راز موفقیت فوتبال فرانسه چیست؛

آکادمی های ورزش جوانان در فرانسه بسیار پربارند

کد خبر: ۱۲۷۹

خروس هاآرام نمی گیرندفرانسوی های نوجوان و زیر17 سال برای فتح جام جهانی در این رده سنی ، در بازی فینال تیم پرتوان نیجریه را0 3 زدند و این هم سند دیگری بر جواب دادن سیستم های پرورش نونهالان و نوجوانان در جامعه ورزش فرانسه و بار و بر آکادمی های ورزشی این کشور بود و البته فقط فوتبال نیست که از این سیستم بهره مند می شود، برخی ورزش های دیگر نیز سود و بهره کار این آکادمیها را گرفته اند.به عنوان مثال ، فرانسه با تکیه بر کار همین آکادمی ها برای چهارمین بار در10 سال اخیر به فینال جام دیویس رسیده است که همان تنیس تیمی قهرمانی مردان جهان است و فقط امریکا رکورددار فتح این پیکارها، چنین دستاوردی را در سالهای اخیر داشته است و باز چندی پیش تیم ملی بسکتبال زنان فرانسه برای نخستین بار به مقام قهرمانی اروپا رسید و در المپیک سیدنی نیز مردان فرانسه در میان شگفتی فراوان ناظران ، فینالیست و در نهایت نایب قهرمان شدند.در هندبال مردان نیز فرانسه اینک بالاتر از روسیه و سوئد قهرمان جهان است و دو هفته پیش در رقابت های دوچرخه سواری روی پیست قهرمانی جهان ، فرانسه به اولین کشوری بدل شد که در یکی از مواد سه رتبه نخست و تمامی 3 مدال مربوط را مال خود کرده است.و کیست که نداند اعضای تمام این تیمها همان نفرات تیمهای ملی نوجوانان و جوانان 10 سال اخیر بوده اند که بعد اوج بهره دهی شان به رده سنی بزرگسالان کشیده شده است ؛ بنابراین ، نسل فعلی تیم ملی بزرگسالان فوتبال فرانسه نیز می تواند امیدوار باشد که در آینده ای نزدیک ، جانشینان قابلی برایشان ظهور خواهد کرد و "خروس ها" )لقب فرانسویها( فعلا آرام نمیگیرند.تیم ملی نوجوانان فرانسه با فتح جام جهانی این رده سنی در تری نیداد، این نوید را آشکارا داده است و در میان اعضای این تیم دو نفر از بقیه شاخص تر و البته گلزن تر بودند؛ یکی فلورن سیناما پونگوله بود که با زدن 9 گل برای فرانسه آقای گل جام جهانی نوجوانان نیز شد و دیگری آنتونی لوتالک که در خط حمله کنار پونگوله بسیار خوب و سازنده عمل کرد.جالب است بدانید این دو بازیکن مستعد17 ساله پسرخاله اند و هر دو در لوهاور بازی می کنند. در ایالت نورماندی که در سالهای اخیر رشد فوتبال در آن روند فزاینده ای داشته است و در همه حال آنها را باید جدیدترین محصولات سیستم قطع نشدنی جوان پروری در ورزش فرانسه دانست.کمیته فنی مسابقات نیز خیال خود را راحت کرد و هر دو را کنار هم بهترین بازیگران جام نامید. شکی نیست که هر دو راهی خارج خواهند شد و مثل هانری ، ویه را، انلکا و سیلوستره که در جوانی جلب نظر کردند و سپس جذب باشگاه های انگلیسی شدند )انلکا مدتی است به فرانسه و پاری سن ژرمن بازگشته است ( سر از تیمهای سایر کشورها درآورند. البته مقصد پونگوله و لوتالک مشخص است : لیورپول انگلستان مدتی پیش یک قرارداد همکاری با باشگاه لوهاور بست که طبق آن مختار است هر یک از جوانان این باشگاه را در صورت تمایل دو طرف به خدمت بگیرد و بواقع این باشگاه به یک معدن و سرچشمه کشف و برداشت استعدادها برای سرخهای انفیلد بدل شده است.عده ای پا را فراتر از این می گذارند و می گویند ژرار هولیه مربی لیورپول که هموطن این جوانان است ، با یک قراردادی کلی به قیمت 10 میلیون دلار پونگوله و لوتالک را خریده ، اما زمان انتقال آنها را به انفیلد تابستان 2003 تعیین کرده است . هدف او از این کار این است که هر دو با حضور بیشتر در مسابقات رده سنی بزرگسالان در20 ماه باقیمانده تا آن تاریخ پخته شوند و به جای این که در17 سالگی در فوتبال بی رحم انگلستان له شوند، در19 سالگی دست به این سفر مخاطره آمیز بزنند. بد نیست بدانید منچستریونایتد رقیب بزرگ داخلی لیورپول از توان بالقوه این دو نوجوان با خبر شده بود و آنها را می خواست ، اما می گویند دیر با لوهاور تماس گرفته است و پیش از آن هولیه کار را تمام کرده بود.اما در آگاهی هولیه نسبت به تمام مسائل فوتبال فرانسه هیچ شکی وجود ندارد. هر چه باشد، او نه فقط فرانسوی است ، بلکه در زمان سرمربیگری امه ژاکه در تیم ملی بزرگسالان فرانسه ، پست مدیریت فنی تیمهای ملی این کشور را به عهده داشت و همه جا را زیرنظر می گرفت . اصلا محل کار هولیه طی این سالها، "مرکز فنی ملی فوتبال فرانسه " بود که در منطقه کلرفونتن در نزدیکی پاریس واقع است در همین محل است که تیم ملی بزرگسالان فرانسه تمرین های خود را قبل از هر مسابقه داخلی انجام می دهد و تمام نفرات تیمهای ملی نوجوانان و جوانان این کشور نیز در این محل امتحان پس میدهند.سیناما پونگوله و لوتالک نیز معمولا در زمان برپایی اردوگاه های ملی نوجوانان و جوانان فرانسه در این مکان حضور دارند و مربی مهاجمان و گلزنان در این "مرکز" هم کسی نیست بجز ژان کلود پاپن گلزن زبده سابق ، مارسی آث . میلان و بایرن مونیخ و مرد سال 1991 فوتبال اروپا. لوتالک در این باره می گوید: تمرین کردن با کسی مثل پاپن یک افتخار حقیقی است و آدمی را به رفتن به تمرین و کار مشتاق میکند.مرکز کلرفونتن در اواسط دهه 1970 تاسیس شد و از آن پس به الگویی برای کشورهای طالب این روند و کسانی که می خواهند چنین باشند، بدل شده است . مثلا انگلستان که از چندی پیش با الگوبرداری از روی آن ، مرکز ملی فوتبال خود را به راه انداخته است . اما کلرفونتن فقط قله این پیشرفت و نوک هرم این پروژه است ؛ چرا که در اکثر ایالات و استان های فرانسه یک "مرکز فنی " دیگر برای پرورش نوجوانان و جوانان وجود دارد و افراد مستعد در آن مشغول بازی و تمرین هستند و فقط کسانی به کلرفونتن می روند که گلهای سرسبد این مراکز ایالتی باشند و از غربالهای آنان عبور کرده باشند.یک شبکه مشابه که آن را پولز فرانس نامگذاری کرده اند، در سایر "ورزشهای المپیکی " فرانسه هم رایج است و در آنجا نیز دیگر ورزشکاران مستعد کشور آموزش می بینند و از میان آنها قهرمانان دنیا سر بر میآورند.در عین حال در ورزش فوتبال ، باشگاه های حرفه ای فرانسه نیز مفید واقع می شوند و مراکز و اردوگاه های تمرینی آنان بسیار بیشتر از برخی از کشورها، جوانهای شایسته و لایقی را بار می آورند. شاید بتوان گفت که اکنون بیش از2 هزار نوجوان و جوان قابل توجه در این مراکز آموزش می بینند و اکثر آنان فوتبالیست های توانایی خواهند شد.اما این موفقیت ، بهای گرانی دارد؛ زیرا وقتی این افراد به سن بهره دهی می رسند و اسم و رسمی به دست می آورند؛ بلافاصله جذب باشگاه های خارجی می شوند و البته مقصد و هدف بسیاری از آنها انگلستان است . در این خصوص می توان از ویه را، دسایی ، هانری و گریماندی که چند سال است در انگلستان و در تیمهای آرسنال و چلسی توپ می زنند و یا بارتز، ویلتورد و پیره که قدری بیش از یک سال سر از منچستریونایتد و آرسنال درآورده اند و یا بلان معروف که از دو ماه پیش جزو شیاطین سرخ شده است ، یاد کرد و این جدای از لبوف است که پس از4 سال بازی در چلسی، مدتی است به فرانسه بازگشته است.روسای باشگاه های فوتبال فرانسه می گویند: با بالا بودن مالیات ها در این کشور و پرداخت دستمزد بیشتر در سایر کشورها، بدیهی است که فوتبالیست های فرانسوی به سایر نقاط جهان و بازی در باشگاه های خارجی میل کنند و از این بابت بشدت گله مندند. بویژه که این امر سبب شده باشگاه های فرانسه برخلاف تیم ملی این کشور در سطح رقابت های اروپایی هیچ کاره باشند و بجز مارسی که در سال 1993 قهرمان باشگاههای قاره شد و پاری سن ژرمن که به سال 1996 جام ملغا شده جام برندگان قاره را فتح کرد، در سایر سالها دستشان به هیچ جا بند نشود و فقط تماشاگر یکه تازی تیمهای ایتالیایی و انگلیسی و اخیرا اسپانیایی باشند.حتی طی سال جاری میلادی نیز حدود75 فوتبالیست خوب یا متوسط فرانسوی کشورشان را ترک کرده و در خارج مشغول بازی شده اند.بتازگی که تیم ملی فوتبال فرانسه یک بازی نه چندان دوستانه با الجزایر در حومه پاریس انجام داد )این بازی در شرایط برتری 1 4 فرانسوی ها با هجوم تماشاگران الجزایری به میدان نیمه تمام ماند( از20 بازیکن دعوت شده توسط روژه لومر سر مربی فرانسه فقط3 نفر مقیم این کشور بودند و بقیه به جمع لژیونرها تعلق داشتند.این مهاجرت گسترده و فرار افراد مستعد به سوی سرزمین های صاحب ظرفیت مالی بیشتر، از اواسط دهه 1990 شدت گرفت و در ابتدا با مخالفت و انزجار مقامهای فرانسه مواجه شد؛ زیرا آن را تضعیف کننده تیم ملی کشور می دانستند. اما حالا بسیاری معتقدند این روند آنقدرها هم بد نیست ؛ زیرا از یک سو لژیونرها در اکثر اوقات و در مواقع لزوم در خدمت تیم ملی هستند و از جانب دیگر، نبود آنها در داخل فرانسه باعث رویکرد بیشتر به جوانان شده و این جوانان بالندگی فزون تری یافته و به تبع آن فوتبال فرانسه را با پشتوانه تر، پر نفرتر و قوی تر ساخته اند. بواقع این مساله ، محملی شده است برای پرورش بیشتر جوانان شایق در فرانسه ."امه ژاکه " که پس از قهرمان کردن فرانسه در جام جهانی 1998 ، افزون بر پست تشریفاتی مدیریت تیمهای ملی فرانسه مسوول پروژه های پرورش جوانان در آکادمی کلرفونتن نیز شده است ، هیچ جایی برای نگرانی درباره مهاجرت های فزاینده فوتبالیست های فرانسوی نمیبیند.او می گوید: بله ، ما هر سال بسیاری از نفرات خود را از دست می دهیم و آنها می روند تا مهارت ها و تخصص خود را در جاها و کشورهای دیگری به نمایش درآورند. اما در عین حال و همزمان با این روند، نوجوانان و جوانان مستعد پیوسته در فوتبال ما در حال ظهورند و هر روز بر شتاب و وسعت آن افزوده می شود و حتی می توانم بگویم که من هرگز چنین روند و گستردگی ای را در این امر مشاهده نکرده بودم.چنین امری بشدت مورد نیاز فوتبال ملی فرانسه است . زیرا تعدادی از نفرات تیم ملی بزرگسالان این کشور به سن بازنشستگی )لااقل در سطح ملی ( نزدیک شده اند و لیزارازوی 33 ساله ، کارمبو31 ساله ، یورکایف و دسایی 34 ساله ، لبوف 33 ساله ، تورام 30 ساله ، پتی در آستانه 32 سالگی ، دوگاری 30 ساله و بارتز30 ساله نمونه های روشن این امرند و زیدان بزرگ نیز امروز و فرداست که 30 ساله شود. بنابراین باید برای آنها جانشینان مناسبی را یافت و نباید زمان زیادی را هم صرف این مهم کرد؛ چون فرصت برای مقابله با رقبای آماده کم خواهد بود و باید همواره آماده و قوی و صاحب نفرات لازم بود.یکی از کسانی که بزودی جانشین آنها خواهد شد، "جبرئیل سیسه " جوان اول اوسر است که قبل از آسیب دیدن و حاشیه نشین شدن ، در6 هفته نخست از فصل جاری لیگ فرانسه 7 گل زد و هم تیمش را در صدر جدول لیگ جای داد و هم خودش در بالاترین نقطه جدول گلزنان این لیگ ایستاد. سیسه اواخر خرداد و اوایل تیرماه امسال که جام جهانی جوانان در خاک آرژانتین برگزار شد، نیز سیمایی درخشان داشت و7 گل هم در آنجا به ثمر رساند و یکی از بهترین گلزنان آن میدان هم شناخته شد. آن هم در حالی که تیم ملی جوانان فرانسه در آن رقابت ها بیشتر از5 بازی انجام نداد و در یکچهارم نهایی به آرژانتین باخت و حذف شد.اگر نفرات دیگری مثل میکو، کاندلا، دالما، روبر و داکور را که نه بسیار جوانند و نه نزدیک به سن بازنشستگی ملی ، جانشینان حی و حاضر ملی پوشان فعلی فرانسه بدانیم ، در درازمدت جانشینان آنها را باید افرادی مثل همین سیسه و پونگوله بشماریم . بازیکنانی که فرانسه نظیرشان را زیاد دارد و دایما در حال پرورش امثال آنهاست و دیری نخواهد پایید که حرفهای بیشتری را درباره آنها خواهیم شنید.