مرضیه برومند با توضیح این که مخاطبان تلویزیون بازهم از او یک سریال سرگرم کننده خواهند دید، می گوید: کوشیده ام کارمان در عین حال که مفاهیم عمیق را مطرح می کند، ظاهری جذاب و مفرح داشته باشد. می خواهم مردم راحت آن را نگاه کنند و دوستش داشته باشند. درواقع پیام اصلی سریال این است که به کتاب به عنوان یک کالای مختص آدمهای روشنفکر و فرهیخته نگاه نکنند. کتاب می تواند در زندگی آدمهای عادی هم نقش داشته باشد و از جنبه های گوناگون به آنها کمک کند. در این سریال امیرحسین صدیق در نقش کیوان کتابچی ظاهر شده است و راضیه برومند هم نقش عمه او را بازی می کند. افسانه چهره آزاد و علی اوسیوند هم در نقش کتایون کتابچی و شوهرش منصور کریمی ظاهر شده اند. دلارام مستوفی و حسن احمدی هم نقش فرزندان این زوج را بازی می کنند. پسر کتایون علاقه ای به درس خواندن ندارد و به همین دلیل است که پدرش تصمیم می گیرد برای آینده او یک فست فود درست کند. شاهرخ فروتنیان هم در یک فلاش بک کوتاه در نقش کمال کتابچی پدر خانواده ظاهر شده است. فرهاد آئیش هم نقش آشپز فست فود را بازی می کند و کاوه کاویانی نقش آشپز دیگر را.
مریم سعادت ، بهاره رهنما، لیلی رشیدی ، رامین ناصرنصیر، لیدا عباسی ، بهرام شاه محمدلو، سحر دولتشاهی ، گلاره عباسی ، نیره فراهانی ، گیتی معینی ، کاوه توکلی ، علیرضا جعفری و رومینا سلیمانیه بازیگران دیگر این سریال هستند. علاوه بر این بازیگران ، محمود بصیری هم در این سریال نقش آقاغلام ، کسی که بعدها همکار کیوان کتابچی می شود را بازی می کند.
برومند درباره صحنه ای که تصویربرداری می شود، می گوید: این قسمت شروع کار کتابفروشی سیار هدهد است. درواقع اولین حضور کتابفروشی سیار هدهد در محله است.
جایی که خیلی ها با کتاب ارتباطی ندارند. طی ماجراهایی شخصیت های اصلی با زن و شوهری مواجه می شوند که با یکدیگر اختلاف پیدا کرده اند و اختلاف آنها به خیابان کشیده شده است. بعدها متوجه می شویم که مرد خانواده از دستپخت همسرش بشدت ناراحت است و حالا بیرون آمده تا ساندویچ بخرد. او اولین کسی است که از کتابفروشی کتاب می خرد، کتابی که او خریده ، یک کتاب آشپزی است که در زندگیش تاثیر می گذارد. رفته رفته او به کتابهای دیگر هم توجه نشان می دهد و از کتابفروشی سیار کتابهای دیگری درخواست می کند. اکنون گروه برای گرفتن نمای دیگری آماده می شوند. کاوه شاه محمدلو مکان دوربین و جای پرژکتورها را عوض می کند.
رضا عطاران در جواب این پرسش که نقشی که او بازی می کند تا چه اندازه طنز است ، می گوید: راستش اصلا بهش فکر نکرده ام. خود نقش شیرین است. نقش به گونه ای است که حتی اگر من تلاش هم نکنم ، باز شیرین است. مثلا در همین بخش خانم خانه غذای خوبی درست نمی کند و باعث می شود ما عکس العمل های شیرینی از او ببینیم. به نظرم نباید زیاد تلاش کرد که مردم حتما قهقهه بزنند. همین که مردم با کار ارتباط برقرار کنند، کافیست.
شخصیت های تازه
از مرضیه برومند بیشتر مربای شیرین ، الو الو من جوجوام ، قصه های تابه تا، خودرو تهران 11، هتل ، ورثه آقای نیکبخت ، کارآگاه شمسی و مادام را دیده ایم و خیلی های دیگری که اکنون خاطره شده اند، مانند شهر موشها و مدرسه موشها.
برومند درباره این که چه کارهایی انجام داده است تا کار جذاب شود، می گوید: در درجه اول کوشیدم آدمهای سریال من ، آدمهای واقعی باشند، یعنی آدمها انتزاعی و دور از ذهن نباشند، آدمهایی باشند که وقتی مردم آنها را می بینند احساس کنند همسایه آنها هستند. با آنها آشنایند و این آشنایی علاوه بر این که خصوصیات ظاهری پرسوناژها را در بر می گیرد، خصوصیات باطنی آنها را هم شامل شود. قصه هایی که ما استفاده کردیم هیچکدام عجیب و غریب و پیچیده نیستند. آدمها خیلی عادیند و در نتیجه ماجراها هم خیلی روزمره است. هیچ ماجرای عجیبی در کار ما اتفاق نمی افتد.
مردم زندگی طبیعی خود را دارند و ماجراهای خانوادگی هم طبیعی است. فقط نوع نگاه ما به این زندگی کمی متفاوت است. به نظر من این طنز به مفرح شدن کار کمک می کند. من پرسوناژ عجیب و غریب و منفی و مطلق ندارم. ماجراهای سریال من عام است و امکان دارد برای هرکسی روی بدهد.
تهیه کنندگی این سریال با زوج موفق این سالها یعنی مهران مهام و ایرج محمدی است. ساسان نخعی صدابردار و اصلان مرتضایی ، مدیر تولید این سریال است. علاوه بر آن مهین نویدی ، فرشاد ارج ، رعنا امینی ، مرتضی پورنجات و اصلان مرتضایی به ترتیب به عنوان طراح گریم ، برنامه ریز، طراح لباس ، عکاس و مدیر تولد همکاری دارند و حسین عالی نژاد و محمد گنجعلی هم طراحی صحنه را عهده دار هستند و مهیار مجیب و علی عطار هم دستیاران مرضیه برومند هستند.
پس از خداحافظی من ، کار تصویربرداری همچنان ادامه دارد. آقا محمود لوله کش دوباره پای سفره همسر جوانش می نشیند تا دستپخت نه چندان خوب او را امتحان کند. بعد ناراحت می شود و از خانه بیرون می زند و... هنگامی که داخل کوچه می آیم ، دیگر از عوامل سریال خبری نیست.
| پرهیز از زیاده گویی ویژگی بیشتر آثار برومند گذشته از ساختار قابل قبولشان ، ارائه شخصیت های تازه و دوست داشتنی و ساختار مطرح و جذاب آنهاست. برومند می داند که داستان معمولی را چگونه روایت کند و آن را بسط و گسترش دهد که موجب ملال تماشاگر نشود. ضرباهنگ را می شناسد به همین دلیل است که ما در آثار او کمتر با مشکلی به نام «مطول گویی» روبه رو می شویم. مخاطب اثرش تعریف شده است و از همه توانایی اش برای ارائه یک اثر خوب به این مخاطب تعریف شده کمک می گیرد. در بیشتر کارهای او ارتباط با مخاطب یک اصل است. با وجود این ، چنین کاری را به هر قیمتی انجام نمی دهد و نمی کوشد برای رضایت او هر کاری را انجام دهد. |