بدشانس ها و خوش شانس ها

جام جهانی با تمام مسائل ریز و درشتش به پایان رسید و مانند 17 جام قبلی به تاریخ سپرده شد؛ اما طبق معمول ، ماجراهای مرتبط با جام جهانی تا مدتها موضوع اصلی رسانه های ورزشی سراسر جهان است.

کد خبر: ۱۰۳۰۹۲

یکی از موضوعات پر سروصدای جام جهانی ، دور مانده های شایسته جهان است. بسیاری معتقدند در صورت دعوت از بعضی از این بازیکنان ، سرنوشت بعضی تیمها در جام جهانی تغییر می کرد. نیک بیدول ، یکی از نویسندگان مجله ورزشی ورلدساکر (World Soccer) گزارشی درباره بازیکنانی که به دلایل مختلف از جمله آسیب دیدگی یا نگاه سلیقه ای مربیان ، جام جهانی را از دست دادند و نیز بازیکنانی که به طور غافلگیر کننده به آلمان رفتند، تهیه کرده است. بجز بازیکنان شایسته ای که تیمهای ملی شان جواز حضور در جام جهانی را به دست نیاوردند، تعداد دیگری هم بودند که می توانستند برای تیم کشورشان در جام جهانی بازی کنند اما دعوت نشدند.
در مقابل ، تعدادی بازیکن کم نام و نشان هم افتخار بزرگ حضور در جام جهانی را به دست آورند. آنها را به تفکیک تیم و به ترتیب الفبای انگلیسی معرفی می کنیم.
آنگولا: بدشانس ترین بازیکن آنگولا، مائوریتو بود که چند روز پیش از معرفی اسامی تیم ملی از ناحیه لیگامنت آسیب دید.
آرژانتین: تقریبا تمام مردم این کشور درباره پکرمن و انتخاب عجیبش صحبت می کردند. پکرمن در میان تعجب خاویر زانتی و والتر ساموئل را در دفاع و مارتین دمیکلیس را در خط میانی دعوت نکرد. خولیو کروز از اینتر هم به جای دیه گو میلیتو، مهاجم ساراگوسا به تیم دعوت شد. مدافع وستهم لیونل اسکالونی و لیندرو کوفره ، مدافع آ.اس.رم دیگر انتخاب های غیرقابل پیش بینی بودند.
استرالیا: گاس هیدینک 2 بازیکن فاقد تجربه ملی را با خود به آلمان برد: جوشا کندی ، مهاجم دینامو درسدن و مارک میلیگان ، مدافع میانی اف.سی.سیدنی. او نتوانست تونی ویدمار با تجربه را با خود به جام جهانی ببرد چون او دچار نارسایی قلبی شده بود.
برزیل: ادمیلسون ، هافبک دفاعی سله سائو پیش از جام جهانی آسیب دید و به جای او مینیرو از سائو پائولو به تیم دعوت شد. گیلبرتو مدافع چپ هرتابرلین هم به جای گوستاوونری برای پست مدافع چپ و ذخیره روبرتو کارلوس در ترکیب 23 نفره قرار گرفت.
کاستاریکا: آدرین ده لموس دروازه بان ، کارلوس جانسون و روی میلر مدافع ، کریستین مونترو هافبک و برایان رویز مهاجم ، همگی از فهرست نهایی حذف شدند.
کرواسی: زلاتکو کرانیکار به دلیل دعوت نکردن از ادواردو داسیلوا که برزیلی الاصل و بهترین مهاجم لیگ کرواسی بود، مورد خشم منتقدانش واقع شد.
جمهوری چک: در پی آسیب دیدگی ولادیمیر اسمیچر با تجربه و کهنه کار که پیش از جام جهانی آسیب دید، لیبور سیونکو به تیم ملی دعوت شد.
اکوادور: مطبوعات اکوادور ابتدا بشدت از انتخاب نشدن ایوان کاویدس که ستاره تیم آرجنتینوس جونیورز بود، عصبانی شدند؛ سوارز خیلی سریع او را دعوت کرد و حتی در جام جهانی هم به او بازی داد.
انگلستان: در انتخاب اریکسون چند نقطه تاریک وجود داشت. گزینش تئو والکات 17ساله که هرگز در تیم اول تیم باشگاهی اش ، آرسنال به زمین نرفته بود، آن هم در حالی که هنوز سرنوشت آسیب دیدگی وین رونی مشخص نبود باعث انتقادهای وسیعی شد. انتخاب آرون لنن و استیوارت داونینگ که پیش از جام هرگز تجربه ملی نداشتند و دعوت نکردن شون رایت فیلیپس و جرمین دفو نیز در نهایت تاثیر خود را نشان داد. در ضمن لولی کینگ هم به سبب آسیب دیدگی به جام جهانی نرسید.
فرانسه: نایب قهرمان جهان بدون لودویک ژولی بازیها را شروع کرد. دعوت از پاسکال چیمبوندا، مدافع راست ویگان اتلتیک و فرانک ریبری جوان خیلی از ژورنالیست های فرانسوی را متعجب کرد. در ضمن فابین بارتز هم جلوتر از کوپه ، دروازه بان اول دومنک شد.
آلمان: 3 موضوع باعث شگفتی کارشناسان شد. کوین کورانی ، مهاجم شالکه دعوت نشد و به جای او، دیوید اودونکور از بوروسیا دورتموند در ترکیب 23 نفره قرار گرفت. دعوت از ینس نووتنی کهنه کار عجیب به نظر می رسید. فیلیپ لام هم که از ناحیه دست دچار آسیب دیدگی شده بود، در تیم کلینزمن باقی ماند و شایستگی اش را به اثبات رساند.
غنا: ژوتکس فریم پونگ و پرینس تاگوآ به تیم دعوت نشدند. در عوض دویکوویچ ، شانس حضور به رزاق پیم پنگ ، درک بوتنگ و الکس تاجی منساه داد. اریک آدو هم پس از مدتها دوری به تیم دعوت شد.
هلند: مارکو فان باستن ، کلاوس یان هانته لار بهترین گلزن لیگ هلند را که در فهرست 28 نفره بود، خط زد و یان ونگور آف هسلینگ از آیندهوون و رایان بابل ، هم باشگاهی هانته لار را فرا خواند. جورج بوتنگ و نایجل دی یانگ در آخرین لحظات به سرنوشت ادگار داویدس ، کلارنس سیدورف و روی ماکای دچار شدند.
ایران: تیم ایران پیش از جام با 2 معضل جدی روبه رو شد. مجتبی جباری ، هافبک میانی باهوش و علیرضا واحدی نیکبخت ، هافبک چپ بااستعداد تیم آسیب دیدند. دعوت نکردن از بازیسازی مثل ایمان مبعلی هم موجب تعجب شد.
ایتالیا: مارچلو لیپی در نهایت از فدراسیون فوتبال ایتالیا رای اعتماد گرفت. گفته می شود او در ماجرای رسوایی های لوچانو موجی و فرزندش آلساندرو که یک بنگاه نقل و انتقال بازیکنان فوتبال را اداره می کردند، نقش داشته است. مربی تیم قهرمان جهان آیمار دیانا را به دلیل آسیب دیدگی از دست داد و به جای او وینچنزو یاکوئینتا را با خود به آلمان برد.
ساحل عاج: فقط یک تغییر نسبت به تیمی داشتند که چند ماه پیش نایب قهرمان آفریقا شده بود. عبدالقادر کیتا مهاجم لیل ، جانشین هافبک سنت اتین سیاکاتینه شده بود.
ژاپن: زیکو بشدت مورد انتقاد مطبوعات کشور ژاپن قرار گرفت ، چراکه به جای تاتسوهیکو کوبو، سیچیرو ماکی را به تیم دعوت کرد. مهاجم دیگر ژاپن آتسوشی یاناگیساوا هم پس از مصدومیت پا، آماده حضور در جام شد، اما ماکوتو تاناکا آسیب دید و از مسابقه ها دور ماند.
مکزیک: 3 بازیکن از فهرست 26 نفره خط خوردند: خوئل هویی کی و ایزریل لوپز در خط میانی و یار سمت چپ دفاع هایمه لوزانو.
پاراگوئه: در حالی که سانتاکروز 6ماه پس از جراحی همچنان از درد زانوی راست خود می نالید، به تیم دعوت شد. با این حال انتخاب عجیب دعوت از یک مهاجم جوان به نام حوزه مونیتل بود.
لهستان: یرزی دودک ، دروازه بان نخست سالهای اخیر لهستان به دلیل نیمکت نشینی در تیم باشگاهی اش لیورپول ، از تیم ملی به دور ماند. بسیاری معتقد بودند پاول یاناش در لحظه خط زدن نام او، دارو مصرف کرده است. توماژ فرانکوفسکی مهاجمی که 7 گل در راه رسیدن لهستان به جام جهانی به ثبت رسانده بود از تیم ملی خط زده شد. یاناش درباره او گفت: او فقط برای خودش بازی می کرد.
پرتغال: ریکاردو کورشما، هافبک کناری جوان و بااستعدادی که با پورتو 2 جام را فتح کرده بود، به تیم ملی دعوت نشد. لوئیس بوآمورته از فولام جای او را گرفت. پائولو سانتوس از اسپورتینگ براگا به جای برونو واله که پایش شکست ، دروازه بان سوم تیم ملی شد.
عربستان: مارکوس پاکتا در میان تعجب حسین عبدالغنی کهنه کار را با خود به آلمان برد. دعوت از مالک معط از الاهلی که بسیار جوان بود هم موجب تعجب شد.
صربستان و مونته نگرو: فراخواندن ایوان ارگیچ ، هافبک تهاجمی بازل که هرگز تجربه ملی نداشت یکی از موارد غیرقابل پیش بینی بود. ایلیا پتکوویچ مربی تیم ، پس از آسیب دیدگی میرکوووچینیچ ، فرزندش دوسان را به تیم ملی دعوت کرد، ولی انتقاد یکپارچه رسانه ها از دوسان باعث شد خود او از خیر حضور در جام جهانی بگذرد.
کره جنوبی: برای 2 بازیکن شاغل در آلمان اوضاع متفاوت بود. چادوری فرزند چابوم کئون معروف که در اینتراخت فرانکفورت بازی می کرد، به تیم ملی دعوت نشد، ولی آن یونگ هووان که عضو دویسبورگ بود به تیم ملی راه پیدا کرد. هر دوی آنها فصل خوبی را سپری نکرده بودند.
اسپانیا: تغییرات زیاد بودند. روبن باراخا و فرناندو مورینتس ، سرشناس ترین یاران غایب بودند. در عوض سسک فابرگاس (آرسنال) و آندرس اینی یستا (بارسلونا) به تیم آراگونس دعوت شدند تا تیم جوان تر شود. دیگر یار فراموش شده ویسنته بال والنسیا بود که مارکوس سنا با خصوصیات تدافعی جای او را گرفت. آسیب دیدگی آسیردل اورنو حق را به حق دار رساند و ماریانو پرینا که فصل بسیار خوبی را پشت سر گذاشته بود به تیم ملی راه یافت.
سوئد: دعوت از 2 بازیکن جوان به نامهای فردریک استن من از لورکوزن و کارل اسونسون از گوتنبرگ از کارهای جالب لارسن لانژیک بود.
سوئیس: در پی آسیب دیدگی یوهان فونلانتن مهاجم جوان تیم ، یاکوب کان دوباره از هاکان یاکین هافبک بازیساز تیم یانگ بویز برای پیوستن به تیمش دعوت کرد.
توگو: اتو فیستر از 3 بازیکن جوان خواست به تیمش بپیوندند، هر چند به آنها بازی نداد. آنها عبارت بودند از توره آسیمیو و کریم گوئه دو و ریچموند فورسون که هر سه مدافع بودند.
ترینیداد و توباگو: آنتونی روجیر که در مرحله انتخابی زیاد به میدان می رفت از تیم کنار گذاشته شد. سیلویواسپن که مهره مهمی بود هم به دلیل آسیب دیدگی به آلمان نرفت و لئوبین هکر به جای او نام ایوانز وایز را در فهرست خود قرار داد.
تونس: روژلمه دست به خطر بزرگ زد و خوره کلایتون ، سلیم بن آشور و چوکی بن سعدا را که همگی از عناصر باتجربه تیمش بودند، کنار گذاشت. درعوض مهدی نفتی که بیشتر فصل را به دلیل آسیب دیدگی از دست داده بود به ترکیب اصلی تیمش برود.
اوکراین: آسیب دیدگی باعث دور ماندن سرهی فدوروف ، مدافع مستحکم تیم از جام جهانی شد. جانشین او الکساندر یاتستکو از تیم خارکیف بود.
امریکا: بروس آره نا، یکباره کرگ برهالتر، مدافع کهنه کارش را کنار گذاشت و کوری گیبس را به جایش فراخواند. در خط حمله هم برایان چینگ جایگزین تیلر توئل من شد.

فرانسه و برزیل دو داستان کاملا متفاوت داشتند. تیمی که در صعود به جام جهانی نیز به مشکل برخورده بود تا فینال پیش رفت و مدافع عنوان قهرمانی با ارائه بازی هایی شگفت انگیز و راز گونه با جام وداع کرد. معمای خداحافظی زودهنگام برزیل از جام هجدهم هنوز هم مانند فینال جام جهانی 98 حل نشده است.اگرچه برزیل فوق ستاره ای را پیش از شروع جام از دست نداد اما آنطور بازی نکرد که همه انتظار داشتند.آیا حذف این تیم به دلیل بدشانسی بود یا سوئ مدیریت کارلوس آلبرتو پریرا؛