اثبات دعوی و محرومیت ازارث

چند سال پیش ، در پی توافق شفاهی بین من و پدرم ، قرار بر این شد که طبقه بالای ساختمان نیمه کاره پدرم را بسازم که پس از فوت وی ، ملک شخصی من باشد و جزو ترکه محسوب نشود.

کد خبر: ۱۲۲۰۱۲

حال به دلیل این که من هیچ مدرکی در خصوص این توافق ندارم ، در صورت فوت پدرم و عدم توافق دیگر ورثه با این موضوع و این که تنها چند شاهد که از همسایگان هستند و در سن کهولت به سر می برند در جریان این موضوع هستند ، می خواهم بدانم چگونه می توانم یک مدرک محکمه پسند برای این موضوع تهیه کنم؛
شهرام م از بابل
مطابق ماده 1258 قانون مدنی ، دلایل اثبات دعوی از قرار زیر است: 1. اقرار 2. اسناد کتبی 3. شهادت 4. امارات 5. قسم بنابر این حداقل یکی از این ادله برای اثبات هرگونه ادعا لازم است. شما می توانید تا زمانی که پدرتان و همچنین شهود در قید حیات هستند ، نسبت به تهیه دلیل اقدام کنید ، بدین شکل که می توانید از پدرتان درخواست کنید با حضور در یکی از دفاتر ثبت اسناد محل اقامت خود ، یک اقرارنامه رسمی تنظیم و در آن به مالک بودن جنابعالی اشاره کند.
راه دیگر این است که از شورای حل اختلاف محل اقامت خود که صلاحیت صدور قرار تامین دلیل دارد ، تقاضای صدور قرار فوق را درخواست کنید. مطابق ماده 149 قانون آیین دادرسی مدنی ، در مواردی که اشخاص ذی نفع احتمال دهند که در آینده ، استفاده از دلایل و مدارک دعوایی آنان از قبیل تحقیق محلی و کسب اطلاع از مطلعین و استعلام نظر کارشناسان یا دفاتر تجاری یا استفاده از قرائن و امارات موجود در محل و یا دلایلی که نزد طرف دعوی یا دیگری است ، متعذر و متعسر خواهد شد ، می توانند از دادگاه تامین آنها را درخواست کنند. مقصود از تامین در این موارد فقط ملاحظه و صورت برداری از این گونه دلایل است. این بدان معناست که چون شاهدان شما در سن کهولت به سر می برند و ممکن است تا زمان فوت پدرتان که قرار است ملکیت خانه به شما منتقل شود ، در قید حیات نباشند ، از این طریق می توانید اظهارات و شهادت آنان را به طور قانونی ثبت کرده و در صورت نیاز از آن استفاده کنید.

آیا می توان یکی از ورثه را قانونا از ارث محروم کرد؛
هر شخص تا زمانی که در قید حیات است ، می تواند هرگونه تصرفی در اموال خود اعمال کند ، آنها را بفروشد ، ببخشد ، وقف کند و... اما پس از مرگ ، در صورت نبود وصیت ، تمامی اموال به ورثه منتقل می شود و بنا به طبقات ، ارث بین ورثه موجود تقسیم می شود. اما اگر وصیتی باشد که در آن عنوان شده باشد قسمتی از ماترک به مصرف معینی برسد مثلا وقف شود این وصیت تنها تا میزان ثلث یعنی یک سوم اموال متوفی نافذ است ، بدین معنا که هر شخص می تواند مطابق ماده 843 قانون مدنی ، تا میزان ثلث ترکه وصیت کند اما اگر میزان وصیت بیشتر از ثلث باشد ، به دلیل این که دوسوم دیگر ذخیره ورثه است در خصوص میزان بیشتر از ثلث ، اجازه ورثه لازم است یعنی با اجازه ورثه می توان به آن وصیت عمل کرد و اجرای وصیت واجب می شود ، در غیر این صورت تنها همان یک سوم قابل اجراست.
اما درباره محروم کردن یک یا چند ورثه از ارث ، باید گفت با توجه به مطالب فوق ، اگر شخصی بخواهد چنین وصیتی کند یا باید در زمان حیات خود ، تمامی اموالش را به نحو قانونی به ثالث منتقل کند که در این صورت تمامی ورثه ، محروم خواهند شد و یا می تواند اموالش را به تعدادی از وراث بعدی خود منتقل کند و با این عمل به نیت اصلی خود که محروم کردن یک یا چند ورثه است ، دست می یابد که همه این اعمال باید در زمان حیات صورت گیرد ؛ زیرا در غیر این صورت تنها تا ثلث اموال خود مجاز به تصرف است.
اما اگر بخواهد به یکی از ورثه سهم بیشتری برسد ، می تواند آن یک سوم را به نفع وی وصیت کند ؛ اما نمی توان هیچیک از ورثه را با وصیت از ارث محروم کرد.

آیا گواهی عدم سازش میان زن و شوهر مدت خاصی دارد یا آن که هر گاه طرفین خواستند ، می توانند آن را به دادگاه ارائه دهند ، مثلا آیا می شود گواهی عدم سازش را که سال گذشته گرفته ام و بعدا مصالحه کردیم را امسال به دادگاه ارائه کنم؛
مهری کاظمی ، کرج
خواننده گرامی طبق ماده واحده قانون تعیین مدت اعتبار گواهی عدم امکان سازش مصوب آبان ماه 76 ، گواهی صادره از مراجع قضایی درخصوص عدم امکان سازش میان زن و شوهر چنانچه ظرف مدت سه ماه از تاریخ ابلاغ به دفتر ثبت طلاق تسلیم نشود ، از درجه اعتبار ساقط است.