هیجان شدید و خشونت در فوتبال آرژانتین

با وجود گذشت چند دهه از تاسیس فیفا و تدوین قوانین مختلف برای گسترش فوتبال و استفاده از این رشته ورزشی محبوب به عنوان ابزاری برای پیشرفت ، ایجاد صلح و آرامش

کد خبر: ۱۲۲۳۱۵

در سراسر دنیا ، اما هنوز در بسیاری از نقاط جهان ، رفتارهای نژادپرستانه و خشونت در میدان های فوتبال به چشم می خورد. درگیری های شفاهی و فیزیکی در کشورهای امریکای جنوبی و لاتین از شدت بیشتری برخوردار است. یکی از روشهای مهم گذران زندگی نوجوانان آرژانتینی و شاید تنها روش زندگی ، بازی فوتبال است. مردم این سرزمین از دوران کودکی می آموزند که به عشق فوتبال زندگی کنند. آنان زمین پر از سنگ را تمیز و با چند قلوه سنگ ، دروازه را مشخص می کنند.
فقر به حدی است که کودکان حتی قدرت خرید توپ معمولی هم ندارند و با پیچاندن و درهم کردن جوراب ، توپ درست و فوتبال بازی می کنند، آن هم با عشق. فوتبال برای جوانان آرژانتینی تنها ورزش نیست ، هویت مردم این سرزمین است. این رشته ورزشی محبوب ، بخوبی وارد زندگی مردم شده و کم کم رو به خشونت گذاشت.
گرچه مسائلی مانند نژادپرستی و درگیری ها در میدان مسابقه ، در کشورهایی مانند آرژانتین و برزیل تهدیدی برای فوتبال این مناطق است ، اما مردم این دو کشور عاشق فوتبال هستند. فوتبال ضامن فرهنگی این ملت ها است. بازیکنان به عشق فوتبال زندگی می کنند.
در کشورهایی مانند آرژانتین و برزیل ، تنها بازیکنان نیستند که در جذابیت بازی نقش دارند ، بلکه عواملی دیگر مانند هواداران نیز در موفقیت و هیجان آن نیز سهیم هستند و البته گاهی نیز باعث خشونت های شدیدی در ورزشگاه می شوند. شدت درگیری تماشاچیان با پلیس یا بازیکنان غیرقابل کنترل است.
تحلیلگران معتقدند گاهی بحران های مالی این کشور علت این خشونت هاست. فسادهای مالی و سیاسی باعث ورشکستگی اقتصادی کشور می شود و طمع روسا و مالکان باشگاه های فوتبال و تلاش برای خارج شدن از این بحران نیز چنین رفتارهایی را به وجود می آورد. بسیاری از مردم امریکای لاتین معتقدند فوتبال بخش فرهنگی و مهمترین قسمت زندگی آنان است.
با توجه به این که بسیاری از رقابت ها به خشونت ، کشته و زخمی شدن تعدادی از تماشاچیان خاتمه می یابد ، عده دیگر با این نظر مخالفند و فوتبال را نیروی ویران کننده می دانند. درگیری ها اغلب از سوی تماشاچیان دو آتشه و بشدت احساساتی و هیجان زده صورت می گیرد. معمولا صدها نفر از آنان با هم و به صورت گروهی وارد ورزشگاه می شوند.
گاهی خشونت فراتر از توهین های شفاهی می رود و به زد و خوردهای فیزیکی منجر و باعث زخمی شدن تعدادی از تماشاچیان می شود. این رفتارها در تمام طول بازیها نسبت به هواداران و بازیکنان تیم مقابل ادامه دارد. در نهایت ، این انبوه جمعیت به 2 گروه تقسیم و آماده برای هر گونه تشنج و زد و خورد می شوند.