حس نوستالژیک با فضای فولکلوریک

یکی از حرفهایی که آزارم می داد این بود که نمایشنامه و یا تئاتر فاصله زیادی با یک سریال دارد و حتی تله تئاترها هم نمی توانند جایگاهی در مجموعه های داستانی برای خود باز کنند. قطعا آراسته کردن اثر جاودانه و معروف نویسنده شهیری چون شکسپیر کاری آسان نخواهد بود و نیازمند خلاقیت است آن هم با توجه به دو فرهنگ کاملا متفاوت.

موضوع بسیار مهمی که درمراکزدیده می شود وجود سیاست های متفاوت در آنهاست

اما تاکید اصلی ما در گل مریم القای این حقیقت است که دست بالای دست ، همان قدرت الهی است که بالاترین دستهاست و آنچه را که خداوند مصلحت بداند جز آن حادث نخواهد شد و اراده خداوند است. انسان ها قدرت های کوچکی هستند که استفاده نادرست آنها از قدرت با قدرت لایزال خداوندی درهم خواهد شکست. همان گونه که در فرهنگ شاه لیر هم به نوعی این واقعیت تعریف شده است آنها هم از نیرویی ماورایی به نام تقدیر و سرنوشت استفاده کرده اند. اسکلت قصه همان است اما ماجرای دو داماد طماع که همه چیز پدر همسر خود را می گیرند و در نهایت هم با برخورد غیرمتعارف باعث آوارگی و سرگردانی او می شوند و دختر کوچکش که به خاطر همراه نبودن با خواست پدر برای ازدواج از پدر و اموال او محروم می گردد. اما شاه لیر پایانی تراژیک دارد و بسیار تلخ تمام می شود اما گل مریم پایانی به اصطلاح هپی اند «شاد» دارد در حقیقت همه آدمها به نوعی متحول می شوند و به سرانجام می رسند. این قصه ها که در بستری از ملودرام گویای واقعیت هایی از زندگی در جوامع مختلف هستند. چنانچه با تدقیق ، مطالعه و تحقیق بیشتر آراسته شود و در فرهنگ آن ملت تلفیق گردد، قطعا اثرمندی و اثربخشی آن بر مخاطب بیشتر خواهد بود.
مدتی است که آثار شهرستانی در شبکه های سراسری بیشتر پخش می شود نظر شما در این باره چیست؛
ایجاد حس نوستالژیک و به تصویر کشیدن فضای فولکلوریک نه تنها برای هموطنان عزیز در داخل و خارج کشور که برای ساکنان دیگر کشورها هم از جاذبه های خاصی برخوردار است ؛ لذا آثاری که در استان ها ساخته می شود زیبندگی های ویژه ای دارد و لذا بخوبی مورد توجه عموم قرار می گیرد و این برنامه ریزی اخیر که از تولیدات استانی برای پخش در شبکه های سراسری استفاده می شود، روش جالب و پسندیده ای است و هر چه بیشتر تقویت شود ارزشمندتر خواهد بود.
تنها مشکلی که هست کم توجهی مسوولان به این تولیدات است چرا که می توان با گسترش و تقویت این آثار از حیث نوشتاری ، ساختاری و استفاده از بازیگران و عوامل حرفه ای جایگاه نوینی را در این پدیده تازه اعمال نموده و بالطبع پرداختن به این مهم باعث می شود خود عوامل استانی هم به مرور در کنار عوامل حرفه ای و مسلط به امور فیلمسازی جایگاه خود را بازیابند.

آرمان های یک سریال استانی حمید اکرمی معتقد است: خلق یک اثر به آیتمها و فاکتورهای زیادی بستگی دارد که هر کدام در جای خود خیلی مهم است. خالق اثر در رسیدن به اهداف اصلی اش دچار دغدغه و مشکلی می شود آن وقت سازنده باید با تمامی کاستی ها بسازد و یا این که کار را رها کند. راستش من از ابتدا با طرح مشکل داشتم اما بعد از نشستهای متوالی با نویسنده قدری امیدوار شدم ولی وقتی چند قسمت کار نوشته شد باز هم آن چیزی نشد که در پی آن بودیم بنابراین قرار شد تا ادامه بازنویسی به محمد حسینی خواه که سالها در یزد ساکن بود و به آداب و رسوم و پیشینه و فولکلور منطقه تسلط کامل داشت سپرده شد. ایشان هم کار را همزمان با آغاز تصویربرداری آغاز کرد و هر چند روز یک بار تعدادی از متنهای آماده شده را به ما می رساند که این موضوع نه تنها باعث اختلال در برنامه ریزی می شد که برای بازیگران و دیگر عوامل که متن سر صحنه تصویربرداری به آنها می رسید معضلی لاینحل شده بود، سرانجام هم در آخرین روزهای تصویربرداری کار نوشتن فیلمنامه به پایان رسید. اما باز هم به نظر خود من آنچه باید و در جهت رسیدن به هدفهای غایی و دستیابی به آرمان های اصلی خصوصا بهره گیری از فولکلور منطقه تا حد لزوم توفیق به دست نیاوردیم حال باید دید که مخاطبان اثر چه نظری دارند.