دری به روی هیچ کس بسته نیست

احمد کلانتری متولد1330، بیش از سی سال در عرصه های دوبله ، صدابرداری و صداگذاری سینما و تلویزیون و گویندگی رادیو سابقه دارد وی تاکنون بیش از50 فیلم سینمایی از جمله یک بار برای همیشه(سیروس الوند)، برخورد(سیروس الوند)،پرتگاه(بهرام ری پور)

کد خبر: ۷۱۰۳

و560 فیلم کوتاه را صدابرداری و صداگذاری کرده است او همچنین در چند برنامه رادیویی همچون "قصه شب " و "صبح جمعه با شما" ایفای نقش کرده است.با وی در باره کار دوبله و رادیو، حضور گویندگان رادیو در عرصه دوبله گفتگو کرده ایم که می خوانید: با توجه به سابقه ای طولانی که هم در عرصه دوبله و هم در عرصه گویندگی رادیو دارید، چه شباهت و یا تفاوت هایی میان این دو حرفه می بینید؛در هر دوی این حرفه ها از فن بیان استفاده می شود؛ البته تفاوت ها که بسیار زیاد است ؛ اما تفاوت اصلی ، این است که شاید در رادیو، مساله زیبایی شناسی ، چندان اهمیتی نداشته باشد اما در دوبله ، الزاما گوینده باید از صدایی همنوا با شخصیت اصلی فیلم برخوردار باشد در واقع استعداد و هوش دوبلور بمراتب باید بیشتر باشد؛ چون او ناچار است در یک لحظه ، هم صدا و هم حالت چهره شخصیت را بشنود و ببیند و همزمان با آنها حرف بزند تا بتواند حس شخصیت را به بیننده منتقل کند.با توجه به سابقه طولانی فعالیت در سینما در زمینه صدابرداری و صداگذاری ، چرا در رادیو، فعالیت های فنی را به عهده نگرفتید؛شاید چون حضور دوستان و همکارانم در شبکه های رادیویی ، به اندازه کافی پررنگ هست که دیگر نیازی به حضور من نباشد!حضور گویندگان رادیو در میان دوبلورها چقدر است ؛من گویندگان رادیویی زیادی را در عرصه دوبله می شناسم که از آن جمله می توان به منوچهر نوذری ، منوچهر آذری ، سیروس ابراهیم زاده و زنده یاد فرهنگ مهرپرور، اشاره کرد.همه افرادی که نام بردید، در عرصه رادیو هم موفق بوده اند، علت این موضوع را چه می دانید؛بیشتر موفقیت آنها در زمینه رادیو، مرهون روشهای خاص دوبله بوده است.در پاسخ به جوانان گوینده رادیویی که اکثرا عرصه دوبله را عرصه ای بسته می خوانند و ورود به آن را منوط به رابطه می دانند، چه می گویید؛به هیچ عنوان ؛ در زمینه دوبله ، دری به روی کسی بسته نیست و خود من بارها و بارها شاهد جذب بسیاری از جوانان گوینده به دنیای دوبله بوده ام ؛ اما در مورد کسانی که فقط به وسیله رابطه به این عرصه وارد شده اند، معتقدم که به بیراهه رفته اند.بیشتر افرادی که در زمینه دوبله فعالیت می کنند، افراد باسابقه ای هستند؛ علت چیست؛دو علت به نظرم می رسد؛ یکی بعد زیبایی شناسی صدا، یا همان "صدای ماندگار" است )که باعث می شود، هنوز از دوبلورهایی با بیش از70 سال سن و40 ،50 سال سابقه استفاده شود). علت دوم ، "دغدغه فردا"ست ؛ با توجه به این که دوبله ، حرفه ای آزاد محسوب می شود، طبیعتا برای آن چیزی با عنوان بازنشستگی لحاظ نشده است که این موضوع نیز می تواند به عنوان یکی از عوامل مدنظر قرار گیرد.برعکس ، بیشتر گوینده های رادیو را قشر جوان ، تشکیل داده اند.به نظر من ، گویندگی ، صرف جوان گرایی نیست و بسیاری از نمایش های رادیویی به صداهای پیر یا میانسال احتیاج دارند و این که جوانی بخواهد ادای یک پیر را دربیاورد، بشدت آزار دهنده است.بخشی از سابقه فعالیت شما به پیش از انقلاب بازمی گردد، با توجه به این سابقه ، سیر تحولی رادیو را چگونه می بینید؛وجود برنامه های زنده )که در حال حاضر، بیشتر ساعات پخش رادیو به آنها اختصاص دارد( یکی از مهمترین تحولات رادیوست ایستگاه های رادیویی متعدد را نیز نباید ندیده گرفت.چرا این اواخر، فعالیت دوبله ، به سیما محدود شده است ؛استفاده از صدای سر صحنه در سینما و سریال های تلویزیونی ایرانی ، گسترش شبکه های تلویزیونی و در نتیجه نیاز به تغذیه آنها و انحصار دوبله فیلمهای خارجی ، سریال و انیمیشن در سیما، همگی جزو عوامل به وجود آورنده این محدودیت هستند.