سومین نکته این است که هم کشورهای تولیدکننده نفت ، هم مصرف کننده نفت و هم خود صنعت نفت از وجود قیمت های باثبات و قابل پیش بینی ، که هم منافع صنعت نفت را لحاظ کند و هم از رشد اقتصادی حمایت کند، سود خواهد برد.
اما به چند دلیل ، دستیابی به قیمت های باثبات نفت با پیچیدگی های زیادی روبه رو است که از آن جمله می توان به وضع قوانین و مقررات ، نقش جدید نفت به عنوان یک سپرده و سرمایه گذاری مالی و نبود شفافیت در بازار اشاره کرد.تجربیات گذشته به ما آموخته است که قیمت بسیار پایین یا بسیار بالای نفت مطلوب و مناسب نیستند.
سرمایه و سرمایه گذاری به دنبال فرصت هستند. هنگامی که بهای نفت بسیار پایین باشد، سرمایه از بخش انرژی خارج و به سوی بخشهایی روانه می شود که سود و منفعت بیشتری دارند؛ در نتیجه شاهدکاهش شدید سرمایه گذاری در زمینه ایجاد ظرفیت های جدید در صنعت نفت خواهیم بود.
این کاهش سرمایه گذاری در زمینه تولید، حمل ونقل ، پالایش ، توزیع و بازاریابی نفت نیز آشکارخواهد بود.
در چنین محیطی که بهای انرژی پایین است ، تقاضا برای آن فزونی می یابد؛ در حالی که به علت کاهش یا نبود سرمایه گذاری ، تولید و عرضه انرژی یا ثابت می ماند یا کاهش می یابد؛ در نتیجه ، برای آن که توازن ایجاد شود، افزایش قیمت از طریق کاهش تقاضا و ترغیب افزایش سرمایه گذاری ضرورت می یابد.
کاهش و افزایش متناوب و چرخه ای بهای نفت ، سبب ایجاد ابهام و نگرانی درباره صنعت نفت می شود؛ زیرا این صنعت نیازمند سرمایه گذاری های کلان و گسترده ای است که بازده آنها به گذشت زمان نسبتا طولانی نیازمند است.
پیش بینی پذیر نبودن این مساله سبب می شود خطرهایی که شرکتها با آنها روبه رو هستند، افزایش یابد و همین موضوع به کاهش علاقه به سرمایه گذاری برای افزایش ظرفیت جدید منجر خواهد شد.
وضع مقررات اقتصادی ، حتی اگر بخوبی اجرا و با مدیریت بسیار عالی نیز همراه شود، می تواند تاثیر منفی بر سرمایه گذاری در زنجیره عرضه انرژی بر جای نهد و سرانجام به افزایش بهای فرآورده ای که در اختیار مصرف کننده قرار می گیرد، منجر شود.
وضع مقررات متعدد و معیارها و استانداردهای گوناگون سبب شده است بازارهای تولید دچار شکاف و چند دستگی شوند؛ در نتیجه انعطاف پذیری آنها کاهش یابد؛ بنابراین صنعت نفت در ایجاد بازارهای با ثبات برای خود با مشکل روبه رو شده است.
این مساله نیز سبب افزایش خطرپذیری در صنعت نفت و کاهش انگیزه برای سرمایه گذاری جدید در این حوزه می شود.
ابتکارهای مشترک
شفافیت ، یکی از شرایط مهم وکلیدی برای ثبات بازار نفت است. همکاری میان تولیدکنندگان و مصرف کنندگان انرژی در زمینه پیش بینی و گردآوری داده ها می تواند به افزایش شفافیت در بازار کمک کند.
ما باید تلاش کنیم در ارزیابی میزان تقاضا برای انرژی بهتر عمل کنیم. در این باره تلاشهایی صورت گرفته است که برخی از آنها نیز به نتیجه رسیده اند. مجمع بین المللی انرژی (IEF)که به منظور تسهیل گفتگو و ارتباط میان کشورهای تولیدکننده و مصرف کننده انرژی ایجاد شده ، در زمینه تشویق و ترغیب کشورهای مختلف به همکاری دراین باره کمک چشمگیری کرده است.
چهارم ، با وجود چالشهای موجود، عربستان سعودی همچنان بر دستیابی به ثبات قیمت نفت تاکید دارد. عربستان سعودی مدتهای طولانی نقشی ثبات گر در بازار جهانی نفت ایفا کرده است.
این کشور به هنگام ایجاد اختلال در بازار نفت و یا به هنگام کاهش عرضه آن ، تولید خود را افزایش داده و از این طریق نقش مهم خود را در بازار این فرآورده ایفا کرده است.
سیاستی که عربستان سعودی به عنوان مهمترین صادرکننده انرژی دنبال کرده ، حفظ مازاد ظرفیت تولید و استفاده ازاین ظرفیت مازاد برای ایجاد ثبات در بازار در هنگام بحران بوده است.