تاثیرگذاری سیمای سبز بر مخاطبان

با آن که قدمت رادیو گرگان به سال 1332 می رسد، اما تا راه اندازی واحد تلویزیونی خود، باید راهی طولانی را گذراند. به درازا کشیده شدن چنین روندی ، به نحوه تقسیمات کشوری بازمی گشت

کد خبر: ۱۰۶۵۰۳

، به این معنا که گرگان و دشت در حیطه استان مازندران با محوریت شهرستان ساری قرار گرفته و از آنجا که سازمان صداوسیما در مرکز هر استان استقرار می یافت ، از این رو، مرکز گرگان تا پیش از تشکیل استان گلستان ، فقط به عنوان مرکز صدا شناخته می شد. 16 آذر 1376 با تایید مجلس شورای اسلامی ، گرگان و دشت تحت عنوان استان گلستان از مازندران جدا شد و از آن پس ، تلاش برای راه اندازی سیمای مرکز گلستان شدت افزون تری یافت.
استان گلستان 20380 کیلومتر مربع وسعت دارد، از شمال به کشور ترکمنستان ، از جنوب به استان سمنان ، از شرق به استان خراسان و از غرب به دریای خزر و استان مازندران محدود است. استان گلستان ؛ سرزمین کوه و جنگل و دریاست ، دارای بوستان های زیبایی چون پارک ملی گلستان ، پارک جنگلی ناهارخوران ، النگ دره ، کردکوی ، قرق و دلند است و دردل خود، آبشارهایی نظیر کبودوال ، لوه ، شیرآباد، زیارت و آق سو و همچنین شبه جزیره آشوراده را دارد و تالاب های بین المللی آلماگل ، آجی گل و گمیشان به این خطه ، فروغ خیره کننده ای بخشیده است. جمعیت استان براساس سرشماری سال 1379، 1.557.266 نفر است.
زبان و گویشهای متفاوتی در این دیار رایج بوده که عمده ترین شان گرگانی ، ترکمنی ، مازندرانی ، گیلکی ، کتولی ، شاهرودی ، بلوچی و قزاقی است . تنوع اقلیمی ، قومی و فرهنگی در این بخش از خطه میهن اسلامی ، اگرچه جذابیتی خاص به آن می داد، اما از سویی ، نشان دهنده حساسیت و اهمیتش بود. همین ویژگی است که براساس نظر سازمان صداوسیما، مرکز رادیویی گرگان با حداقل امکانات تصویربرداری در اولین دهه 1370 به تولید برنامه ای تلویزیونی به نام عالم غوشار اقدام کرد ؛ برنامه ای که هنگام شروع از سیمای برون مرزی ،در معرض دید بینندگان آن سوی کشور قرار می گرفت و اینک قرار بر این بود، در مرکز گرگان به مدت 30 دقیقه و به صورت هفتگی تهیه و از مرکز مازندران پخش شود. «عالم غوشار» از جهت مخاطب ، با آن که محدود به قوم ترکمن (که شمار قابل توجهی از جمعیت منطقه را تشکیل می دهند) بود، اما آغاز و حضور مبارکی داشت ؛ به گونه ای که زمینه ای شد تا به همت هنرمندان ، برنامه سازان و مسوولان ، شاهد تولید برنامه های تلویزیونی دیگر در قالبهای مختلف ترکیبی ، مستند و داستانی باشیم.
در حوزه داستانی می توان به سریال هفت قسمتی خانواده آقای مهربان ، آپارتمان 218 و آمپول اشاره کرد و از تولیداتی نظیر کوچ ، خلیج گرگان ، سفر به ترکمنستان ، از تنگراه تا گلوگاه و نظایر آنها نام برد که همگی آنها از شبکه یک سیما پخش شدند در این میان ، بعضی از آنها نظیر خانواده آقای مهربان ، از جشنواره تولیدات رادیویی و تلویزیونی استان ها، لوح تقدیر گرفت و آپارتمان 218نیز در جشنواره بین المللی رشد در بخش خارج از مسابقه ، پذیرفته شد. علاوه بر این باید به برنامه هفتگی رنگین کمان اشاره کرد که در قالب ترکیبی نمایشی تهیه شده بود و از مرکز مازندران پخش شد و فراتر از گرگان و دشت نیز خواهان و مخاطبان بسیاری داشت. افتتاح سیمای استان گلستان تحت عنوان شبکه سبز را باید نقطه عطفی در روند تلاشهای تصویری این مرکزبه شمار آورد. این شبکه هم اینک با بهره مندی از امکانات و تجهیزات مناسب تولید و پخش ، تهیه برنامه هایی متنوع را مطمح نظر قرار داده است.
علاوه بر برنامه های تامینی ، ورزش 5، سیمای خانواده ، کوچه باغ ، دریچه ، کشاورزی ، توسعه ، در گلستانه ، مجله علمی و برنامه ای با موضوع کودک و نوجوان از تولیداتی است که در شبکه سبز به تماشایشان نشست. اهمیت و جذابیت برنامه های شبکه های استانی در بومی بودنشان است. نبود چنین مولفه ای از تاثیرگذاری آنها خواهد کاست.
در این چارچوب ورزش 5، در گلستانه ، مجله علمی و مانند آنها از آنجا که مشکلات و مسائل ورزشی استان و یا چهره های علمی و هنرمند آن خطه را مورد توجه قرار می دهند، از جایگاه خوبی برخوردارند؛ اما برنامه هایی همچون سیمای خانواده و یا کودک و نوجوان به دلیل کلی بودن و تشابه با دیگر برنامه های شبکه های سراسری از نظر موضوع ، محتوا و پیام در تعمیق و بقای ارتباط با مخاطب کامیاب تلقی نمی شوند. شبکه سبز در حوزه های مستند و داستانی ، تولید شایسته ای نداشته است. آنچه درباره برنامه های تلویزیونی داستانی و مستند بیان شده فعالیت هایی بود که در سال 72 تا اواخر 74 و آن هم با حداقل امکانات از نظر نیروی انسانی و تجهیزات و پشتوانه مالی و با همت نیروهای بومی انجام گرفت. از آن سال به بعد، بخصوص پس از راه اندازی شبکه استانی ، انتظار می رفت در زمینه های یاد شده ، گامهای پرصلابت و خلاقانه تری برداشته شود ؛ امیدی که همچنان تحقق آن را به نظاره نشسته ایم. فراموش نباید کرد که علاوه بر تنوع اقلیمی و قومی منطقه ، گرگان زمین ، روزگاری پرورشگاه و زادگاه عالمان ، ادبیان و شاعران بزرگی بوده ، که همچنان بر جبین تاریخ می درخشند. زبدگانی چون عبدالقاهر جرجانی (مولف اسرار البلاغه و دلایل الاعجاز و...) پزشک نامدار سید اسماعیل زیاری (مولف قابوسنامه)، فخرالدین اسعد گرگانی (سراینده منظومه ویس و رامین ) میر سید شریف جرجانی ، ابومسهل مسیحی گرگانی (مولف 11 جلد کتاب پزشکی)، میرفندرسکی و شاعران نامدار ترکمن نظیر مختومقلی فراغی ، دولت محمد آزادی و کمینه و مانند آنها. این خطه سرسبز در حوزه نمایش بهره مند از کارگردانان و بازیگران توانمند و خلاقی است که در این میان ، وجود تالار فخرالدین اسعد گرگانی را می توان نمادی از این جلوه و حضور دانست.
همچنین می توان سراغ هنرمندانی را گرفت که اگرچه جزو نیروهای رسمی مرکز نیستند، اما تجربیات بصری پرفروغی را در عرصه تولیدات تصویری دارند.