حقیقت درزندان اروپا

: پروفسور روبرت فوریسون ، یکی از مهمترین میهمانان کنفرانس هولوکاست در تهران بود. گرچه او برای سخنرانی درباره همین موضوع به تهران سفر کرده بود

کد خبر: ۱۱۹۳۸۸

، اما چندی پیش در مصاحبه تلویزیونی با سیمای فرانسوی شبکه جهانی سحر با طرح نظرات خود درباره افسانه هولوکاست ، از سوی یکی از دادگاه های فرانسه به حبس تعلیقی ، جریمه نقدی و محرومیت از تدریس در دانشگاه محکوم شد. حضور او در ایران سبب شد در یکی از ویژه برنامه های سیمای فرانسوی شبکه سحر ، لوح یادبودی با نام پاسداشت حقیقت به وی اهداء شود. همین موضوع بهانه ای شد تا ضمن گفتگو با روبرت فوریسون ، تاریخچه هولوکاست و محققانی را که با عنوان بازنگران تاریخ در غرب شناخته می شوند، مرور کنیم.

«... موهای سوخته ، کفشهای پاره و همراه با خاکستر و عینکهایی که از شدت حرارت و آتش از ریخت افتاده اند و تشخیص آنها غیرممکن است. اینها همه آن چیزی است که به عنوان اسناد مکتوب و البته مستندات رسانه ای از سوی رسانه های غربی به عنوان شاهد و دلیل وقوع هولوکاست ارائه می شود.» روبرت فوریسون با بیان این نکته و طرح بحث مستندات هولوکاست در رسانه های غربی خود را به عنوان یکی از بازنگران تاریخ در اروپا معرفی می کند که مدتهاست او و همفکرانش از سوی رسانه ها تحریم شده اند و افکار و حرفهایشان به هیچ وجه در رسانه های اروپایی منعکس نمی شود.
وی درباره آنچه به عنوان مستندات هولوکاست ذکر می شود نکات جالبی دارد: «... پیش از جنگ جهانی دوم وقتی کفشها پاره می شدند و قابل استفاده نبودند به پادگان ها برده می شد یا این که با بازسازی آنها، مجدد از آنها استفاده می شد. همین مساله درباره عینک وجود داشته است. درباره موها رسم بوده است که آرایشگاه ها و آرایشگرها ، موهای سر را نگه می داشتند و از آنها استفاده می کردند... با این وصف نمی توان موهای سوخته ، عینکهای آب شده و کفشهای پاره شده را دلیلی بر وقوع هولوکاست دانست.»
از فوریسون درباره رسانه ها می پرسیم و این که آیا او و همفکرانش صاحب رسانه ای اعم از مکتوب یا غیر آن برای طرح افکارشان هستند؛ وی می گوید: «... ما و به طور کلی بازنگران تاریخ در اروپا و فرانسه که ظاهرا مهد آزادی بیان هم هست ، از سوی تمامی رسانه ها با محدودیت روبه رو هستیم و اجازه ای هم برای طرح مستقل آنچه تحقیق می کنیم برایمان وجود ندارد. حصاری بلند به دور افکار ما کشیده شده است و ما در محدودیت کامل قرار داریم. من در حال حاضر به این فکر می کنم که آیا هنگام بازگشت به فرانسه دچار مشکل خواهم شد یا نه؛ با توجه به این که به ایران آمده و در همایشی با موضوع هولوکاست شرکت کرده ام!؛»
و اما هولوکاست ، موضوع چیست و در رسانه های اروپایی چگونه مطرح می شود؛ «... ببینید تمامی آنچه به عنوان سند هولوکاست مطرح می شود کتابی است به اندازه دو بند انگشت که در آن به صورت تکراری نوشته شده است: هولوکاست. این کتاب از یک سند دروغین به اندازه یک دانه پسته پرداخته شده است و هیچ چیز دیگری ندارد. سند هولوکاست کتابی است که در آن به طور مرتب و تکراری نوشته شده است: هولوکاست ، همین و همین.
برای همین هم هست که غرب نسبت به فعالیت علمی و تحقیقی ما نگران است و بخصوص تروریسم صهیونیستی بشدت ما را دچار محدودیت ، اذیت و محرومیت می کند. حقیقت واضحی درباره این موضوع وجود ندارد که بشود به آن استناد کرد و آن را تایید کرد. از فوریسون درباره بازنگران تاریخ و نویسندگان مستقل می پرسیم: «... من وقتی 12 سال داشتم درباره زبان و فرهنگ یونان تحقیق و مطالعه می کردم.
آن زمان بسیار شیفته فرهنگ و تمدن یونان شده بودم و می خواندم که ایرانی ها قومی بربر و بی تمدن هستند... تا این که مدتی پیش در نخستین سفرم به ایران به شیراز رفتم و از پرسپولیس و تخت جمشید دیدن کردم. شگفت زده شدم. با خودم فکر می کردم و می گفتم بربر و بی تمدن یعنی این؛ درباره آنچه خوانده بودم ، پرسشهای جدیدی مطرح کردم و به بازنگری تاریخ پرداختم؛
آنچه به نادرست در کتابها جمع آوری شده بود. این یعنی بازنگری تاریخ و تا امروز نسبت به هر آنچه می خوانم این روحیه و این پرسشگری را دارم. برخورد جامعه و فضای رسمی با افرادی که هولوکاست هستند و درباره آن تحقیق می کنند چگونه است؛ اگر ما تلاش کنیم نظرات خود را در رسانه ها و روزنامه ها منعکس کنیم ، به عنوان مجرم و گناهکار شناخته می شویم. رسانه ها درباره هر چیز بجز هولوکاست اظهار نظر می کنند. هیچ نقدی در این مورد پذیرفته شده نیست و کسانی که در این حوزه تحقیق می کنند، ناشناخته اند.
محققان مخالف هولوکاست همواره از سوی محافل صهیونیستی مورد آزار قرار می گیرند و حتی به زندان هم می افتند. بظاهر در غرب دین های زیادی وجود دارد و مردم یا کاتولیک هستند یا یهودی یا مسلمان و حتی کافر ؛ اما آن چیز که من باید بگویم این است که تنها دین موجود و آزاد در غرب دین هولوکاست است.
فوریسون کیست؛
نویسنده کتاب مشهور «اتاقهای گاز، واقعیت یا افسانه؛» که 76 سال دارد و دارای 2 ملیت انگلیسی و فرانسوی است ، پیشتر استاد دانشگاه لیون در فرانسه بود، اما سال 1979 دولت فرانسه فعالیت کاری وی را به علت عقایدی که در زمینه هولوکاست و کشتار یهودیان دارد، متوقف کرد. فوریسون همان طور که گفته شد در کار بازنگری در تاریخ فعالیت دارد و معتقد است: «.. بر اساس ادعاهای یهودیان ، آلمانی ها در طول جنگ جهانی دوم و میان سالهای 1941 تا 1945 به قتل عام یهودیان مبادرت کردند و آنها را در اتاقهای گاز اردوگاه های خود می کشتند و سپس اجساد آنها را در کوره های آدم سوزی می سوزاندند که از نظر بازنگران تاریخ این مساله به طور کامل غلط و غیرمنطقی و دروغ است. فوریسون در فوریه امسال پس از گفتگو با سیمای فرانسوی شبکه سحر ، از سوی دولت فرانسه به سبب بیان عقاید خود در این شبکه ، در دادگاهی محاکمه و به حبس تعلیقی و جریمه نقدی ملزم شد.
فوریسون ضمن تحمل آنچه گفته شد ، تا امروز مکرر از سوی محافل صهیونیستی تهدید شده و مورد ضرب و شتم قرار گرفته است. وی در نوشته های خود که به دلیل محدودیت های فراوان در انتشار رسمی ، از طریق شبکه جهانی اینترنت قابل دریافت است در زمینه چگونگی گرایش یافتن به بازنگران تاریخ می گوید: «تا سال 1960میلادی من هم مانند بسیاری به وجود اتاقهای مخوف گاز در جنگ جهانی دوم به عنوان محل کشتار یهودیان در بند آلمان نازی اعتقاد داشتم. پس از آن و به دنبال مطالعه آثار پی یر راسی ینه که خود از اعضای نهضت مقاومت فرانسه بر ضد اشغالگران آلمانی در جنگ جهانی بود و ادعای وجود اتاقهای گاز را زیر سوال برده بود ، در این زمینه به فکر افتادم و پس از 4 سال مطالعه و تحقیق خستگی ناپذیر ، همانند حدود 20 نفر دیگر از بازنگران تاریخ ، درباره کشف یک دروغ بزرگ تاریخی (افسانه هولوکاست) به اطمینان و یقین رسیدم.»
قانون ویژه
اوایل دهه 80 قرن نوزدهم ، تعدادی از اعضای آژانس بین المللی صهیونیست ها از جمله پی یر ویدال ناکه ، سرژ ولزو فرانسوا براریدا تحت سرپرستی رنه ساموئل سپرات خاخام معروف فرانسه با استناد به داستان ساختگی کشتار 6میلیون یهودی در جنگ جهانی دوم و به عنوان پیشگیری از فراموش شدن مظلومیت این قوم! پیش نویس قانونی را تهیه کرده و در جولای سال 1990 میلادی در فرانسه به تصویب رساندند که بر اساس آن هرگونه تردید درباره هولوکاست ، اعم از تردید درباره کشتارمورد ادعای یهودیان - در جنگ جهانی دوم ، وجود اتاقهای گاز و حتی کمترین تردید در رقم 6میلیونی یهودیان کشته شده ، جرم تلقی می شود! و هر کس در فرانسه از این قانون تخلف و در 3 موضوع یاد شده تردید کند به یک ماه تا یک سال زندان و پرداخت 2 هزار تا 300 هزار فرانک جریمه محکوم می شود.
بعدها با فشار امریکا ، انگلیس ، فرانسه و آژانس صهیونیستی ، این قانون در دیگر کشورهای اروپایی نیز به تصویب رسید ، به طوری که امروزه هرگونه تردید درباره هولوکاست مورد ادعا و ابعاد و اجزای آن در اروپا جرم تلقی می شود.

هولوکاست

هولوکاست از دو واژه یونانی Holos به معنی همه و Kaustos (در بعضی از متون به جای واژه Kaustos از واژه Kaieinاستفاده شده است) به معنی سوزاندن و نابود کردن ترکیب یافته است. این واژه روی هم رفته به معنی همه سوزی است و در اصطلاح از آن به قربانی یا قربانی بزرگ یاد می شود و به واقعه ای اطلاق می شود که در فاصله سالهای 1939 تا 1944 (در جنگ جهانی دوم) قریب به 6 میلیون یهودی از سراسر اروپا جمع آوری و به اردوگاه های مرگ در آلمان و لهستان مانند اردوگاه آشویتس که مهمترین آنها بود فرستاده و در کوره ها سوزانده شدند. همچنین قتلهای دسته جمعی رده دومی هم وجود داشت که یهودی ها را وارد اتاقهای بزرگی می کردند که دوشهایی در سقف داشتند و پس از بستن درها از دوشها گازی به نام زیلکون ب خارج و موجب خفگی همه می شد. اواخر جنگ جهانی دوم صحنه های دلخراش بعضی از اردوگاه های اسرا و اجساد روی هم انباشته شده که از بیماری تیفوس جان داده بودند ، زمزمه های کوره های آدم سوزی را افزایش داد و صهیونیست ها با ابزار تبلیغاتی خود به طور گسترده روی این مساله سرمایه گذاری کردند ؛ اما حقیقت چیز دیگری بود. از نیمه دوم قرن 19 میلادی و چند سال پس از پایان جنگ جهانی دوم ، واژه هولوکاست در فرهنگ سیاسی ، مفهوم و معنای ویژه ای یافته و تقریبا به یک اسم خاص بدل شده است. از آن هنگام به بعد ، ماجرای کشتار 6 میلیون یهودی در جریان جنگ جهانی دوم از سوی نازیها که یک داستان ساختگی است را هولوکاست می نامند. (واژه هولوکاست را در تمامی متون با حرف Hبزرگ (نشان می دهند

واژه هولوکاست هر ساله با فرا رسیدن 27 ژانویه روز جهانی یادبود هولوکاست به طور گسترده تری در رسانه ها منعکس می شود و رژیم غاصب اسرائیل هر ساله با استفاده از تبلیغات مربوط به آن ، جهانیان را نسبت به ظلمی که به ادعای آنها در گذشته بر یهودیان روا داشته شده سرزنش می کند.
بازنگران تاریخ
تحقیقات نشان می دهد حجم مطالب منتشر شده در ارتباط با هولوکاست در دهه 1990 ، 10 برابر دهه های 1940 و 1950 میلادی است. این موج علاقه به کشف حقایق تاریخی و مقابله با تبلیغات هالیوودی و ژورنالیستی و تاریخ نگاری رسمی به ایجاد یک مکتب جدید تاریخ نگاری انجامیده که به تجدید نظرطلبی (reisionist) یا تاریخ واقعی معروف است. معمولا از پل رازینیه فرانسوی به عنوان بنیانگذار این مکتب یاد می کنند. رازینیه در زمان جنگ دوم جهانی از اعضای جنبش مقاومت فرانسه بود که به وسیله گشتاپو دستگیر و به اردوگاه بوخنوالد اعزام شد و تا پایان جنگ در اردوگاه های مختلف نازی زندانی بود.
پس از جنگ ، وی عالی ترین نشان مقاومت را از دولت فرانسه دریافت کرد و سپس به عرصه تحقیقات تاریخی روی آورد، در زمینه جنگ دوم جهانی به تحقیق و انتشار کتاب پرداخت و به ترسیم وضع اسفناک اردوگاه های جنگی نازی دست زد ؛ ولی او بتدریج در جریان تحقیقش به نظراتی رسید که تصویر رسمی را کاملا نفی می کرد. امروزه 2 مورخ صاحب نام به عنوان مهمترین هواداران مکتب تاریخ نگاری واقعی شناخته می شوند. اولی ، دیوید ایروینگ انگلیسی است.
ایروینگ مورخ بسیار معتبری است ، در حدی که برخی نشریات سرشناس انگلیسی نوشته اند هیچ کس نمی تواند درباره جنگ دوم جهانی کار کند و پروفسور ایروینگ را نادیده بگیرد. دومین مورخ سرشناس هوادار مکتب تاریخ نگاری واقعی ، رابرت فوریسون فرانسوی است. پروفسور فوریسون و خانواده اش نیز مانند رازینیه ، در زمان جنگ از آلمانی ها آزار فراوان دیده بودند. او مولف کتابهای متعددی است و ثابت می کند که اتاق گاز و سیاست امحای جمعی یهودیان صحت ندارد.
فرد صاحب نام دیگر در این عرصه فرد لوختر امریکایی است . لوختر مورخ نیست ، بلکه مهندس متخصص ساختمان زندان است. او برای تحقیق به لهستان رفت و در بازگشت گزارش 196 صفحه ای خود را منتشر کرد که به گزارش لوختر معروف است. او در این گزارش وجود اتاقهای گاز را منکر شد. در این زمینه افراد سرشناس دیگری نیز کار کرده اند. گرمار رودلف ، مولف کتابی در انکار اتاقهای گاز آشویتس است. ارنست زوندل کانادایی کتابی نوشته با عنوان «آیا واقعا 6 میلیون نفر کشته شده اند؛» دیوید هوگان کتابی دارد با عنوان افسانه 6 میلیون نفر. دکتر بروزات تحقیقی دارد درباره اتاق های گاز در داخائو و اثبات می کند که نه در داخائو ، نه در بوخنوالد و نه در دیگر اردوگاه های آلمانی اتاق گاز برای کشتار یهودیان و دیگر زندانیان وجود نداشته است و بالاخره روژه گارودی ، عضو جنبش مقاومت فرانسه در زمان جنگ دوم است که او نیز بر اساس تحقیقات پیش گفته نشان می دهد که هولوکاست صحت ندارد و یک افسانه ساختگی است.
پاسداشت حقیقت
ابتکار شبکه جهانی سحر برای اهدای لوح یادبود به پروفسور روبرت فوریسون با عنوان پاسداشت حقیقت ، در شرایط و وضعیتی که عمده رسانه های دیداری و شنیداری برای نقد و بررسی هولوکاست با سانسور و محدودیت رو به رو هستند ، یک انقلاب رسانه ای به حساب می آید ؛ اقدامی که می تواند بسیاری از تابوهای خودساخته فرهنگ غربی را مورد پرسش قرار دهد و نه تنها در زمینه هولوکاست ، بلکه در بسیاری از مسائل باب تحقیق و پرسش بگشاید.
هر چند شبکه جهانی سحر در کشور چندان شناخته شده نیست ، اما اقدامات و برنامه ریزی های رسانه ای از این جنس بخوبی بیانگر این نکته مسلم و قطعی است که به رغم هجمه رسانه ای که از سوی غرب وجود دارد و در این عرصه همواره برنده غربی ها محسوب می شوند ، اما اگر مسیر ، برنامه ریزی و روش درستی پیدا شود به یقین می توان تاثیرات قابل ملاحظه ای را در دنیای رسانه ها ایجاد کرد. موجی که تمام تار و پود رسانه های غربی با ارتعاش آن به لرزه بیفتد و اقتدار کاذب آنها را بنمایاند. در این زمینه باید اشاره ای نیز به جنگ حزب الله لبنان با اسرائیل غاصب داشت.
به رغم تمام تلاشهایی که صورت گرفت ، المنار به پخش ماهواره ای خود ادامه داد و با طراحی ، تولید و پخش اخبار و تحلیل های مناسب توانست اثر عمیقی را در حفظ مقاومت و توسعه آن در لبنان ، کشورهای عربی و دیگر کشورها بر جای گذارد. با این نگاه ، لوح پاسداشت حقیقت به عنوان یک نماد می تواند هویتی بین المللی یافته و به عنوان یک اقدام رسانه ای و نمادین برای هر نوع حرکت ، اقدام ، طرح و فکری که راهی به سوی تنویر افکار عمومی از آنچه رسانه های غربی برای افکارعمومی جهان ساخته اند می گشاید، مطرح و اهداء شود.
دنیایی که رسانه ها می سازند، دنیایی است که متاثر از ایدئولوژی و باورهای نظام سرمایه داری شکل می گیرد و بر همین طریق افکارعمومی را دستکاری می کنند. پاسداشت حقیقت می تواند انگیزه ای برای کشف واقعیات و حقایق در بازار مکاره رسانه های سرمایه داری باشد. بی تردید زندانی که از طریق رسانه ها ، هالیوود و آثار مختلف فرهنگی و هنری برای حقایق ساخته شده است از طریق تقویت روحیه جستجوگری از میان خواهد رفت.