نوید بی سابقه تقاضا برای انرژی

هنگامی که از نویدها و بشارت های جهانی شدن سخن می گوییم باید نقش مهم انرژی را به یاد داشته باشیم. فعالیت های اقتصادی نیازمند انرژی است تا کالا تولید شود و بتوان این کالای تولید شده را به بازارهای مختلف انتقال و در اختیار مصرف کنندگان قرار داد.
کد خبر: ۶۷۵۱۹

در این میان ، نباید از نظر دور داشت که جهانی شدن با افزایش تقاضا برای انرژی همراه خواهد بود و در آینده رشد اقتصادی افزایش مصرف بیشتری را به کشورها تحمیل می کند.
از این رو شناخت هر چه بیشتر نقش محوری انرژی در اقتصاد جهانی نویدبخش ارائه حرکت بهتر در این مسیر است. دکتر علی النعیمی در شورای مسائل جهانی کالیفرنیای شمالی و شورای روابط خارج باشگاه بانکر در سانفرانسیسکو ضمن تشریح وضعیت بهای نفت در بازار تجارت جهانی توان عرضه انرژی را در کشورهای تولیدکننده آن ارزیابی کرده است.
ما به سوی یک بازار جهانی حرکت می کنیم که در آن مرزهای سنتی - ملی فراروی انتقال سرمایه و مبادله افکار، هرچه بیشتر معنای خود را از دست می دهند.
واژه ای که در این جا درباره بازارهای آینده مصداق دارد «وابستگی درونی (inter-dependence)است.
گسترش بازارهای جهانی و سرمایه گذاری سبب شده است ما هر چه بیشتر به یکدیگر نزدیک شویم ؛ بنابراین آن دسته از افراد یا کشورهایی که می کوشند مسیر حرکت را خود به تنهایی بپیمایند، با خطر عقب ماندن از کاروان جهانی روبه رو هستند.
جهانی سازی شیوه بهتری از زندگی را برای آیندگان نوید می دهد، اما عملی شدن این نوید و بشارت همواره آسان نیست.برای متوازن کردن رشد اقتصادی ، کیفیت زندگی ، محیط زیست ، فرهنگ و سنت باید با مسائل مختلف تجاری و اقتصادی کنار آییم.


جانشینی برای نفت نداریم
نخست ، با توجه به وضع و شرایط فناوری در زمان حاضر، نمی توان جانشینی برای نفت تصور کرد. این مساله در بخش حمل ونقل مصداق بارزی دارد؛ زیرا حدود 95درصد انرژی مصرفی در این بخش از نفت تامین می شود.
نفت دست کم تا 30سال آینده همچنان منبع اصلی تامین انرژی در بخش حمل ونقل به شمار می آید، زیرا تهیه آن اقتصادی تر است و هم به آسانی نیز استفاده می شود.
البته انرژی های جانشین دیگری ، مانند پیلهای سوختی یا باتری های خورشیدی هم مطرح شده اند که می توانند در آینده کاربرد بیشتری داشته باشند، ولی واقعیت این است که در حال حاضر، هیچیک از منابع جدید یا جانشین انرژی نمی توانند با جایگاه بنزین و گازوییل در بخش حمل ونقل ، رقابت کنند و موتورهای بنزینی یا دیزلی درون سوز همچنان حاکم بی رقیب بخش حمل ونقل هستند.
واقعیت این است که ما در آینده به بی.تی.یوهای زیادی نیاز داریم و این به معنای آن است که برای همه انواع انرژی ها و فناوری ها، نقش و جایگاهی وجود دارد. حفظ انرژی و افزایش بهره وری و کارآیی آن اهمیت فراوانی دارد؛ زیرا به ما امکان می دهد از منابعی که در اختیار داریم ، استفاده بیشتری کنیم.
دوم ، نباید این نگرانی را داشته باشیم که منابع نفت جهان تمام می شوند؛ زیرا نفت به این زودی ها تمام نمی شود.
بحث کمبود نفت ، بحث جدیدی نیست. از هنگام شکل گیری صنعت نفت تاکنون همواره مساله تمام شدن منابع و ذخایر نفتی مطرح بوده است و مساله تازه ای نیست.
در دهه 1970میزان ذخایر اثبات شده نفت عربستان سعودی 88میلیارد بشکه بود؛ اما امروز با برخی محافظه کاری ها و با وجود گذشت 35سال ، میزان ذخایر اثبات شده نفت این کشور بیش از 624میلیارد بشکه تخمین زده می شود.
تنها در سال گذشته بیش از 5/1میلیارد بشکه به میزان ذخایر اثبات شده نفت عربستان سعودی افزوده شده است.
این در حالی بود که در سال گذشته 3میلیارد بشکه نفت از این ذخایر استخراج شد. برآوردهایی که در این باره ارائه می شوند، حاصل اطلاعات موجود در زمینه شکل گیری ذخایر نفتی و ویژگی های این ذخایر است.
پیشرفت ها در زمینه فناوری های مختلف مانند لرزه نگاری سه بعدی و چهاربعدی ، حفاری چاههای نفت و... این امکان را برای ما فراهم آورده اند که آگاهی و دانش خود را از آنچه در لایه های زیرین زمین روی می دهد، افزایش دهیم.


پیچیدگی ها
سومین نکته این است که هم کشورهای تولیدکننده نفت ، هم مصرف کننده نفت و هم خود صنعت نفت از وجود قیمت های باثبات و قابل پیش بینی ، که هم منافع صنعت نفت را لحاظ کند و هم از رشد اقتصادی حمایت کند، سود خواهد برد.
اما به چند دلیل ، دستیابی به قیمت های باثبات نفت با پیچیدگی های زیادی روبه رو است که از آن جمله می توان به وضع قوانین و مقررات ، نقش جدید نفت به عنوان یک سپرده و سرمایه گذاری مالی و نبود شفافیت در بازار اشاره کرد.تجربیات گذشته به ما آموخته است که قیمت بسیار پایین یا بسیار بالای نفت مطلوب و مناسب نیستند.
سرمایه و سرمایه گذاری به دنبال فرصت هستند. هنگامی که بهای نفت بسیار پایین باشد، سرمایه از بخش انرژی خارج و به سوی بخشهایی روانه می شود که سود و منفعت بیشتری دارند؛ در نتیجه شاهدکاهش شدید سرمایه گذاری در زمینه ایجاد ظرفیت های جدید در صنعت نفت خواهیم بود.
این کاهش سرمایه گذاری در زمینه تولید، حمل ونقل ، پالایش ، توزیع و بازاریابی نفت نیز آشکارخواهد بود.
در چنین محیطی که بهای انرژی پایین است ، تقاضا برای آن فزونی می یابد؛ در حالی که به علت کاهش یا نبود سرمایه گذاری ، تولید و عرضه انرژی یا ثابت می ماند یا کاهش می یابد؛ در نتیجه ، برای آن که توازن ایجاد شود، افزایش قیمت از طریق کاهش تقاضا و ترغیب افزایش سرمایه گذاری ضرورت می یابد.
کاهش و افزایش متناوب و چرخه ای بهای نفت ، سبب ایجاد ابهام و نگرانی درباره صنعت نفت می شود؛ زیرا این صنعت نیازمند سرمایه گذاری های کلان و گسترده ای است که بازده آنها به گذشت زمان نسبتا طولانی نیازمند است.
پیش بینی پذیر نبودن این مساله سبب می شود خطرهایی که شرکتها با آنها روبه رو هستند، افزایش یابد و همین موضوع به کاهش علاقه به سرمایه گذاری برای افزایش ظرفیت جدید منجر خواهد شد.
وضع مقررات اقتصادی ، حتی اگر بخوبی اجرا و با مدیریت بسیار عالی نیز همراه شود، می تواند تاثیر منفی بر سرمایه گذاری در زنجیره عرضه انرژی بر جای نهد و سرانجام به افزایش بهای فرآورده ای که در اختیار مصرف کننده قرار می گیرد، منجر شود.
وضع مقررات متعدد و معیارها و استانداردهای گوناگون سبب شده است بازارهای تولید دچار شکاف و چند دستگی شوند؛ در نتیجه انعطاف پذیری آنها کاهش یابد؛ بنابراین صنعت نفت در ایجاد بازارهای با ثبات برای خود با مشکل روبه رو شده است.
این مساله نیز سبب افزایش خطرپذیری در صنعت نفت و کاهش انگیزه برای سرمایه گذاری جدید در این حوزه می شود.


ابتکارهای مشترک
شفافیت ، یکی از شرایط مهم وکلیدی برای ثبات بازار نفت است. همکاری میان تولیدکنندگان و مصرف کنندگان انرژی در زمینه پیش بینی و گردآوری داده ها می تواند به افزایش شفافیت در بازار کمک کند.
ما باید تلاش کنیم در ارزیابی میزان تقاضا برای انرژی بهتر عمل کنیم. در این باره تلاشهایی صورت گرفته است که برخی از آنها نیز به نتیجه رسیده اند. مجمع بین المللی انرژی (IEF)که به منظور تسهیل گفتگو و ارتباط میان کشورهای تولیدکننده و مصرف کننده انرژی ایجاد شده ، در زمینه تشویق و ترغیب کشورهای مختلف به همکاری دراین باره کمک چشمگیری کرده است.
چهارم ، با وجود چالشهای موجود، عربستان سعودی همچنان بر دستیابی به ثبات قیمت نفت تاکید دارد. عربستان سعودی مدتهای طولانی نقشی ثبات گر در بازار جهانی نفت ایفا کرده است.
این کشور به هنگام ایجاد اختلال در بازار نفت و یا به هنگام کاهش عرضه آن ، تولید خود را افزایش داده و از این طریق نقش مهم خود را در بازار این فرآورده ایفا کرده است.
سیاستی که عربستان سعودی به عنوان مهمترین صادرکننده انرژی دنبال کرده ، حفظ مازاد ظرفیت تولید و استفاده ازاین ظرفیت مازاد برای ایجاد ثبات در بازار در هنگام بحران بوده است.

منبع : شانا
newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها