کاروان حسینی به سرزمین کربلا رسید

امام حسین ع و همراهان روز دوم محرم الحرام سال 61 هجری وارد کربلا شدند. نقل شده که هنگام ورود به این سرزمین ، مرکب امام ع قدم از قدم برنمی داشت و حدود 7یا 8 اسب عوض کردند ولی هیچ کدام قدمی برنمی داشتند.
کد خبر: ۸۷۴۰۲

حضرت سوال کردند این زمین چه نام دارد؛ در جواب گفتند: غاضریه ، سوال فرمودند آیا نام دیگری دارد؛ عرض کردند بله نینوا هم می گویند. باز سوال فرمودند، گفتند شاطی الفرات هم می گویند و باز پرسیدند دیگر چه نام دارد؛ عرض کردند کربلا. امام ع تا نام کربلا را شنیدند (بنا به قول سید بن طاووس) عرض کردند «اللهم انی اعوذ بک من الکرب و البلاء» خدایا به تو پناه می برم از گرفتاری و بلای این سرزمین سپس فرمودند: ای اصحاب من همین جا فرود آیید و پیاده شوید: «اینجا قتلگاه ما و جایگاه ریخته شدن خون ما و جای قبر ماست». در این هنگام ام کلثوم نزد برادر آمد و عرض کرد: برادر جان اینجا خطرناک است و ترس عجیبی دلم را فرا گرفته . امام فرمودند: خواهرم هنگامی که با پدرم به جبهه صفین می رفتیم همین جا بود که پدرم نزول اجلال کرد و سر روی دامن برادرم گذاشت و لحظه ای خوابید سپس بیدار شد و گریه می کرد برادرم سوال کرد پدر جانم چرا گریه می کنی؛ فرمودند: در عالم خواب دیدم که این بیابان گویا دریایی از خون شده و حسین ع من در دریای خون فریاد می کرد و استمداد می طلبید در حالی که هر لحظه در معرض غرق شدن بودولی هیچ کس در مقام یاریش برنیامد. آنگاه پدرم رو به من کردند و فرمودند: وقتی چنین حادثه ای پیش آمد چه خواهی کرد؛ گفتم : صبر می کنم و جز صبر کردن چاره ای دیگر ندارم . زینب س فریاد زد آه چه مصیبتی ! حسین ع خبر مرگش را به من می دهد. زنان حرم ناله سر دادند و به صورتهای خود سیلی زده و گریبان های خود را چاک کردند. حسین ع خواهرش را تسلی داد و فرمود: خواهرم ، نسبت به بلایای الهی صبر و شکیبایی پیشه کن ، زیرا همه ساکنین آسمان ها فنا می شوند و اهل زمین باقی نمی مانند و همه مخلوقات می میرند سپس فرمود: خواهرم ام کلثوم و تو ای زینب و تو ای رقیه و تو ای رباب و تو ای فاطمه توجه کنید هرگاه کشته شدم گریبان چاک نزنید و صورت نخراشید و سخن ناروا برزبان جاری نکنید.
newsQrCode
ارسال نظرات
مدرسه فراتر از نمره

در گفت‌وگوی اختصاصی روزنامه «جام‌جم» با معاون آموزش متوسطه وزیر آموزش‌وپرورش عنوان شد

مدرسه فراتر از نمره

نیازمندی ها