فوتبال ، محبوب ترین ورزش دنیاست. فوتبال ، مردم سراسر جهان را به وجد می آورد و بویژه ، باعث ایجاد هیجان بین جوانان می شود.
کد خبر: ۶۶۱۹۰
سازمان های بین المللی و برنامه های بین المللی برای حذف کودکان وادار به کار با همکاری فدراسیون فوتبال آفریقا در جام ملت های آفریقا 2002، مبارزه هایی را آغاز کردند.
هدف آنان ، استفاده از محبوبیت ورزش ، برای حرکتی عمومی علیه کار کودکان بود. امروزه در سراسر آفریقا، میلیون ها کودک به جای رفتن به مدرسه ، کار می کنند. این کودکان در مزارع ، کشتزارها، معادن ذغال سنگ و سنگ ، کارخانه ها، فروشگاه ها و... به عنوان خدمتکار در منازل کار می کنند.
تعدادی از آنان به عنوان برده فروخته یا قاچاق می شوند. تعداد دیگر مجبور به تحمل زندگی کابوس وار فحشا و درگیری های نظامی هستند. محرومیت از فرصت تحصیل برای زندگی بهتر اساسا باعث شده تاکنون کارگر آفریقایی محکوم به فقر همیشگی باشد. این مساله آفت کنونی و وامدار نسل آینده آفریقاست.
بسیاری از بازیکنان فوتبال که برای مسابقات جام ملت های آفریقا، گردهم جمع شده بودند، سعی در پایان بخشیدن به شرایط سخت و فقر در این سرزمین داشتند.
در این فضای الهام بخش ، سازمان بین المللی کار، مبارزه «کارت قرمز برای کودکان وادار به کار» را با همکاری فدراسیون فوتبال و مسابقات جام ملت های آفریقا ترتیب داد.
در طول 3هفته مسابقات ، میلیون ها نفر در سراسر آفریقا، پیام «حذف بدترین شکل کار کودکان» را به عنوان موضوع ضروری شنیدند. هدف از این مبارزه ، غنیمت شمردن فرصتی در مسابقات و جام ملت های 2002آفریقا، برای ایجاد آگاهی عمومی از وضعیت واقعی و بی رحمانه کودکان وادار به کار و تشویق مردم به حمایت آنان و ایجاد جنبش جهانی علیه کار کودکان بود.
این ابتکار که نخستین بار در آفریقا آغاز شد، به امریکای لاتین ، آسیا و اروپا هم کشانده شد و به علت توجه شدید به مسابقات فوتبال ، سازمان بین المللی کار، فرصت را مناسب یافت تا از این رویداد جهانی استفاده کند و پیام «کارت قرمز برای کودکان وادار به کار» را یکصدا به گوش همه مردم جهان برساند.
نتیجه نهایی این مبارزه ، تصویب پیمان جهانی علیه بدترین شکل کار کودکان ، در مسابقات جام جهانی 2006است. 250میلیون کودک بین 5 15سال ، قربانی شرایط موجود کودکان وادار به کار هستند که 80میلیون نفر آنان در آفریقا زندگی می کنند.
سازمان بین المللی حذف کار کودکان ، در 75کشور همکاری و فعالیت دارند تا زندگی کودکان وادار به کار را از فحشا و کودک آزاری ، نجات دهد و تحصیل ، خانه ، خانواده و درآمدهای متناسب را برای آنان تامین کنند.
در همین زمان ، برنامه بین المللی حذف کار کودکان ، سعی در مبارزه جهانی و آگاهی درباره کودکان کار دارد و دولتها را برای تعیین استانداردهای قانونی کار کودکان و ممنوع کردن «بدترین شکل» کار کودکان ترغیب می کند. در کمتر از 3سال ، بیش از 100کشور این پیمان را پذیرفتند که بیش از 30کشور از این تعداد آفریقایی بودند.
برخی از مفاد این پیمان عبارتند از: ممنوعیت به کارگیری کودکان در معادن خطرناک ، کارخانه ها، کشتزارها و سایر مکان هایی که خطر احتمالی جدی برای سلامتی و امنیت آنان دارد.
هر نوع شکلی از بردگی ، مانند فروش و قاچاق کودکان ، اجبار و زور برای به کارگیری آنان ، کارگر وثیقه ای و نظام سرف داری (خرید و فروش رعیت به هنگام خرید و فروش زمین).
استفاده از کودکان در فعالیت های غیرقانونی مانند فحشا، کودک آزاری و قاچاق موادمخدر. استفاده از کودکان در جنگهای نظامی. استقرار پرچم «کارت قرمز برای کودکان وادار به کار» در تمامی ورزشگاه ها.