دوم، مهار فشار فزاینده اقتصاد داخلی آمریکاست که بهطور خاص بهواسطه افزایش قیمت بنزین و به طبع آن روی سایر ابعاد معیشتی آمریکا و همینطور نگرانی از تأثیر آغاز دوباره جنگ بر اوج گرفتن روند افزایش قیمت نفت فعلا ترامپ را وادار به این اقدام احتیاطی کرده است.
سوم، مدیریت فشار سیاسی و نقش کنگره در بحث ارائه مجوز جنگ است. میدانیم که شصتمین روز شروع جنگ حساسیت بالایی دارد، زیرا در صورت رأیگیری دوباره در مجلس نمایندگان، نتایج ممکن است تغییر کند و تأمین بودجه جنگ با چالش روبهرو شود. افزایش هزینههای نظامی و نیاز به موافقت دو مجلس، موردی است که هیات حاکمه آمریکا را میتواند با چالشهای جدیدی روبهرو سازد.در این میان، ایستادگی ایران تا آخرین لحظه و تأکید بر نرفتن پای میز مذاکره بدون رفع محاصره، نشاندهنده هوشمندی و مدیریت راهبردی کشور است. آمریکاییها بهدنبال تحمیل آتشبسی از نوع اسرائیلی بودند. سبک آتشبس اسرائیلی این است که به طرف مقابل میگوید شما به ما شلیک نکنید اما ما به شما شلیک خواهیم کرد، چنانکه میبینیم بهرغم اعلام آتشبس در غزه اما در چند ماه گذشته بمباران و تجاوز به این مردم مظلوم ادامه دارد و در همین مدت ۸۰۰ نفر از مردم آنجا شهید شدهاند. ایران هم اگر به آتشبس مطلوب ترامپ تن میداد یعنی با وجود اعلام توقف حمله، ولی حمله به کشتیهای ایرانی و محاصره دریایی دشمن را به رسمیت شناخته بود.ایران با حفظ موقعیت اقتدارآمیزش و اتخاذ مواضع هوشمندانه و پایبندی به حفظ اصل انسجام میدان ــ دیپلماسی، بهطور مرتب و با حداکثر آگاهی محیطی و با شناخت کافی از انگیزههای اصلی طرف آمریکایی از تمدید آتشبس در حال مرور سناریوهای احتمالی جنگ است؛ به این معنا که اولا اجازه نمیدهد دشمن قواعد و تعریف دیپلماسی را بازتعریف کند و تغییر دهد و قدرت تصمیمگیریهای راهبردی را از ما سلب کند و همزمان در سطح میدانی در حال رصد تحرکات دشمنان در میدان و ارتقای آمادگیهای دفاعی ــ تهاجمی است تا زمینههای غافلگیری را از حریف بستاند و ضربات آتی را دردناکتر وارد کند.