اشتباه بزرگ هتل‌های کوچک

آن کار ناپسند‌ زوارگیری است که هتل‌های ضعیف، تاکسی‌هایی را در فرودگاه‌ها و راه‌آهن‌ها اجیر می‌کنند تا رانندگان، نظر مسافر را برای انتخاب محل اقامت تغییر دهند یا اگر جایی برای اقامت ندارد، او را به هتل‌هایی که از قبل با آنها قرار دارند، ببرند.‌ رانندگان‌ در ازای این‌کار‌‌، حق‌الزحمه‌ای از مدیران هتل‌ها دریافت می‌کنند. اگر مدیر یک هتل نتواند از راه دیگری جز راه زوارگیری مسافر را جذب کند، نشان‌دهنده ضعف مدیریتی اوست. این کار زشت اتفاقا از سوی هتل‌هایی که سرویس‌های بی‌کیفیتی دارند، صورت می‌گیرد. شاید برایتان جالب باشد، اگر بدانید که بعضی از این مدیران، حتی به زوارگیران، سکه هدیه می‌دهند! این شیوه درست و مرسوم هتلداری نیست تا نظر مسافر را برای انتخاب محل اقامت تغییر دهند.

و آن کار رایج در تمام دنیا، اجاره دادن اتاق و ویلا در کنار خیابان و جاده است. به این شکل که فردی اتاق یا محل اقامتی در یک شهر توریستی دارد و با مجوز رسمی دولت اقدام به اجاره دادن آن می‌کند‌. لازم است چنین اجاره‌هایی زیر نظر دولت انجام شود، آن محل باید تابلو داشته باشد تا دولت اگر ضروری دانست مالیات بگیرد و حتی مسئولیت‌هایی را در قبال مسافر بر عهده داشته باشد و این مهم باعث می‌شود رقابت برای مراکز اقامتی به وجود آید، زیرا همه توان رفتن به هتل‌های گرانقیمت را ندارند، اما در ایران، دولت هیچ نظارتی بر این خانه‌ها ندارد. شکل دیگری هم وجود دارد. آن هم این که یک عده کنار جاده یا در پارک‌ها چادر می‌زنند. اتفاقا بعضی از این مسافران، ماشین‌های گران‌قیمت صد میلیون به بالا دارند. راستش را که بخواهید، چنین سفری برای تنبیه خانواده است، زیرا افراد هیچ امکانات اولیه‌ای در اختیار ندارند. کسی که چنین اتومبیلی دارد، حتما می‌تواند خانواده‌اش را به یک هتل ببرد. ‌همان ‌Bed & breakfast‌ حالا سوال این است که چرا این افراد به هتل‌های معتبر نمی‌روند؟ شاید بعضی افراد از گرانی هتل‌ها یا نداشتن آزادی عمل در هتل‌ها وحشت دارند. در حالی که ما باید به مسافرانمان نیز آموزش‌های لازم را بدهیم. اگر نگران هزینه هتل هستید، بدانید که در ایران مثل تمام کشورهای جهان، اگر تعداد افراد زیاد باشد، هتل به آنها تخفیف می‌دهد. علاوه بر این، در دورانی که به اصلاح پیک مسافر به آن شهر نیست، خواه ناخواه هتل‌ها قیمت‌ها را کاهش می‌دهند.

من در جایگاه یک پیشکسوت در هتلداری و کسی که سال‌ها‌ عمر خود را در این راه صرف کرده است، می‌خواهم به یک اشتباه بزرگ مدیران هتل‌ها اشاره کنم. بسیار پیش می‌آید که مدیران هتل‌های 2 ستاره به بالا هیچ‌ گاه در دسترس مسافران نیستند. یک مدیر موفق، باید درِ اتاقش همیشه به‌روی مسافران باز باشد . زیرا مسافر امروز هست و فردا نیست. در حالی که، مدیران شاید برای حفظ پرستیژ خود از چنین ملاقات‌هایی طفره می‌روند و معمولا منشی‌ها در پاسخ به مسافران می‌گویند: مدیر هتل اکنون در جلسه است، اکنون قرار ملاقات دارد، وقت ندارد و... این نوع برخورد با مسافران بدترین ضرر را به هتلداری ایران می‌رساند.

اصغر ژیان دربندی/ پیشکسوت و کارشناس هتلداری