هندبال و راه دشوار پیش رو

: کسب مدال برنز هندبال بازیهای آسیایی از سوی تیم ایران از آن نظر به عنوان یک شگفتی تلقی می شود که مسائل پشت پرده این ورزش را در قاره کهن می دانیم

کد خبر: ۱۲۰۸۵۵

و آگاه هستیم که بویژه هر زمانی که رقابت های این رشته در غرب قاره کهن برگزار می شود ، هر تیم غیرعربی باید از دم تیغ داوران دست نشانده که نام آنها هم کاملا مشخص است ، بگذرند و به همین دلیل بیشتر مسابقه های قاره از سوی شرق آسیایی ها تحریم می شود ؛ اما حسن مدال تیم ایران در این بود که در دوحه تمام قدرتهای هندبالی حضور داشتند و ایرانیان هم مثل چشم بادامی ها به یک چشم نگاه شده اند.

تیم ملی ایران در دوحه به کویت و قطر باخت که برحسب قواعدی که اشاره کرده ایم باید هم می باخت ، اما با عبور از سد چین ، عربستان و سوریه ، در دیدار رده بندی کره جنوبی را با اختلاف 4 گل شکست داد. تیم کره جنوبی 4 بازیکن داشت که در بوندس لیگای آلمان بازی کرده اند. از جمله لی جون هی ، پارک جان یونگ ، شی هونگ چول و پیک وون جون ؛ اما تیم ایران در کنار درخشش و آمادگی های فردی از نظر تاکتیک دفاعی نیز بسیار پخته تر از گذشته عمل کرد و در اجرای سیستم تدافعی 1-5 و 0-6 بخصوص مقابل کره جنوبی که تیم ششم جام جهانی و المپیک بوده ، عالی بود و در اجرای ضدحمله ها و بازی با گوشها بی نظیر بود.
برای آماده کردن چنین تیمی اگرچه تمام اردوهای پیش بینی شده از جمله حضور در یوگسلاوی و آلمان که از مراکز بزرگ هندبال دنیا محسوب می شوند ، امکانپذیر نشد ، اما برپایی اردو در روسیه و انجام بازی با تیمهای پرقدرت این کشور و یک دوره دیدارهای نیمه رسمی در امارات و عمان تیم ایران را به مرزی از آمادگی رساند که بیشتر متکی به نفس باشد. از ویژگی های دیگر تیم ملی ایران ، جوانگرایی بود.
بازیکنانی که پیش از این در مسابقه های جوانان و نوجوانان آسیا درخشیده و ایران را به عناوین سوم و قهرمانی رسانده بودند ، در کنار باتجربه ها به خودباوری دست یافتند؛ اگرچه آسیب دیدگی ناگهانی و غیبت حجت صفری ، تکنیکی ترین بازیکن و بهترین پنالتی زن ایران که یک روز پیش از پرواز مصدوم شد و از پرواز به دوحه محروم ماند ، جای خالی اش در تیم ایران محسوس بود، اما در نهایت بزرگترین افتخار در تاریخ این ورزش برای کشور ما رقم خورد و حالا جامعه ورزش و مسوولان ، هندبال را بیشتر باور کرده اند.
علیرضا رحیمی ، رئیس فدراسیون هندبال دراین باره می گوید: باشگاه ها خیلی به ما کمک کرده اند. در واقع بیشترین سهم و نقش از آن باشگاه هاست که از هر نظر ما را یاری داده اند ؛ البته یوری کلیموف ، مربی روسی هم خیلی خوب کار کرد. تاکتیک پخته ای که به آن اشاره کرده اید ، مرهون تلاشهای این مربی سازنده و باتجربه روسی است و ما می کوشیم او را برای هندبال ایران حفظ کنیم.
شهداد مرتجی ، کاپیتان سابق تیم ملی که او هم بر اثر آسیب دیدگی قادر به همراهی تیم نشد ، اما به عنوان کارشناس دریکی از شبکه های سیما سیما حضور پیدا کرده بود ، گفت: همه بازیکنان ما در این دوره صد در صد ظاهر شدند و بازیکنی که کم کاری کرده باشد ، وجود نداشت. اما دو سه ستاره داشتیم که پیمان صادقی ، رسول دهقانی و الله کرم استکی از آن جمله بودند.
به هر روی اگر بخواهیم نگاهی گذرا به کارنامه بچه های ایران داشته باشیم ، از سال 1982 که هندبال جزو مواد بازیهای آسیایی شده است تاکنون ، تیمی که چنین مشحون از تجربه و جوانی و انگیزه باشد ، نداشتیم. درون دروازه فرید علیمرادی و رسول دهقانی حضور داشتند. دهقانی که سالها در سایه شهداد مرتجی و علیمرادی قرار داشت ، با 192سانتی متر قد ، ظهوری درخشان داشت و بارها با عکس العمل های عالی خود منجی دروازه ایران شد که اوج آن را در مسابقه رده بندی مقابل کره جنوبی دیدیم که به دفعات خطر را از دروازه ایران دور کرد.
خطزن تیم ایران پیمان صادقی بود. او که از قدرت بدنی بالایی بهره می برد ، با جاگیری های بموقع و تغییر مکانهای دائمی از سد قلدرترین مدافعان این دوره گذشت و سهم بسزایی در گلهای زده شده ایران داشت.
در بغل راست ، هانی زمانی چهره ای موثر و کوبنده بود. او با اندام رشید و پرشها و ضربه های دست قوی خود شوتهای محکمی زد که بیشتر آنها به تور دروازه حریف نشست. هانی اهل شهر هندبال خیز سبزوار و ساکن اصفهان است.
در گوش راست ، علیرضا ربیع معرکه بود. او با سرعت زیاد و حرکاتی فریبنده مهره ای مطمئن بود. در این پست ایمان احسان نژاد تنها جنوبی تیم ایران جایگزین موثری بود. او که جزو بهترین های جوانان آسیا محسوب می شود ، آینده ای تابناک خواهد داشت.
در بغل چپ ، محمدرضا رجبی عضو تیم منتخب جوانان آسیا با وجود آسیب دیدگی در کنار جوانان شایسته ای چون سعید پورقاسمی نقطه قوت تیم بودند ، در ضمن 2 جوان خوش آتیه و بلندبالای دیگر به نامهای حجت راه شناس و اکبر خوشنویس در گوش چپ ، حضوری تماشایی داشتند.
در دفاع محمدرضا جعفرنیا و سیدمصطفی ساداتی ، فعال و جسورانه بازی کردند. این دو نمره قبولی خوبی گرفته اند ؛ اما لیدرهای تیم ملی را باید الله کرم استکی و مسعود ظهرابی دانست که در بازی با توپ و نفوذهای ضروری عملکردی ایده آل داشتند. استکی که ستاره مسابقه های نوجوانان آسیا بود ، روز به روز بیشتر قد می کشد و به ستاره ای توانا حتی در جمع بزرگان این رشته تبدیل می شود و ظهرابی هم با تجاربی که دارد ، در توپ پخش کردن بی مانند است.
به هر روی این موفقیت در سایه تلاش و برنامه ریزی های هفت هشت ساله به دست آمد ؛ اما برای این که دچار غفلت نشویم باید دنبال برنامه ها و راهکارهای جدید بود. فدراسیون هندبال به اختیارها و حمایت های بیشتر و کارهای علمی تر و زیربنایی تر نیاز دارد و این به دست نمی آید مگر این که مسوولان ورزش هم هندبال را باور کنند.
پشتوانه سازی و بالا بردن بار علمی مربیان و داشتن لیگ حرفه ای و حضور در تورنمنت های مختلف و مستمر بین المللی کارهایی هستند که می تواند آینده هندبال ایران را تضمین کند.