jamejamsara
سرا خانواده کد خبر: ۱۲۹۵۷۵۹   ۳۰ آذر ۱۳۹۹  |  ۲۱:۴۲

غذا دادن تحت هر شرایطی ممنوع

با زور به کودک غذا ندهیم

برخی از والدین برای مبارزه با بدغذایی کودک به اجبار به کودک غذا می دهند ما در این مطلب قصد داریم به بررسی تبعات غذا دادن اجباری به کودک بپردازیم

به گزارش جام جم آنلاین به نقل از تبیان ، برخی از والدین همواره دغدغه این را دارند که کودکانشان تغذیه مناسبی ندارد و کودک بشدت بد غذا است و هر غذایی را نمی خورد و این امر موجب ناراحتی آنان می گردد ما در این مطلب قصد داریم برای شما درباره اشتباهات والدین در برابر غذا خوردن کودکان و مضرات غذا دادن اجباری به کودک مطالبی را به اشتراک بگذاریم

غذا دادن اجباری به کودک

امتناع کودک از غذا خوردن غذا دادن اجباری به کودک ، موجب کندی جریان ترشح معده کودک و مانع از هضم غذای وی می شود.انجمن ترویج تغذیه با شیر مادر اعلام کرد: فعالیت زیاد و خستگی، فعالیت کم و در نتیجه کمتر گرسنه شدن، نخوابیدن، کم بودن فاصله میان وعده ها با غذاهای اصلی و اظهار نظر مبنی بر دوست نداشتن غذا توسط بزرگترها از علل امتناع از غذا خوردن در کودکان است.

بنابراین گزارش، کودک از توجه والدین لذت می برد و می آموزد که امتناع از خوردن، یکی از راه های جلب توجه آنان است غذا نخوردن کودک ممکن است وسیله ای باشد که کودک می خواهد وابستگی و استقلالش را نشان دهد.

غذا دادن اجباری به کودک

کودک معمولا غذای به خصوصی را برای مدتی دوست دارد و بعد ممکن است به غذای دیگری علاقه نشان دهد در این مورد، والدین با تغییراتی از قبیل تغییر در درجه حرارت و یا نوع پخت، شکل غذا و تعریف و تمجید از غذا می توانند آن را مورد پسند و دلخواه کودک کنند.

اگر کودک باز هم از خوردن غذا امتناع کرد، والدین باید صبور باشند و کودک را به اجبار وادار به خوردن نکنند و پس از تمام شدن غذا بشقاب او نیز با سایر بشقاب ها برداشته شود بدین ترتیب هم کودک یاد می گیرد که زمان صرف غذا نامحدود نیست و هم باعث می شود در وعده غذایی بعد، به اندازه کافی گرسنه باشد و غذا بخورد.

با زور به کودک غذا ندهیم

بیشتر بدانید از اشتباهات رایج غذا دادن اجباری به کودک

۱٫ یکی از این عادت‌های بد غذایی این است که کودک ما به غذاهای چرب و طعم‌های شور و شیرین عادت می‌کند. چون مادران از زمانی که می‌توانند غذاهایی مانند سوپ و حریره بادام و… را برای کودک شروع کنند، غذاهای او را با ذائقه خودشان تهیه می‌کنند. در صورتی که کودک نیازی به طعم ندارد. برای مادر کودک این غذاها بدون ادویه بدمزه به نظر می‌رسد در حالی که برای کودک که پیش فرضی از این طعم‌ها ندارد بدون شکر یا نمک نیز این خوردنی‌های ناقص نیستند. امروزه علاقه به قند و نمک دو نگرانی اصلی پزشکان برای سلامت افراد است. گسترش دیابت و مشکلات فشار خون به همین علاقه و عادت ما برمی‌گردد که ریشه در کودکی ما دارد. اگر از همان سال‌های اولیه تولد کودک ما آنها را به این طعم‌ها عادت ندهیم بعدها دچار مشکل نخواهند شد.

غذا دادن اجباری به کودک

 از طرف دیگر بعضی از کودکان با سبزیجات، گوشت و لبنیات میانه خوبی ندارند و غذاهای آب پز و سالم را پس می‌زنند. این مشکل نیز ریشه در رفتار والدین دارد. چون رژیم غذایی خانواده به اندازه کافی شامل لبنیات و سبزیجات و گوشت نیست و غذاهای پرچرب نیز مصرف می‌کنند که این تناقض رفتاری آنها در عدم مصرف مواد غذایی و تشویق کودک به مصرف همان مواد غذایی باعث می‌شود کودک سر باز زند.

 مشکل سوم رفتار والدین که به بدغذایی کودک منجر می‌شود زورگویی و اجبار مادر در غذا دادن به کودک است که باعث مقاومت در بچه می‌شود. بسیاری از مادران هستند که از روی دلسوزی و نگرانی برای سلامت کودک‌شان یک رفتار نادرست را در پیش می‌گیرند و آن اینکه به اجبار کودک را به غذاخوردن وامی‌دارند.در این شرایط نیز کودک طبعا لج می‌کند و بیشتر و مصرتر از قبل از خوردن غذا سر باز می‌زند. در شکل بدتر این اتفاق مادر از غذا به عنوان ابزار تنبیه استفاده می‌کند و به محض اینکه کودک کار خطایی انجام داد مجبورش می‌کند تا از غذایی که دوست نداشته و نخورده، بخورد. این رفتار البته باعث دلزدگی کودک از غذا می‌شود.

 رفتار بعدی که بسیار هم اثر مخربی در روند غذاخوردن کودک دارد، غذا دادن تحت هر شرایطی است. بعضی مادران هستند که دائما به دنبال کودکشان می‌دوند تا قاشق قاشق غذا را بتوانند در دهان او بگذارند. بچه‌ها هم مدام در حال فرار کردن از دست مادر هستند و شاید در این تعقیب و گریز چند قاشق غذا هم خوردند!

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
نقطه طلایی

نقطه طلایی

یک) عکس را خیلی وقت است گذاشته‌ام. جایی که همیشه جلوی چشمم باشد. پشت عکس، بابا با خودکار آبی و خط شکسته نستعلیق نوشته: «باغ اکبرآقا- نوروز۱۳۶۵ - با محمدمهدی جان».

از دکتر نجیب تا دکتر غنی

از دکتر نجیب تا دکتر غنی

حملات و ترورهای مرگبار در سراسر افغانستان به امری روزمره بدل شده‌است. هر کسی هم می‌تواند هدف باشد.

رشته ‌کوه‌هایی به نام پدر

رشته ‌کوه‌هایی به نام پدر

از یک سنی به بعد، دیگر شخص و انسان نیستند. تبدیل می‌شوند به یک مفهوم. یک مکتب، یک تفکر. بعضی وقت‌ها با یک من عسل نمی‌شود خوردشان.

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر
یک عصر متفاوت

در مرحله نیمه‌نهایی عصرجدید چه اتفاقاتی افتاد؟ به همراه جزئیاتی از چگونگی برگزاری مرحله پایانی

یک عصر متفاوت

پیشخوان

بیشتر