عکاس نابینای برزیلی؛ پدیده پارالمپیک

یکی از این پدیده‌ها که در این هفته مورد توجه قرار گرفته، خوائو مایا داسیلوا، عکاس نابینای برزیلی است که در بازی‌های پارالمپیک 2016 ریو از رویدادهای ورزشی پوشش تصویری ارائه می‌کرد.

یک التهاب چشمی به اسم یوئیت باعث شد تا داسیلوا در 28 سالگی به طور کلی بینایی خود را از دست بدهد. با این حال چنین موضوعی باعث نشد تا رویای او که عکاسی در بازی‌های پارالمپیک ریو بود، محقق نشود.

در سال 2003، این برزیلی در کلاس عکاسی که برای نابینایان تشکیل شد شرکت کرد. آغاز آن کلاس‌ها در نهایت با حضور در بازی‌های پارالمپیک ریو در ماه سپتامبر به اوج خود رسید و داسیلوا اکنون به دلیل مهارت‌های عکاسی به یک چهره بین‌المللی تبدیل شده است.

وی در گفت‌وگو با سایت کمیته بین‌المللی پارالمپیک اظهار کرد: ممکن است که من توانایی فیزیکی بینایی خود را از دست داده باشم، اما به شور و احساس نیاز داشتم و همچنین حس عکاس بودن. می‌توانم دنیا را از طریق لنز دوربینم ببینم. می‌خواهم داستان‌هایم را از طریق عکاسی روایت کنم.

داسیلوا در زمین‌های بازی به همراه عکاس بینا «ریکاردو روساریو» حضور پیدا می‌کرد. روساریو برای داسیلوا محیط را تشریح می‌کرد تا وی بتواند عکس بیندازد.

داسیلوا گفت: زمانی که خوب از شرایط اطلاع پیدا کنم از همه پنج حسم کمک می‌گیرم؛ بویژه حس شنوایی. بعد شروع می‌کنم به عکس انداختن.

عکاس نابینای برزیلی افزود: من به طور مشخص عکاسی از فوتبال پنج نفره را دوست دارم چون مردم باید سکوت اختیار کنند و من می‌توانم صدای توپ و بازیکنان را دنبال کنم.