از نتایج حاصل شده ، می توان استنتاج های دیگری نیز به دست آورد. همان گونه که مشاهده می شود، درجه بسیار کمی از تماس گیرندگان درباره رادیو و برنامه های سیاسی اظهارنظر کرده اند.
اینجاست که مدیران ذیربط باید ضمن علت یابی این موضوع ، توجه مخاطبان این دو حوزه برنامه سازی را به ارتباط بیشتر با 162 معطوف نمایند.
از سوی دیگر به دلیل تنوع روابط عمومی شبکه ها در حال حاضر در نحوه دریافت و جمع آوری دیدگاههای مردمی ، نظم و تشکیلات تعریف شده ای وجود ندارد.
در برخی شبکه ها، هر 2شماره روابط عمومی سازمان و روابط عمومی شبکه در بعضی برنامه ها اعلام می شود، در برخی برنامه ها تنها شماره روابط عمومی شبکه اعلام می شود و در برخی برنامه ها اصلا هیچ شماره و هیچ آگاهی بخشی ای برای ارتباط مخاطب و فراگرد بازخورد ارتباطی انجام نمی گیرد.
بهتر است سازوکاری طراحی شود تا به محور جلب دیدگاه ها و اشکالات مردمی درباره برنامه های رادیو و تلویزیون مرکزیت بخشید تا سیستم ضبط، ثبت ، جمع بندی ، پیگیری عملیاتی و احیانا ارائه پاسخ به تماس گیرندگان طبق رویه ای واحد صورت گیرد.
بدیهی است هر چه مخاطبان ، رسانه را نسبت به نظرات خود پذیراتر یافته و نقطه نظرات صحیح اصلاحی خویش را در برنامه ها بیشتر ببینند، اقبال بیشتری برای اظهارنظر پیدا می کنند.
برخی اشکالات واضح به کرات و در روزهای متعدد - بخصوص در برنامه های روتین -از سوی تماس گیرندگان مطرح می شود اما این اشکالات همچنان حل نشده می مانند. به نظر می رسد روابط عمومی سازمان صدا و سیما می تواند در گامهای آینده ارتباط دو سویه را با مخاطبان برقرار کند.
لازمه این کار ارتباط ارگانیک تعریف شده روابط عمومی با بدنه اجرایی سازمان از طریق نهادهای مسوول است. شاید بتوان با انتشار جمع بندی دیدگاههای مردمی نظیر همین جداول را با ادبیات منطقی کارشناسی شده در روزنامه جام جم به عنوان رسانه مکتوب ، اقدام کوچکی برای برقراری این ارتباط دوسویه دانست.