پایان دوره طلایی ویسی با مصدومیت ACL

با این آسیب‌دیدگی و نیاز به جراحی برای ترمیم دوباره، ملی‌پوش بسکتبال ایران نزدیک به شش ماه خانه‌نشین می‌شود و این برای ویسی که در مرز سی و سه سالگی قرار دارد می‌تواند به منزله پایان دوران ورزش حرفه‌ای باشد.

سامان به جام‌جم می‌گوید: نمی‌دانم هنوز تصمیم نگرفته‌ام بمانم و ادامه بدهم یا برای همیشه خداحافظی کنم. آسیب‌دیدگی‌ها خسته‌ام کرده‌اند. دفعه قبل برایم سخت گذشت و این بار نیز دوری هفت هشت ماهه در انتظار من است.

ملی‌پوش بسکتبال در جریان مسابقه با اردن، زمانی که برای تصاحب توپ به هوا پرید هنگام فرود زانویش چرخید و بعد از این صحنه با احساس درد شدید، روی دوش هم‌تیمی‌های خود، میدان مسابقه را ترک کرد. او از بازیکنان شاخص بسکتبال ایران است که با آسیب‌دیدگی‌های متعدد بارها عرصه رقابت‌ها را ترک کرده است. از این رو باید ویسی را یکی از بدشانس‌ترین بازیکنان تیم ملی بسکتبال معرفی کرد که آسیب‌دیدگی او را از ورزش قهرمانی دور کرده است.

ویسی در بازی‌های جهانی 2010 بسکتبال در ترکیه، بازی‌های خوبی از خود به نمایش گذاشت، اما وقتی خود را برای رقابت‌های قهرمانی آسیا آماده می‌کرد، مصدوم شد و بناچار هشت ماه نتوانست بازی کند. مصدومیت او در کاپ آسیا معنایش از دست دادن رقابت‌های جهانی 2014 در اسپانیاست. به این ترتیب بسکتبال ایران یکی دیگر از بازیکنان نسل طلایی خود را بعد از جواد داوری و حامد سهراب‌نژاد که با تیم ملی خداحافظی کردند، به دلیل مصدومیت از دست داد.

می‌گوید هنوز تصمیمی برای این که بگوید بازمی‌گردد، ندارد. تردید دارد. در این دو فصل نتوانست پول خوبی از تیم‌هایی که برای آنها بازی کرده است، بگیرد. فولاد ماهان در شرایط بد اقتصادی قرار داشت که او مجبور به ترک تیم اصفهانی شد. در زنجان هم پول نگرفت. از طرفی خانواده سامان در دانمارک منتظر او هستند. می‌گوید: منتظرم تا چند روز آینده وضع پایم بهتر که شد تکلیف خودم را با آسیب‌دیدگی مشخص کنم. شاید اینجا در ایران جراحی کنم. شاید هم بروم دانمارک. باید شرایطم را بررسی کنم.

سامان ویسی درباره آینده ورزش حرفه‌ای خود می‌گوید: این فصل که رفت تا بخواهم آماده شوم زمان زیادی لازم است، بنابراین چند روز دیگر تصمیم نهایی خودم را اعلام می‌کنم. شاید برای همیشه از بسکتبال خداحافظی کنم و به دانمارک بازگردم و پیش همسر و فرزندم به زندگی عادی‌ام ادامه بدهم.