خاطرات دکتر علی لاریجانی - قسمت 229

پنجشنبه 27 بهمن 1373 امروز با معاون برون مرزی ملاقات داشتم و چند مشکل از نظر استخدام کارکنان داشت که پیگیری شد.

کد خبر: ۷۰۰۰۳

آقای سرافراز بحثی در مورد نظرات رهبری و پیگیری آن در صداوسیما مطرح می نمود ، نظیر بحث ساده زیستی که الگوسازی در برنامه ها بشود که به ایشان گفتم در جلسه مدیران شبکه ها این موضوع طرح شده است.
روزنامه کیهان مقاله ای از جناب آقای محمد نوری زاد در نقد عملکرد یکساله سازمان صداوسیما نوشته است.
ایشان با اشاره به مصاحبه شب قبل اینجانب مدعی شدند که اتفاق زیادی در سازمان نیفتاده است.
مگر در حجم برنامه ها! افزایش حجم اگر فایده اش پر کردن اوقات فراغت است ، ضررش هدر دادن سرمایه هاست و فرصتها.
ایشان ضمن این که گفته اند صداوسیمای ما سالمترین آن در جهان است ولی شعور این مردم بسیار فراتر از کار فعلی صداوسیما را طلب می کند.
در این تردیدی نیست که ما راه طولانی را باید طی کنیم و قطعا صدا و سیمای فعلی در حد مردم کشورمان نیست ولی کار صداوسیما فقط پرکردن وقت و هدر دادن اوقات مردم نبوده است!.
برنامه خانواده ، فوق العاده برنامه خوبی است. آموزشهای مختلف تربیتی ، بهداشتی ، روانی در آن طرح می شود.
گسترش برنامه های شبکه های 2 مجال اطلاعرسانی بیشتر و بخشهای مختلف خبری را ایجاد کرده ، شبکه 3 ، با پخش برنامه های ورزشی کمک زیادی به آرامش روحی جوانان نموده است.
شبکه رادیویی قرآن ، برای عده ای فوق العاده ارزشمند است و... تصور من این است که عده ای زندگی اجتماعی را در جمهوری اسلامی طوری تعریف می کنند که هر لحظه آن باید یک حقیقت علوی در آن تبلور پیدا کند.
ظاهرا در زندگی متعارف خودمان چنین لحظاتی زیاد رخ نمی دهد.آدمیزاده عبادت می کند ، کار می کند ، استراحت دارد ، اوقات فراغت به معنای این که کار جدی نداشته باشد و حتی سرگرمی صرف باشد هم دارد.
هر چند اوقات فراغت اگر به پرداختن به خویش باشد بهتر از هر کاری است و اگر در آن هدایت و روشنگری باشد بسیار عالی است ولی لزوما نمی توان برای همه جامعه آن را تجویز کرد و ظاهرا مردم همه افلاطون و سقراط نیستند! و عموم مردم به سرگرمی های متعارفی که خودمان هم در زندگی خود داریم نیاز دارند.