهرمانان در فصل گذشته بود، برای سپاهان خوب بود و فدراسیون موقت هم در برنامه‌ریزی‌های خود حتی‌الامکان رعایت سپاهان را می‌کرد تا برنامه‌های بین‌المللی‌اش به هیچ وجه باعث افت کیفیت این تیم نشود و عملا دور رفت لیگ به خاطر سپاهان با تاخیری حداقل  20 روزه به پایان رسید، ولی با شروع نیم‌فصل دوم و جدایی لوکا بوناچیچ که انگیزه‌ای برای ادامه فعالیت در این تیم نداشت، ژوروان ویه‌رای برزیلی با سابقه قهرمان کردن عراق در جام ملت‌های آسیا به سپاهان پیوست و تفاوت تفکرات او در تغییر سیستم بازی سپاهان باعث شروع نتایج ضعیف این تیم شد. کسر 5 امتیاز بابت نابینا شدن چشم یک سرباز که بعدها به 3 امتیاز تعدیل شد، بر مشکلات سپاهان افزود و شروع ضعیف در دوره جدید لیگ قهرمانان آسیا با 2 باخت متوالی به الاتحاد سوریه و کروفچی ازبکستان باعث شد زردپوشان زاینده‌رودی در مخمصه بدی گرفتار شوند. هرچند آنها تمام تلاش خود را برای کسب نتایج خوب به کار بستند و حتی در مقطعی 7 امتیاز هم از پرسپولیس پیش افتادند، ولی فشار بازی‌های متوالی و انعطاف‌پذیر نبودن ویه‌را در تغییر ترکیب اصلی‌اش باعث شد سپاهانی‌ها روزبه‌روز فرسوده‌تر شوند. حتی روشن شدن موتور گلزنی عماد رضا و گل‌های حساس او و حاج صفی هم نتوانست کار را قبل از رسیدن به هفته پایانی تمام کند و سرانجام این سپاهان بود که در مصاف مستقیم با پرسپولیس و انبوه تماشاگرانش در ورزشگاه آزادی آن هم در آخرین لحظات کم‌آورد و جام قهرمانی را دو دستی تقدیم پرسپولیس کرد. هر چند مدیران و برخی بازیکنان سپاهان تلاش کردند قهرمانی سرخپوشان را مخدوش و در سایه حمایت‌های پشت پرده جلوه دهند، ولی هر انسان منصفی می‌تواند با بررسی روند یک فصل فوتبالی سپاهان به این نتیجه برسد که نایب‌قهرمان فصل گذشته لیگ قهرمانان آسیا نتوانست زیر فشار خردکننده بازی‌های متوالی و پراسترس خود دوام بیاورد.

تعداد برد: 17، تعداد مساوی: 11، تعداد باخت:گل زده: 53، گل خورده: 38

بهترین نتیجه: پیروزی 4 - صفر مقابل برق شیراز (هفته چهاردهم)‌

بدترین نتیجه: شکست 3 - یک در خانه پاس همدان (هفته بیست‌وسوم)‌

تعداد بازیکنان مورد استفاده: 29

بیشترین دقایق بازی: عبدالهواب ابوالهیل با 2647 دقیقه‌

بهترین گلزن: محمود کریمی با 9 گل‌

بهترین پاسور گل: احسان حاج‌صفی با 7 پاس گل‌

تعداد کارت زرد: 83 اخطار

تعداد کارت قرمز: یک اخراج‌

بداخلاق‌ترین بازیکن: محسن بنگر با 12 کارت زرد

پاس همدان‌

یکی از عجیب‌ترین و پر سر و صداترین حوادث پیش از شروع لیگ هفتم، انتقال امتیاز تیم پاس به همدان بود که با توجه به قدمت پاس در فوتبال ایران بازخوردهای عمدتا منفی زیادی هم در میان اهالی فوتبال و خصوصا قدیمی‌های باشگاه داشت. در این فضای منفی مجموعه‌ای از افراد با سابقه و سرشناس فوتبال ایران مثل کاظم اولیایی و منصور پورحیدری سکان‌دار تیم تازه‌وارد همدانی شدند و وینگو بگوویچ هم که شناخت بسیار خوبی از فوتبال ایران داشت، به عنوان سرمربی تیم انتخاب شد.

هر چند پاسی‌ها در همان شروع کار تعدادی از نفرات سرشناس خود را به تیم‌های مطرح پایتخت دادند و بعضی نفرات جدید مثل سهراب بختیاری‌زاده و اصغر طالب‌نسب نیامده رفتند، ولی پاسی‌ها که در فصل نقل و انتقالات عملکرد مثبتی داشتند، موفق شدند با تلفیقی از جوانان باقیمانده پاس قدیم و نفرات جدید تیم خوبی را دست و پا کنند و بازی‌های قابل قبولی ارائه نمایند. هر چند این تیم هم در مقطعی از فصل دچار بحران نتیجه‌گیری شد و وینگو هم در طول فصل مدام از نداشتن یک مهاجم تمام‌کننده و گلزن تمام عیار نالید، ولی به هر حال مجموعه پاس همدان در اولین حضور خود در لیگ برتر عملکرد مقبولی ارائه کرد و با در اختیار داشتن بهترین خط دفاعی لیگ هفتم، در نهایت به عنوان چهارم این رقابت‌ها دست یافت تا ثابت شود اگر این تیم نقاط ضعف خود را برای فصل آینده برطرف و نقاط قوتش را حفظ کند، می‌تواند یکی از جدی‌ترین مدعیان فتح لیگ باشد، به خصوص که تماشاگران همدانی پس از سال‌ها حسرت داشتن یک تیم در سطح اول فوتبال ایران، برای پاس سنگ تمام گذاشتند و شاگردان وینگو به دفعات با تکیه بر حمایت بی‌شائبه و یکپارچه تماشاگران همدانی موفق شدند نتایج جالب توجهی به دست بیاورند.

تعداد برد: 11، تعداد مساوی: 16، تعداد باخت:گل زده:‌36، گل خورده:‌28

بهترین نتیجه: پیروزی 3 - صفر در خانه مقابل ابومسلم(هفته نهم)‌

بدترین نتیجه: شکست خانگی 3 - یک مقابل سایپا (هفته سوم)‌

تعداد بازیکنان مورد استفاده: 25

بیشترین دقایق بازی: فاروق اختیاروویچ با 2799 دقیقه‌

بهترین گلزن: امیر آبوچا با 8 گل‌

بهترین پاسور گل: یدالله اکبری با 9 پاس گل‌

تعداد کارت زرد: 69

تعداد کارت قرمز: 3

بداخلاق‌ترین بازیکن: حنیف عمران‌زاده، با 11 کارت زرد

مقاومت سپاسی شیراز

شاید انتخاب تیم چهاردهم در یک جمع 18 تیمی به عنوان یکی از خوب‌ها برای خیلی‌ها جای سوال بر جای بگذارد، ولی واقعیت اینجاست که مقاومت سپاسی شیراز همانی بود که انتظارش می‌رفت و با توجه به هدف‌گذاری اولیه‌اش، در پایان لیگ به هر آنچه می‌خواست، رسید. شیرازی‌ها که مثل فصول گذشته در شروع لیگ هفتم مورد تاراج قرار گرفتند و تعدادی از خوب‌های خود همچون احتشام ساسانی، بابک پورغلامی، غلامرضا رضایی و امیدرضا روانخواه را از دست دادند، با تکیه بر بضاعت باقی مانده و همچنین توجه سنتی پیروانی به جوانان موفق شدند هم در لیگ برتر بمانند و هم چند جوان خوب و موفق دیگر مثل علی محمد دهقان، محمد صادق کرمی، محمدرضا امین صنایعی و سیامک کوهنورد را به فوتبال ایران معرفی کنند. جالب‌ترین ویژگی کاکوهای زردپوش این بود که به‌رغم سرشناس نبودن بیشتر نفراتشان نسبت به حریفان، مقابل هیچ تیمی روی به ضدفوتبال نیاورده و با یک بازی راحت و بدون شیله پیله محبوب قلوب همه علاقه‌مندان به فوتبال شد. فقط این افسوس در پایان لیگ هفتم بر جای ماند که غلامحسین پیروانی به عنوان متداوم‌ترین مربی لیگ برتر و حضور کامل و 7  ساله روی نیمکت فجر سابق و مقاومت فعلی، نتوانست به کار خود در این باشگاه ادامه دهد و حال باید دید آیا زردهای شیراز در غیاب شاغلام می‌توانند به همین روند خوب و مثبت خود در فصول آینده ادامه دهند یا خیر.

تعداد برد:تعداد مساوی: 15، تعداد باخت: 10 ، گل زده: 37، گل خورده : 41

بهترین نتیجه: پیروزی 3 - صفر در خانه پیکان (هفته بیست‌وششم)‌

بدترین نتیجه: شکست خانگی 4 - یک برابر ذوب‌آهن (هفته‌ سی‌ام)‌

تعداد بازیکن مورد استفاده: 26

بیشترین دقایق بازی: محمد صادق کرمی با 2810 دقیقه‌

بهترین گلزن: بهمن طهماسبی با 9 گل‌

بهترین پاسور گل: علی محمد دهقان با 6 پاس گل‌

تعداد کارت زرد: 66

تعداد کارت قرمز: 3

بداخلاق‌ترین بازیکن: محمود محمدی با 2 کارت قرمز و 4 کارت زرد

آرش رستم‌نمدی‌

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها