توطئه تاریخی علیه ایویچ؛ توهم یا واقعیت؟

۲۸ سال پیش ستاره‌هایی به نام علی دایی، خداداد عزیزی، کریم باقری، احمدرضا عابدزاده و. همگی در اوج جوانی خود بودند، جوانی و درخشش. تیم ملی با تمام ستاره‌های ریز و درشتش پیش از آغاز جام جهانی ۱۹۹۸ راهی یک اردوی تدارکاتی شد. برنامه‌های مختلفی در آن اردوی تدارکاتی برای تیم ملی در نظر گرفته شده بود از جمله دیدار با تیم رم ایتالیا. اما سرنوشت فوتبال ایران شاید در همان مسابقه تغییر کرد...

اگر ایویچ می‌ماند...

آیا واقعا اخراج سرمربی تیم ملی فوتبال ایران پیش از آغاز جام جهانی سرنوشت فوتبال ایران را تغییر داد؟ بسیاری میگویند اگر ایویچ به آن شکل غیرمنطقی اخراج نمیشد شاید جام جهانی ۱۹۹۸ به غیر ازپیروزی تاریخی مقابل آمریکا حماسه‌های خیلی بیشتر هم داشت مانند صعود از گروه. ایویچ میتوانست یک تاریخ ساز باشد، اما یک شکست عجیب آن هم در یک بازی دوستانه همه چیز را به هم ریخت. او نه تنها یک مربی بلکه پدری دلسوز برای بازیکنانی بود که بسیاری از آنها جوان بودند و تحت تأثیر فشار‌های روانی زیادی قرار داشتند. بازی دوستانه‌ای که قرار بود آمادگی تیم را بسنجد به یک فاجعه تبدیل شد. نتیجه ۷-۱ نه تنها شوکه‌کننده بود، بلکه برای بسیاری غیرقابل باور بود. چگونه تیمی که قرار بود چند هفته بعد در جام جهانی بازی کند می‌تواند چنین نتیجه‌ای بگیرد؟ 

توطئه شبانه علیه ایویچ؟

میگویند نخستین توطئه‌ها علیه ایویچ در اتاق یکی از بازیکنان تیم ملی شکل گرفت. سال‌ها گذشت و داستان‌های مختلفی درباره آن شب شکل گرفت. برخی معتقد بودند که ایویچ به دلیل سبک بازی‌اش یا تصمیمات تاکتیکی‌اش مورد انتقاد قرار گرفته بود. اما نظریه‌ای که بیشتر از همه رواج یافت، بحث «باندبازی» و «دو دسته بودن» در تیم ملی بود. طبق این نظریه گروهی از بازیکنان که با یکدیگر اختلاف داشتند یا احساس می‌کردند جایگاهشان در خطر است، عمداً بازی را خراب کردند تا ایویچ اخراج شود. این توطئه‌ای بود که در سکوت اجرا شد و نتیجه‌اش، پایان دوران طلایی ایویچ و شروع دوران جلال طالبی بود. اما بعد از گذشت این همه سال برخی از بازیکنان تیم ملی نظیر محمدرضا مهدوی و یا سیروس دین محمدی آن را به شدت تکذیب میکنند و میگویند آن شکست حاصل یک اتفاق عجیب و غیرقابل پیش بینی فوتبالی بود. فوتبال همیشه پر از شایعات و حدس‌و‌حدوث‌هایی است. بسیاری از بازیکنان آن زمان که حالا میانسال شده‌اند این ادعا‌ها را تکذیب کرده‌اند. آنها می‌گویند که آن بازی فقط یک باخت معمولی بود، شاید با اشتباهات فردی یا عدم هماهنگی کافی، اما نه یک توطئه سازمان‌یافته. اما حقیقت چیست؟ آیا واقعاً بازیکنان عمداً باختند؟ یا اینکه فشار‌های بیرونی، تنش‌های داخلی و شاید حتی دخالت‌های مدیریتی باعث این اتفاق شد؟

معمای حل نشده

این معما هنوز حل نشده است. ما شاهدیم که سال‌ها بعد وقتی از بازیکنان آن دوره پرسیده می‌شود پاسخ‌های متفاوتی می‌دهند. تناقض‌ها نشان می‌دهد که داستان پشت پرده آن بازی همچنان در تاریکی باقی مانده است.

مرحوم ایویچ مردی بود که تمام تلاش خود را کرد، اما نتوانست از پس فشار‌های سنگین برآید. به هر حال آن اتفاق نه تنها بر سرنوشت ایویچ بلکه بر آینده فوتبال ایران نیز تأثیر گذاشت.

ایویچ داستانی عجیب در فوتبال ایران از خود بر جای گذاشت که زوایای آن هنوز حل نشده است. ما نمی‌دانیم حقیقت چیست، اما می‌دانیم که این اتفاق زخمی عمیق بر دل ایویچ انداخت. شاید روزی حقیقت آشکار شود، اما تا آن زمان این معما همچنان به عنوان یکی از بزرگترین راز‌های فوتبال ایران باقی خواهد ماند.