باشگاه «په له» دوباره می آید

30سال است که باشگاه فوتبال سانتوز برزیل می کوشد به همان دورانی بازگردد که با همت «په له»، یکی از بهترین باشگاه های فوتبال جهان شمرده می شد.

کد خبر: ۱۷۴۰۶

«په له» که اکنون 60سال دارد و مشغول کارهای تبلیغاتی و تجارت است ، در سانتوز بزرگ شد و 16سال فراموش نشدنی را در این باشگاه گذراند. او درسال 1973به امریکا رفت تا آخرین سالهای بازیکنی اش و پاییز قهرمانی اش را در لیگ حرفه ای این کشور و در باشگاه کاسموس بگذراند. ازآن زمان سانتوز فقط با گذشته اش و با خاطرات آن ایام خوش زندگی کرده است . این تیم از سال 1984به بعد، هیچ مقام قابل ذکری را در برزیل کسب نکرده است . سال پیش هم که سانتوز خبرساز شد، به این خاطر بود که هوادارانش در جریان تمرینات تیم به داخل زمین ریختند و از شیوه کار تیم نارضایتی شان را ابراز داشتند و حتی بازیکنان تیم را تهدید کردند. در پیکارهای امسال لیگ سراسری برزیل که بتازگی مرحله نخست خود را به پایان رساند، 8تیم به مرحله دوم صعود کردند که هم اکنون مشغول برگزاری نبردهای حساسی هستند، با این حال سانتوز بهتر از گذشته کار کرده و تیمی را به میدان فرستاده که امیدها را بارور کرده و باعث شده است که سانتوز فقط غرق در گذشته اش نباشد. در این تیم ، دیه گو که یک هافبک 17ساله و روبینیو که مهاجمی 18ساله است ، چنان درخشیده اند که توجه همگان را به خود جلب کرده اند، به طوری که کارشناسان آنها را از برجسته ترین استعدادهای رو آمده طی سالهای اخیر در برزیل برشمرده اند. په له افسانه ای که هنوز ارتباطی قوی با باشگاه سابقش دارد، از 3سال پیش که روبینیو را برای اولین بار دید، نظرش به وی جلب شد. به گفته په له ، روبینیو او را به یاد ایام جوانی خودش و دوران شروع کارش در فوتبال می اندازد. اما روبینیو و دیه گو در سانتوز تنها نیستند و چند همبازی خوب دارند که آنها نیز بسیار جوانند؛ خولیو سرجیو، دروازه بان و الائو و رناتو هافبک های تیم ، حتی پائولو المیدا، هافبک سرسخت و کاپیتان 21ساله سانتوز، در میان اعضای فیکس تیم ، تنها 3بازیکن بالای 25سال دارند. فرناندو کالازانس ، خبرنگار روزنامه اوگلوبوی برزیل نوشته است : مدتها بود که فوتبال کشور، این همه استعدادهای جوان را در یک مقطع واحد و در کنار یکدیگر ندیده بود. با این مهارت ها و ابزار و نفرات است که سانتوز به عنوان یکی از 8تیم مرحله دوم لیگ این کشور، به صعود از مرحله نخست مسابقات نایل آمده و در این راه تاحدی هم مقتدرانه عمل کرده است . اما مهمتر از این مساله و مجموع امتیازات سانتوز و صعود آن ، شکل بازی تیم بوده است . در 2دهه اخیر، فوتبال سنتی ، فنی و زیبای برزیل که در آن مهارت های فردی حرف اول را زده ، تحت تاثیر تاکتیک های فشرده و بازی محکم و حساب شده اروپایی ها قرار گرفته است و تعداد زیادی از مربیان در برزیل سعی کرده اند تیمهای باشگاهی خود را با روشهای اروپایی به پیش رانند. در این هنگام ، سانتوز جدید نه با این رویکرد بلکه با همان روش سنتی و زیبای گذشته بازی می کند و مردم کشور با تماشای نحوه کار آنها گذشته را به یاد می آورند و خاطرشان شاد می شود. در برزیل ، این روش را «فوتبال بچه مدرسه ای ها» می نامند و در آن فقط به حمله و گلزنی می اندیشند. با همین سیاست و روش بود که سانتوز توانست در پاییز امسال و در جریان رقابت های لیگ برزیل ، تیم بسیار پرطرفدار کشور را کنار بزند و 11گل در دروازه آنها جای بدهد. کورین تیانس را با حساب 4-2، اتلتیکو مینی یرو را با نتیجه 3-2و کروزیرو را با حساب 4-1که این آخری در زمین حریف حاصل آمد. مربی چنین تیمی امرسون لیائوی معروف است . او دروازه بان معروف تیم ملی برزیل در دهه 1970است و توفیقش در سانتوز باعث شده که مربیگری ناموفق تیم ملی را که 9ماه به طول انجامید از یاد ببرد. در پایان جام کنفدراسیون های 2001 و در اواخر خرداد 1381 بود که لیائو را به دلیل نتایج بد برزیل در این مسابقات کنار گذاشتند. اما عجیب آن است که لیائو در سانتوز به دلیلی نامعلوم از روشهای همیشگی اش دست برداشته و در حالی که به اجرای فوتبال هایی بسته و تدافعی و سنگین مشهور بوده ، در این باشگاه به شیوه ای هجومی روی بیاورد. شاید هم دلیل موفقیت تازه سانتوز را باید تغییر در سیاست های مالی و اقتصادی باشگاه دانست . سالها سانتوز عادت کرده بود که برای تقویت خود، مهره های گران قیمت سایر تیم ها را نشان کند و بخرد. به این گونه بازیگران «مدال بزرگها» می گویند. اما امسال به دلیل بروز مشکلات مالی در جامعه فوتبال برزیل ، سانتوز هم تصمیم گرفت تغییر رویه بدهد و این بار بر بهترین استعدادهای بومی و محلی تمرکز کند. این کار 40سال پیش نیز صورت گرفته و بر اثر آن «نسل په له » ظهور کرده بود. دیه گو که اولین بازی اش را برای تیم بزرگسالان سانتوز در اوایل سال جاری میلادی انجام داد، ابتدا توسط کارشناسان باشگاه در منطقه ریپی رائو پره تو که یک مرکز کشاورزی در ایالت سائوپولو است ، کشف شد. خود او امروز می گوید: من همیشه به توان خود معتقد بوده ام ؛ اما فکر نمی کردم این مساله به این سرعت روی بدهد. روبینیو، که به دفعات وصفش ذکر شد، نیز در منطقه سائو ویسنته که فاصله کمی تا استادیوم اختصاصی سانتوز (به نام ویلا بلمیرو) دارد، نشان شد. البته امسال نیز بارقه هایی از تردید و نشانه هایی از توقف در راه حرکت سانتوز رویت شده است . مثل زمانی که تیم 3بار متوالی باخت و همه به این فکر افتادند که اوجگیری زودهنگام برای این بچه ها خوب نبوده و زود مغرور شده اند. دیه گو نیز کم دردسر نساخته است . به عنوان مثال وقتی در یکی از مسابقات لیگ برزیل یک گل به سائوپولو زد، شروع کرد به شادی و پایکوبی مردی پارچه ای که آرم باشگاه حریف روی آن حک شده بود. سپس در مسابقه با تیم پای ساندو به دلیل درگیری با حریف از زمین اخراج شد و در بازگشت هم 2، 3هفته طول کشید تا به شرایط خوب بازگردد. این باعث شده هواداران باشگاه په له از خود بپرسند این روزهای خوب و نتایج مثبت درنهایت چقدر ماندگار خواهد بود؛ از یک سو باشگاه های برزیل برای ادامه حیاتشان چاره ای بجز فروختن بهترین نفرات خود ندارند و از طرف دیگر، گزارش شده است که چند باشگاه اروپایی درپی ستاره های جوان سانتوز هستند و در این ارتباط بیش از همه نام دیه گو شنیده می شود. تجربه نیز به ما می گوید حفظ اسکلت این تیمها در برزیل ، بسیار سخت است . با این حساب ، شاید اوجگیری نسبی دوباره تیم دیروز په له چندان نپایید و روزهای بد پرشمار دهه های اخیر در یک چشم به هم زدن بازگردند.