در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
بازیگر نمایش «اسم» در مورد استقبال از آثار روسی در ایران گفت: شاید همه جای دنیا مثلا حالی را که ما با چخوف داریم، داشته باشند و همین نکته خیلی جالب است. بررسی ارتباطات انسانها و کنشهایی که در جریانات اجتماعی از خود نشان میدهند، شاید به ما نزدیک است که میتوانیم بخوبی درکش کنیم و لذت ببریم. شاید مهمترین دلیلی که به چخوف بهعنوان یکی از مطرحترین نویسندگان روسی تا این حد توجه میشود، به دلیل ارتباط انسانی باشد که ما در مواجهه با بسیاری تجربه میکنیم. در متنهای روسی اتفاقات انسانی و بالا و پایینهای زندگی خیلی خوب مطرح میشود. نمیدانم شاید مربوط به شرایط اجتماعی روسیه باشد و هرچه بوده به حال و هوای ما شباهت دارد و مطالبش را خوب میفهمیم.
او درباره مخاطب نمایش «ماجرای مترانپاژ»، افزود: نمیخواهم تقسیمبندی کنم، اما به نظرم مخاطب این نمایش همه آدمها هستند، به این دلیل که موضوع نمایش درباره مسالهای است که حال همه آدمهاست و منحصر به قشر خاصی نیست و مسائلی مثل عشق، نظام فکری و طبقاتی جامعه و... ازجمله موضوعاتی است که هر انسانی آن را به نحوی تجربه خواهد کرد. نشانههایی که چخوف در آثارش دارد در هرجایی ممکن است به چشم بخورد.
سعید چنگیزیان در مورد گروه تئاتر «لیو» و شیوه کار این گروه و نگاهش به آثار گفت: نگاه گروه لیو و حسن معجونی دقیقا مخصوص به خودش است و او با نگرش خودش به متن چخوف پرداخته است. معجونی موقعیتهای آدمهای نمایش را به شکلی طراحی کرده که در موقعیتی بیرونریزی دارند و این موردپسند حسن معجونی است و این نقطه بسیار جذابی بهحساب میآید. گروه لیو شاید نزدیک به 25 سال است که فعالیت میکند و برای قشر خاصی کار به صحنه نمیبرد و طراحی حسن معجونی و نگاهش برای خود اوست و کسی جز او به چخوف اینطور نگاه نمیکند. ما در گروه لیو هم در موقعیت بازی میکنیم و هم شخصیتپردازی میکنیم و معجونی هیچچیز را صددرصد نمیبیند و موقعیتها را بسرعت تغییر میدهد تا ببیند چه اتفاقی میافتد و ماهم این روش کارش را دوست داریم و زبانش را خوب میفهمیم. این زبان هم در کارهای طنز و هم در غیر طنز شکل مشخصی دارد.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: