تنگه احدی به وسعت ایران (۴)

برمی‌گردم به تنگه‌های هشت سال جنگ، تنگه ابوقریب، تنگه چهارزبر، تنگه چزابه و..... اغلب این تنگه‌ها با هوشیای ما سرنوشت جنگ را عوض کرد.

در 27 تیرماه 1367 در لحظۀ اعلام قبول فطنامه توسط امام، در تنگه ابوقریب در محاصره دشمن قرار گرفته بودیم و رزمندگان این تنگه را با چنگ و دندان نگه داشتند تا مانع عبور ارتش عراق به شمال خوزستان شوند. تعدادمان به کمتر از صد نفر رسیده بود، اما تنگه را حفظ کردیم. وای که شهدا در ان تنگه چه کردند. خبری از کرمانشاه رسید و رفتیم.

وقتی در مرداد 1367به تنگه چهارزبر رسیده بودم که نفربرهای منافقینی که مقصدشان تهران بود، به این تنگه نزدیک شده و بدون هیچ مانعی از روی جاده در حال پیشروی به سمت کرمانشاه بودند. باید قبول کنیم که غافلگیر شده بودیم، اما ناگهان همه چیز عوض شد. 

مردم، بازهم مردم. صف طویلی از مردم از قصرشیرین  وارد جاده شده و منافقین با ترافیک باورنکردنی مواجه شدند. این ترافیک مردمی همان فرصتی بود که رزمندگان خودشان را از زمین و هوا به آنجا رسانده و سرنوشت عملیات عوض شد و منافقین به سرعت متلاشی شدند. یکی از فرماندهان منافق را به اسارت گرفتم و به او گفتم، وقایع نگارم و می‌خواهم بدانم چرا دست به چنین عملیات کوری زدید. کمی به او فرصت دادم تا خودش را پیدا کرد.

حالتی آشفته داشت. «ما سه سال برای این عملیات تمرین کرده بودیم تا با هماهنگی صدام وارد تهران شویم. اما، اما با قبول قطنامه 598 توسط رهبر انقلاب تمام برنامه‌های ما فروریخت. رؤیای مسعود رجوی تبدیل به توهمی شده بود و ارتش میلیشیای خود را وارد نبری کرد که خودشان می‌دانستند جز شکست چیزی عایدمان نمی‌شود»

کمی تأمل کرد و با تنفر ادامه داد: «لعنت بر ما که وسوسۀ ایدئولوژی خوش آب و رنگشان شده بودیم. چه می‌خواستیم و چه شد.» او را تحویل رزمندگان دادم و برگشتم خوزستان که جولانگاه عراقی ها شده بود. 

اکنون که عازم میدان المپیک تهران هستم تا به موج مردم در بخشی از تنگه احد ایران بپیوندم، می‌دانم که در این جنگ ترامپ، جای رجوی‌ها و صدام‌ها را گرفته. چرا؟ تجربۀ اهمیت تنگه‌ها در هشت سال جنگ چقدر فرماندان ما را هوشیار کرده. امروز وقت آن است که به این فرماندهان اعتماد کنیم و در میدان حاضر شویم. تمام رزمندگان هوافضا در کنار لانچرها، خلبانان، پهپهادچی‌ها، فرماندهان اتاق جنگ به فرماندهی فرمانده کل قوا، چشم انتظارعملیات ویژه امشب هستند. بیایید ما آغاز کننده این عملیات باشیم. عملیاتی بدون تیر و تفنگ، با مشت گروه کرده. حضور مردم در صحنه، سرنوشت چه کشورهایی رارقم زد.

 نصر من الله و فتح قریب