برای یافتن جنبه دیگری از این ماجرا یک مستندساز ایرانی در امریکا به سراغ سربازان امریکایی رفته تا از حضور آنها در عراق فیلمی را روایت کند.
«ساحل پاسفیک» فیلمی مستند است که به سفارش شبکه press
TV و با کارگردانی مشترک محمد جعفری و آذر مهرابی ساخته شده و محمودرضا ثانی نیز تصویربرداری اثر را به عهده داشته است . جعفری در گفتگو با خبرنگار ما درباره ساخت این فیلم می گوید: موضوع این فیلم درباره آن دسته از سربازان امریکایی است که برای جنگ به عراق رفته اند. در ارتش امریکا چیزی به نام سرباز داوطلب وجود ندارد و همه نیروهای نظامی این کشور جزو کارمندان رسمی ارتش هستند. در میان سربازانی هم که به عراق رفته اند، هیچ کس به شکل داوطلبانه و از روی میل به عراق نمی رود. در این جنگ مجموعا 3700سرباز کشته و حدود 10برابر این تعداد نیز زخمی و معلول شده اند. در ساحل اقیانوس آرام (پاسفیک) در لس آنجلس به یاد هر سرباز کشته شده امریکایی در عراق یک صلیب کاشته شده است . هر روز تعداد این صلیب ها افزایش می یابد و این همان بهانه ای است که فیلم با آن آغاز می شود و در ادامه به بررسی وضعیت این سربازان و جنبه های مختلف جنگ عراق می پردازد. جعفری در تشریح جزییات بیشتری از این خبر می گوید: «ساحل سانتامونیکا در کنار اقیانوس آرام در فصل تابستان شلوغ ترین محل تفریح امریکایی هاست. این صلیب ها را نیز یک گروه ضد جنگ در این محل نصب کرده است . این محل به این دلیل انتخاب شده که به سبب تعداد زیاد مسافر می تواند محل خوبی برای انجام یک فعالیت ضد جنگ باشد.» جعفری با اشاره به سفر خود به امریکا در تابستان امسال درباره شرایط کار در کشور امریکا می گوید: این فیلم طی سفر 40روزه به امریکا ساخته شد و بخشهای مختلف فیلم در شهرهای واشنگتن ، نیویورک ، شیکاگو و لس آنجلس مقابل دوربین رفت . در ابتدای ورود به امریکا ابتدا از وزارت خارجه امریکا تقاضای مجوز برای ساخت این فیلم کردیم ، اما آنها بعد از چند روز معطلی گفتند امکان دادن چنین مجوزی وجود ندارد. به همین دلیل به نظرم رسید که به سراغ انجمن مستندسازان این کشور بروم . در شهر لس آنجلس انجمنی بود که حدود 2500نفر عضو داشت. آنها پس از دیدن آثاری که ساخته بودم و با دریافت حق عضویت 83دلاری ، کارتی برایم صادر کردند که با داشتن آن می توانستم در کشور امریکا فیلم بسازم . با داشتن همین کارت ساخت فیلم را آغاز کردم و زمانی هم که 2پلیس مزاحم ما شدند با نشان دادن این کارت ، مانع از اقدام آنها شدم.
ضبط ترانه های سربازان عراقی
وی درباره سبک و سیاق ساخت این مستند می گوید: در ساخته های قبلی ام هیچ گاه به سراغ مستند گزارشی نرفته بودم ، اما این فیلم به چنین فضایی بسیار نزدیک است . در این فیلم تصاویر زیادی از مخالفت های مردم علیه جنگ تهیه شد. در شهرهای مختلف امریکا و در مقابل کاخ سفید علیه جنگ تظاهرات برپا می شد و در مناطق شلوغ شهر مخالفان جنگ تجمع کرده بودند حتی بسیاری از افرادی که با آنها در این فیلم مصاحبه شده ، اعلام می کنند که به اشتباه به جورج بوش رای داده اند و دوست دارند رای خود را از او پس بگیرند. سر یکی از چهارراه ها فردی تابلویی در دست گرفته بود که روی آن نوشته شده بود: هر کس با استیضاح بوش موافق است بوق بزند و این مساله سبب شده بود که در این منطقه همه بوق بزنند و سر و صدای عجیب و سرسام آوری ایجاد شود.در کنار مصاحبه ها، تصاویر آرشیوی هم تهیه شد که در آنها سربازان امریکایی در عراق در حال گشتزنی ، زخمی شدن و کشته شدن نشان داده می شوند. در بخشهای مختلف فیلم هم از موسیقی محلی و مختص سربازان استفاده زیادی کردم . من در فیلمهایی که ساخته ام ، همیشه به هر محلی که رفته ام افکت و موسیقی محلی و اصیل آن منطقه را هم برای فیلم خودم تهیه کرده ام. اینجا هم به دنبال موسیقی خاص مناطقی بودم که در آنجا کار کردیم . در برخی قسمت ها هم از این سربازان خواستم با یک ساز محلی که شباهت زیادی به گیتار داشت ، آهنگ بزنند و ترانه بخوانند که آنها ترانه هایی را درباره صلح و در مخالفت با جنگ خواندند. این سربازان نقاشی های عجیب و جذابی کشیدند که از تصاویر آنها هم در فیلم استفاده شد. جعفری در پاسخ به این پرسش که به عنوان یک ایرانی آیا موضع خاصی در ساخت این فیلم داشتید، می گوید: در بخشهایی از فیلم با مصاحبه شوندگان درباره رابطه امریکا و ایران هم سوال کردم . پیرزنی که در مقابل کاخ سفید علیه جنگ دست به تحصن زده بود، معتقد بود ایران به دلیل مواضع صهیونیستی خود هم از سوی امریکا و هم از سوی اسرائیل تحت فشار است . وقتی در بخش دیگری از فیلم نظر سربازان را درباره وضعیت احتمالی امریکا در جنگ با ایران سوال می کردم ، بصراحت می گفتند تجربه جنگ با عراق نشان داد اگر امریکا به ایران حمله کند، حتما شکست خواهد خورد.
سینمای مستند ایران در غرب
شناخته شده نیست
جعفری در پاسخ به سوالی درباره میزان شناخت مخاطبان امریکایی از سینمای ایران نیز گفت : فیلمسازان مستند سینمای ایران در امریکا چندان شناخته شده نیستند و شناخت جشنواره های امریکایی از سینمای ایران تنها محدود به فیلمسازانی همچون عباس کیارستمی ، جعفر پناهی ، محسن مخملباف ، رخشان بنی اعتماد و... می شود. در زمان حضور در امریکا گفتگوهایی نیز با مدیران جشنواره های شیکاگو، لس آنجلس و... انجام شد تا زمینه ای برای نمایش فیلمهای مستند ایرانی در این جشنواره ها فراهم شود. گفتنی است ، جعفری در سالهای گذشته به عنوان منتقد و مستندساز در سینمای ایران فعالیت داشته است . ساخت 40فیلم کوتاه ، مستند و داستانی از سوابق وی در این عرصه است . لاله و لادن (سال )80، کارت سبز ( سال ) 82، آسمان رستم آباد ابری است و جاده رنگ پریده برخی از ساخته های وی در این عرصه است . او مدتی قبل تصویر برداری فیلم مستند تیتر اول را به پایان برد و قصد دارد بزودی ساخت فیلم مستندی با نام انقلاب بنزین را مقابل دوربین ببرد.