جام جم آنلاین - عملکرد تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان یکی از ناامیدکنندهترین دورههای حضور این تیم در تاریخ جامهای جهانی بود. در واقع میتوان آن را بدترین جام جهانی تاریخ تیم ملی فوتبال ایران در این رقابتها قلمداد کرد. شاگردان برانکو ایوانکوویچ با امیدهای زیادی وارد این رقابتها شدند، اما نتایجی که به دست آمد فاصله زیادی با انتظارات داشت. آن هم در شرایطی که تیم ملی فوتبال ایران ستارههای سرشناسی داشت، ستارههای مغروری که هیچ یک به کار تیم ملی فوتبال ایران نیامدند.
ایران در نخستین دیدار خود به مصاف مکزیک رفت و با نتیجه ۳ بر ۱ شکست خورد. این بازی اگرچه در نیمه اول تا حدی پایاپای دنبال شد، اما در نیمه دوم ضعفهای ساختاری تیم بهخوبی نمایان شد. همین شکست باعث شد از همان ابتدا زمزمههای انتقاد از کادر فنی و بهویژه برانکو ایوانکوویچ شدت بگیرد.
در دیدار دوم مقابل پرتغال شرایط برای ایران سختتر هم شد. تیم ملی در این مسابقه با نتیجه ۲ بر صفر مغلوب شد و عملاً شانس صعود خود را از دست داد. این دیدار هیچ نکته قابل توجهی برای فوتبال ایران نداشت و فوتبال تماشاگر پسندی هم ارائه نشد. تنها اتفاق این دیدار لگدی بود که حسین کعبی بازیکن اسبق تیم ملی به صورت لوئیس فیگو زد!
به هر حال پس از این بازی بسیاری از کارشناسان و رسانهها اخراج برانکو را قطعی میدانستند. تیم ملی نه تنها از نظر نتیجه بلکه از لحاظ فنی نیز حرفی برای گفتن نداشت و این موضوع فشارها را دوچندان کرده بود.
پیش از بازی سوم مقابل آنگولا تیم کاملاً تحت تأثیر دو شکست قرار داشت. انتقادات تند و تیز بی رحمانه به بازیکنان تیم ملی به خصوص علی دایی آغاز شده بود. اما بخشی دیگر از ماجرا به اخبار اخراج برانکو برمیگشت. حتی خود برانکو نیز بهخوبی میدانست که آیندهای در تیم ملی ندارد. دیدار با آنگولا با تساوی یک بر یک به پایان رسید، نتیجهای که نه افتخاری به همراه داشت و نه تغییری در سرنوشت کادر فنی ایجاد کرد. ایران حتی مقابل تیم متوسط آنگولا هم حرفی برای گفتن نداشت و حتی نتوانست فوتبالی زیبا ارائه بدهد. با به صدا درآمدن سوت پایان عملاً پرونده حضور برانکو در تیم ملی بسته شد.
گفته میشد که قبل از آغاز دیدار با آنگولا حکم اخراج برانکو آماده بود.
او در میان سرمربیان تیم ملی ایران در ادوار مختلف جام جهانیی ضعیفترین نتایج را به ثبت رساند. برانکو خیلی سریع تیم ملی را ترک کرد و حتی منتظر اعلام رسمی حکم اخراجش هم نماند.
البته حضور او در فوتبال ایران به همین جا ختم نشد. چند سال بعد برانکو ایوانکوویچ بار دیگر به ایران بازگشت و این بار در قامت سرمربی پرسپولیس موفق شد چندین قهرمانی در لیگ برتر کسب کند و تصویر متفاوتی از خود به جا بگذارد.
