دردسرهای آدمی که فکرهای بزرگ دارد

از همایون اسعدیان کارگردان خوش ذوق سینما و تلویزیون کارهای متفاوت با رویکردهای گوناگون دیده ایم. اسعدیان همان اندازه که در حوزه طنز آثار «قابل دیدن» ارائه کرده در حوزه های دیگر هم آثار درخوری خلق کرده است.

کد خبر: ۱۳۵۰۴۳

اگرچه باید به این نکته مهم هم اشاره کرد که هیچ گاه نتوانست توقعات را برآورده کند. نیش ، مردآفتابی ، شوخی بعضی از فیلمهایی بودند که او توانست بر پرده نقره ای سینماها بتاباند. فیلمهایی که پیش از آن که اندازه توانایی کارگردانش را به نمایش بگذارد، اندازه کارهای نکرده کارگردانش را در معرض دید قرار داد.
برای کارگردان بااستعدادی که هم توانایی درک نوع خاصی از طنز را دارد و می داند با کدام المان ها می توان بر غنی تر شدن آنچه که ما طنز می نامیم ، افزود و هم می داند که چگونه یک اثر اجتماعی با همه افت و خیزهای آن ارائه کرد دیدن اثری مثل «راه بی پایان» نباید ما را خیلی به وجد آورد. سریال تازه اسعدیان خط داستانی شناخته شده ای دارد: جوانی تحصیلکرده از خارج می آید و مصمم است طرحی نو دراندازد.
طرحی که البته بدخواهانی هم دارد و از همین جاست که قواعد دراماتیک قصه شکل می گیرد و موتور داستان روشن می شود. جالب است که همین داستان را می توانید در سریال سالهای برف و بنفشه سعید سلطانی هم ببینید. در آنجا داستان در چند دهه قبل روایت می شود. بازهم جوانی تحصیلکرده از خارج می آید و با دیدن شرایط تصمیم می گیرد روی زمین پدری اش کار کند. موضوعی که در ابتدا ساده می نماید اما هرچه که داستان بیشتر پیش می رود متوجه می شویم او آرام آرام در دامهایی که برایش گذاشته اند گرفتار می آید. در «راه بی پایان» اساسا «خودکفایی» محور توجه است و به نوعی قرار است اراده ایرانی تصویر شود.
منصور پوروطن شخصیت اصلی سریال در تکاپوست که در رشته تحصیلی اش کاری بزرگ انجام دهد. او درصدد است که طرح جامع تحقیق و تولید پروتزهای پزشکی با هدف تولید این کالاها با هزینه پایین تر از نمونه های خارجی را عملی کند، اما خیلی زود آدم بدهای قصه پدیدار می شوند که به انحای مختلف تلاش می کنند او به خواسته اش نرسد. از اینجا به بعد جدال فرسایشی آدمهای خوب و بد قصه آغاز می شود.
اسعدیان در نمایش این «جدال» تواناست و می داند تا چه اندازه باید به مخاطبش اطلاعات بدهد و البته برای رسیدن به نتیجه مورد نظر ذائقه تماشاگر را هم نادیده نمی گیرد و نشانه های بسیاری را برای همراهی مخاطب در کارش تعبیه می کند. آتیلا پسیانی و فرهاد اصلانی در نقش پدرخوانده هایی که در این کشاکش سرنخ امور آرام آرام از دستشان بیرون می رود خوب ظاهر شده اند. هومن سیدی بازیگر نقش سرباز بی زبان فیلم یک تکه نان ، بازیگر نقش منصور این سریال است که البته هنوز راه بسیاری در پیش دارد.
در سوی دیگر مهران رجبی ، مهدی صباغی ، محبوب بیات ، آزاده صمدی ، مهرداد ضیایی ، بیتا سحرخیز، بازیهای قابل اعتنایی از خود نشان داده اند. فیلمنامه را علیرضا بذرافشان و مهدی شیرزاد نوشته اند و پیداست که برای شکل گیری و بسط قصه ، تحقیقات بسیاری انجام داده اند.
کارگردان سریال های سرخوشانه ، چراغ جادو و اگه بابام زنده بود یک بار دیگر تصمیم گرفته مثل سریال «بچه های خیابان» یک اثر «جدی» در برابر دیدگان مخاطب قرار دهد و در این راه تلاش بسیاری کرده که مخاطبش را نگاه دارد. آیا «راه بی پایان» موفق می شود مخاطبش را «تا پایان راه» حفظ کند؛