لاله‌خیز‌؛ قصه دل‌های بی‌قرار

فصل جدید این برنامه‌ها این‌روزها در حال تولید است و از شنبه ۲۲ فروردین روی آنتن شبکه یک سیما رفته است تا راوی حوادث جنگ تحمیلی سوم باشد. لاله‌خیز که در فصل‌های قبل با اجرای راحله امینیان به پخش رسید، درفصل جدید با اجرای فاطمه رضاپور و رویکردی روایی تهیه شده و تلاش می‌کند ابعادکمتر بازگوشده این رخدادها را برای مخاطبان آشکار کند. 
با گذشت تنها چند قسمت از این برنامه احساس می‌شود روایت‌های بخش جدید لاله‌خیز مفصل‌تر و دقیق‌تراست. مهمان‌های برنامه که معمولا خانواده شهدای جنگ اخیر هستند از نحوه از دست‌دادن عزیزان خودمی‌گویند وروایت‌ها این قدر تاثیرگذار است که احساس می‌کنید شما تنها مخاطب برنامه هستید و پای حرف‌های یکی از دوستان خود نشسته‌اید. لاله خیز برخلاف آنچه ممکن است تصور شود، درناک و ترسناک نیست بلکه امید بخش است.  

تیم تازه، انرژی تازه 
مقداد مؤمن‌نژاد، تهیه‌کننده برنامه لاله‌خیز در گفت‌وگو با جام جم جزئیات تولید این برنامه را بازگو می‌کند. او می‌گوید که سپردن تولید این مجموعه به او و تیمش، برخاسته از اعتمادی بوده که طی همکاری‌های قبلی ایجاد شده است. وی تاکید می‌کند: رابطه و همکاری دوستانه با آقای اکاتی نیز در شکل‌گیری ساختار فعلی برنامه نقش مهمی داشته و همان نگاه مشترک باعث انسجام و پیشرفت کار شده است. در این فصل، اجرای بخش‌های جدید برنامه به عهده خانم رضاپور گذاشته شده و او قرار است بخش عمده‌ای از ارتباط با خانواده‌ها را بر‌عهده بگیرد. 
مؤمن‌نژاد می‌گوید: در فصل جدید، حدود ۹۰ قسمت پیش‌بینی شده و تمرکز اصلی برنامه بر خانواده‌های شهدای جنگ اخیر قرار گرفته است. نوع نگاه برنامه در این فصل، کاملا سوژه‌محور است و به دنبال روایت‌هایی است که عمق انسانی، خانوادگی و عاطفی در آنها دیده شود. به گفته او، برخی خانواده‌ها چندین شهید داده‌اند و همین مساله باعث می‌شود آنان حامل روایت‌های منحصر به‌فرد و بسیار اثرگذاری باشند. برای نمونه خانواده‌ای که ۱۲ نفر از اعضای‌شان شهید شده‌اند به‌تازگی مهمان برنامه بودند. 
   
سندی از وسعت خسارت به مردم 
تهیه‌کننده لاله‌خیز توضیح می‌دهد: در فصل جدید، هدف این نیست که صرفا نام یک شهید مطرح شود، بلکه هر قسمت حول محور یک داستان مشخص می‌چرخد. او می‌گوید: تعداد زیادی از سوژه‌های برنامه افراد نظامی نیستند و این نشان می‌دهد بیشترین آسیب‌های انسانی جنگ، بر مردم عادی وارد آمده است. مؤمن‌نژاد تاکید داشت که ۹۹ درصد سوژه‌ها از میان عموم مردمند و این مساله، سندی روشن از وسعت و شدت خسارت‌های وارد شده به زندگی‌های روزمره است. مؤمن‌نژاد در پاسخ به پرسشی درباره تفاوت این فصل با فصل قبلی که درباره جنگ ۱۲ روزه بود، می‌گوید: ساختار کلی برنامه تغییر زیادی نکرده اما کارگردان جدید، آقای محمد پیوندی، رویکرد تازه‌ای به بخش‌های مستند برنامه داده است. او توضیح داد که در هر قسمت، یک پرتره مستند از خانواده شهید تهیه می‌شود که شامل تصاویر از خانه، محل کار، محیط زندگی و در صورت امکان محل شهادت ‌فرد است. این تصاویر به بیننده کمک می‌کند با فضای واقعی زندگی این افراد آشنا شود. علاوه بر این، بسته به موضوع هر قسمت، یک مستند موازی هم ساخته می‌شود تا روایت کامل‌تری شکل بگیرد.
   
نامگذاری هر قسمت به‌یاد شهدا
یکی از ویژگی‌های مهم و جدید این فصل، نام‌گذاری قسمت‌هاست. به‌گفته تهیه‌کننده این برنامه، هر قسمت برنامه به انتخاب خانواده شهید نام‌گذاری می‌شود و این نام‌ها برگرفته از کلماتی است که برای خانواده شهید ارزش و مفهوم خاصی دارد. گاهی این نام، یک واژه عاطفی است که میان مادر و فرزند رد و بدل می‌شده و گاهی نام مدرسه، محل کار یا ویژگی رفتاری شهید است. مؤمن‌نژاد مثال می‌زند: یکی از مادران تاکید داشت پسرش همیشه از او می‌خواسته برایش روضه بخواند و نام همان قسمت، «روضه» انتخاب شد. یا مادری که می‌گفت دخترش فارغ‌التحصیل دبیرستان عاشورا بوده و همین جمله تبدیل به نام قسمت همان شب شد. به گفته او که این نامگذاری‌ها پیش از این در فصل قبلی وجود نداشت و امسال به‌صورت رسمی وارد ساختار برنامه شده است. 
مؤمن‌نژاد در پاسخ به این که چرا برنامه درلوکیشن‌های واقعی ضبط نشده چنین توضیح می‌دهد: اگرچه بخش‌هایی از مستند در لوکیشن‌های واقعی ضبط می‌شود اما خود برنامه در محل حادثه ضبط نمی‌شود. به گفته او، شرایط جنگی و وضعیت روحی خانواده‌ها باعث می‌شود حضور آنان در محیط‌های پرتنش مناسب نباشد. او تاکید می‌کند که آرامش خانواده‌ها در اولویت است و نمی‌خواهند برنامه سبب استرس بیشتر شود. او سپس به سختی‌های کار در شرایط جنگ اشاره و می‌گوید: مهم‌ترین مشکل در تولید برنامه، رفت‌وآمد خانواده‌های شهداست. بسیاری از آنان در شهرستان‌ها زندگی می‌کنند و در شرایط عادی می‌توانستند با پرواز به تهران بیایند اما اکنون به دلیل محدودیت‌ها رفت‌وآمد بسیار دشوار شده است. 
   
لاله‌خیز مکتوب می‌شود 
این تهیه‌کننده در ادامه از مکتوب‌کردن این روایت‌ها خبر می‌دهد و می‌گوید: همراه با پخش برنامه، یک کتابچه نیز در حال تدوین است. در این کتابچه، عکس‌ها، اطلاعات و خلاصه‌ای از روایت‌های هر قسمت ثبت می‌شود تا در آینده منبعی مکتوب از این خاطرات باقی بماند. او همچنین درباره این که مانند بخش قبلی برنامه لاله خیز گردهمایی با حضور خانواده‌های شهدا برگزار می‌شود، می‌گوید قصد داریم پس از پایان این بخش گردهمایی نیز برگزار کنیم. 
مومن‌نژاد بیان می‌کند: خانواده‌های شهدا را که مهمان ما بودند  رها نمی‌کنیم و تنها مرتبا به آنها سر خواهیم زد بلکه در واقع با آنها زندگی می‌کنیم. به گفته او، تیم برنامه تصمیم دارد پس از چهلم شهدا دوباره به خانواده‌ها سر بزند تا روایت ادامه‌دار زندگی بدون فرزندان یا عزیزان شهیدشان را نیز ثبت کند.هدف آنها این است که سوژه‌ها را رها نکنند و همراه خانواده‌ها بمانند. تهیه‌کننده برنامه لاله‌خیز به یکی از سنگین‌ترین سوژه‌هایی که در این۱۰قسمت با آن مواجه شده‌ اشاره کرده و می‌گوید: خانواده‌ای بود که در شرق تهران بر اثر یک حادثه ۱۲شهید داده بود و حتی از برخی شهدا عکس وجود نداشت. مؤمن‌نژاد گفت حضور این خانواده و روایت آنان، یکی از سخت‌ترین و تاثیرگذارترین بخش‌های ضبط برنامه بوده است. او همچنین از قدردانی عمیق خانواده‌ها نسبت به مردم سخن می‌گوید و تاکید می‌کند که در اغلب گفت‌وگوها، خانواده شهدا از محبت مردم و سر‌زدن آنان تشکر می‌کنند و این ارتباط مردمی برای‌شان آرامش‌بخش است.