![](/files/fa/news/1400/6/18/437092_351.jpeg)
به گزارش
جام جم آنلاین به نقل از باشگاه خبرنگاران جوان، تلسکوپ فضایی جیمز وب ناسا که ارسالش به فضا مدتها به تأخیر افتاده بود، اکنون در آستانه رفتن به فضا است. ناسا در حال حاضر قصد دارد این تلسکوپ را در هجدهم دسامبر ۲۰۲۱، تنها چند ماه پس از اتمام آزمایش در اواخر آگوست، به فضا پرتاب کند. این تلسکوپ روی موشک Ariane 5 مجهز به ESA و از گویان فرانسه به مدار زمین فرستاده میشود. البته بخش بزرگی از این موشک پیشتر به فضا رفته بود.
تلسکوپ فضایی جیمز وب در سال ۲۰۱۶ راه اندازی شد و قرار بود در سال ۲۰۱۸ به فضا برود، اما به دلیل مشکلاتی پرتابش به فضا با تاخیرهای زیادی روبرو شد. کار روی این تلسکوپ تا سال ۲۰۱۹ به سرانجام نرسید و عواملی مانند همه گیری کرونا نیز مانع دیگری برای ناسا در جهت ارسال این تلسکوپ به فضا شد. توسعه این تلسکوپ در سال ۱۹۹۶ آغاز شد و در سال ۲۰۰۵ تیم ساخت جیمز وب دوباره اجزا را طراحی کرد.
جیمز وب جانشینی برای تلسکوپ فضایی هابل محسوب میشود. این تلسکوپ شامل یک آینه بسیار بزرگتر به همراه تمرکز بر دادههای فرکانس پایین (به ویژه مادون قرمز میانی) است که به تشخیص کهکشانهای اولیه که حتی هابل نمیتواند آنها را پیدا کند، کمک میکند. این تلسکوپ همچنین به توضیح برخی از چالشهای فنی کمک میکند. برای جلوگیری از تداخل در اندازه گیریهای مادون قرمز، ابزارهای جیمز وب باید بسیار سرد (-370F) باقی بمانند.
این مأموریت نسبتاً کوتاه خواهد بود. از آنجا که JWST برای نگه داشتن مدار به پیشرانه احتیاج دارد، نمیتواند به صورت نامحدود مانند تلسکوپی که به دور زمین میچرخد دوام بیاورد و در مدار بماند. ناسا طول عمر این تلسکوپ را پنج سال بیان کرده، اما امیدوار است ۱۰ سال عمر داشته باشد.
تلسکوپ فضایی جیمز وب علاوه بر روشن شدن شواهد بیشتری درباره جهان، به منجمان و اخترفیزیکدانان نیز کمک میکند تا در مطالعاتی که اطلاعات هابل کافی نبود، شکافهای موجود را پر کند. احتمال دارد که امواج مادون قرمز، گرد و غبار کیهانی را از بین ببرند و میتوان آنها را علت تابش اصلی اجرام آسمانی سردتر مانند کوتولههای قهوهای و سیارات دانست.
گفتنی است که فرستادن تلسکوپ فضایی هابل به فضا، شانس بسیار بزرگی برای این تلسکوپ است زیرا این دستگاه میتواند در طول عمر کوتاه خود به حل رشتهای از اسرار کیهانی کمک کند.