در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
می گویند در پی جلب رضایت مردمیم
بیمه گذار، تنها مبلغ متناسب با ریسک را در مقایسه با ظرفیت خسارت حق بیمه می پردازد و با خیال آسوده ، بی آن که بخشی از سرمایه و ذخایر خود را برای جبران خسارت و زیان مالی ناشی از تحقق انواع خطرها مصرف کند، خسارت ها را شرکت بیمه تقبل می کند و بیمه گر ریسک را می پذیرد
خدماتی را که بیمه به جامعه ارائه می دهد، می توان به 5گروه بخش کرد:
1-تامین کننده امنیت مالی برای همه فعالیت ها.
2-کمک موثر در توزیع نسبی هزینه ها.
3-انتفاع اجتماع از بیمه های درمانی.
4-افزایش کارایی بازرگانان و اعتبار آنها.
5-یک نوع پس انداز و تامین سرمایه برای درآمد بالقوه آینده.
سیستم بیمه ای ، مانند سیستم بانکی کشور احتیاج به بازنگری در قوانین و مقررات ، تغییر و بهینه سازی ساختار در مدیریت ، تغییر نگرش مدیران بیمه ها و فناوری و اطلاعات به روز دارد.
مهمترین بخش بیمه ای در کشور بخش درمان است. در این بخش تنگناها و مشکلات عدیده ای به چشم می خورد که اصلی ترین آن در بخش درمان بیمه های مکمل ، مانند بیمه البرز، دانا، حافظ و... است.
مهمترین علت روی آوردن دستگاه ها به بیمه های مکمل ، بی کفایتی بیمه پایه همگانی کشور و ناکارآمدی و کمبود در بیمارستان های دولتی است.
بخشی از دستگاه ها از بودجه دولت برای بیمه های مکمل 8برابر قیمت واقعی پرداختی دارند. این کار چند مشکل در پی دارد؛ یکی تبعیضی است که بین کارکنان این دستگاه ها و مردم به وجود می آید، که مغایر با عدالت اجتماعی است.
دوم ، علاقه مندی پزشکان مجرب است که در بیمارستان های دولتی برای جراحی 50هزار تومان می گیرند؛ ولی در بیمارستان های خصوصی با بیمه های مکمل 800هزار تومان دریافت می کنند؛ آن هم از بودجه دولت که قانونی نیست.
در بسیاری از کشورها برای تحت پوشش قرار دادن خدمات ، از بیمه های مکمل استفاده می شود، که عمدتا این موسسات مربوط به بخش خصوصی هستند، نه دولتی. امروزه حدود 10درصد از مراجعان به بیمارستان ها به دلیل هزینه های درمانی ، دچار فلاکت اقتصادی می شوند.
سرگردانی
در بخش بیمه اتومبیل که موجب زیانهای جانی و مالی می شود، رسیدگی و پرداخت خسارت ها بعضا مدت زیادی به درازا می کشد؛ بویژه در مواقعی که مراجع قضایی باید درباره شمول و یا عدم شمول خسارت و میزان آن رای صادر کنند.
در نتیجه فاصله زمانی نسبتا طولانی بین زمان دریافت حق بیمه و پرداخت خسارت به وجود می آید. به عنوان مثال ، در خصوص بیمه آتش سوزی به موردی برخوردیم که انبار کالایی بیمه شده بود و پس از 80روز انبار مزبور آتش گرفته بود.
بیمه گذار برای احقاق حق خود به بیمه مربوطه (شرکت بیمه ایران) مراجعه می کند و طبق قوانین باید ظرف دو تا چهار هفته ، بیمه ، خسارت را پرداخت می کرد؛ ولی به دنبال کاغذ بازیهای اداری ، تا حدود چند ماه خسارت پرداخت نمی شود و از طرفی بیمه گذار که زندگی اش در آتش سوخته بود، دچار مشکلات دادگاهی و کیفری می شود.
مسوولان آن بیمه به بیمه گذار پیشنهاد می دهند که برای رفع سرگردانی می توانیم حدود یک سوم خسارت را نقدا به شما پرداخت کنیم ؛ ولی یک شرط دارد؛ این که مبلغ یک سوم را بگیری و رضایت کامل بدهی.
بیمه گذار از ترس طلبکاران و رفتن به زندان ، چنین کاری را که به زیانش بوده ، انجام می دهد و بعد از مدتی طی شکایتی به مدیرعامل بیمه مرکزی ایران ، ماوقع را شرح می دهد.
دستور رسیدگی صادر می شود و در نهایت رئیس اداره بازرسی و پیگیری شکایات بیمه مرکزی ایران چنین پاسخ می دهد که چون شما با تنظیم سند رسمی و امضای رسیدهای مربوط به خسارت وارده ، از محل بیمه نامه آتش سوزی تسویه کرده اید، اقدامی از سوی این اداره میسر نیست.
اگر با دیگر مشتریان و بیمه گذاران در کشور این گونه رفتار شود که تمام اسناد و مدارکش موجود است نااطمینانی شدیدی به وجود خواهد آمد و این صنعت که باید باعث رشد و شکوفایی اقتصاد باشد و رضایت مردم را جلب کند، نتیجه معکوس خواهد داد.
ویژگی های موسسات بیمه ای
الف. شرکتهای بیمه هر روز نیازمند مبالغ معتنابهی هستند که صرف پرداخت خسارت کنند و هر لحظه ممکن است لازم باشد خسارتی را جبران کنند و به بیمه گذار بپردازند تا باعث اتلاف وقت نشود.
ب. باید بیمه گر زمینه های سرمایه گذاری خود را به شکلی ساماندهی کند که بیمه گذار اطمینان کامل از خدمات بیمه ای پیدا کند.
ج. منابع سرمایه شرکتهای بیمه باید در فضاهایی هدایت شود که برای اقتصاد بیمه گذار مشکل به وجود نیاورد. به همین دلیل قوانین و مقرراتی از طریق سازمان نظارتی و کنترلی برای سرمایه گذاری منابع مالی شرکتهای بیمه تدوین و اعلام شود.
د.ایجاد درآمد از طریق سرمایه گذاری منابع مالی و مدیریت جریان نقدینگی نه تنها در کشورهای صنعتی ، بلکه در بیشتر کشورهای در حال توسعه از موفقیت و اهمیت خاصی برخوردار است که باید علاوه بر حفظ ویژگی هایی که اشاره شد، در جهت تحقق هدفهای بیمه گذار باشد.
هم اکنون دو نوع بیمه در کشور فعال است ؛ یکی شرکتهای بیمه های دولتی و دیگری شرکتهای بیمه های خصوصی ، که هر دو در زمینه های مشترک فعال هستند و هر دو ضعفها و نواقص مشترک دارند.
قرار بود با فعال شدن بیمه های خصوصی ، رقابتی بین بیمه های دولتی و خصوصی ایجاد شود و در نتیجه خدمات بهتر و بیشتری به بیمه گذار داده شود؛ ولی عملا می بینیم چنین نشده است و به این ترتیب می توان گفت بیمه های خصوصی هنوز توان رقابتی با بیمه های دولتی را پیدا نکرده اند.
این ضعف از آنجا ناشی می شود که بیشتر بانک های خصوصی با مبالغی از سپرده های مردم که نزدشان بوده ، اقدام به تاسیس و ایجاد شرکتهای بیمه خصوصی کرده اند و این کار دو زیان داشته است:
1-آن که سپرده های بانکی به جای این که به صورت تسهیلات با سود منطقی به مردم داده شود، به راه دیگر رفته است.
2-این شرکتها به دلیل تازه کار بودن و نداشتن الگوی مناسب نتوانسته اند جایی برای خود باز کنند و عملا با بررسی هایی که انجام شده ، نقش خود را ایفا نکرده اند.
از این رو امید داریم که شرکتهای بیمه ای چه خصوصی و چه دولتی به مسیر صحیح هدایت شوند و از حضور در زمینه هایی که برای اقتصاد کشور ایجاد مشکل می کند، اجتناب ورزند و سیاستگذارن چه در دولت و چه در مجلس به این بخش مهم توجه و عنایت بیشتری داشته باشند.
سیدعلی موسوی قمی 
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
