در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
ناصر گیتیجاه اگر بود امروز 83 ساله میشد، اما او در غروب 19 فروردین 93 از دنیا رفت. او هم همچون بسیاری از سینماگران دیگر کارش را به بازی در نمایشها زنده آغاز کرد هر چند بر خلاف بسیاری از بازیگران هم دوره خود او مدرک آموزش بازیگری را زیر نظر رفیع حالتی، مهدی نامدار و اسماعیل مرتاش گرفت و فعالیتهایش را در تئاتر آغاز کرد.
حضورش روی صحنه تئاتر نزدیک به یک دهه به طول انجامید تا پا به تلویزیون بگذارد، مدیوم تازهای که او و هنرش را به مردم ایران شناساند. موفقیت او در سریالها آنقدر بود که خیلی زود وارد سینما شود هر چند هیچگاه لطفی که از سوی تلویزیون دید را در سینما نچشید.
در اواخر دهه 70 و رواج سینمای آپارتمانی در ایران گیتیجاه یک دهه خانهنشین بود و در سینما فیلمی از او به نمایش درنیامد.
پس از آن حضور تک سکانسی و کوتاه در برخی فیلمها داشت تا سال 90 که رضا عطاران در فیلم خوابم میاد او را در نقش پدر خودش به بازی گرفت، بازی که بسیار به چشم آمد و باعث شد دیپلم افتخار جشنواره فیلم فجر به ناصر گیتیجاه تعلق بگیرد، پاسداشتی دیر، اما دلچسب .
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: