مدلی کوچک از یک جامعه بزرگ

شروع فعالیت هنری اش از کارهای عروسکی است ، کارگردانی مدرسه موشها و شهر موشها، قصه های تابه تا (زی زی گولو) ، الو الو من جوجوام و... نمونه آن است.

کد خبر: ۶۰۶۸۴

او کارگردانی است که به خوبی قاب تلویزیون را می شناسد و همیشه با کارهای گرم و دلپذیر مخاطب را پای تلویزیون نشانده است.
«مرضیه برومند» جدای از کارگردانی ، بازیگر است ، او را بجز فیلم سینمایی تحفه ها در سریالهای بچه های خیابان و معصومیت از دست رفته دیده ایم. از او در جشنواره سال گذشته سیما (جشنواره چهارم) تقدیر به عمل آمد و امسال تابستان قرار است دومین فیلم سینمایی اش (مربای شیرین) بعد از سالها به نمایش درآید.
از کارگردان آرایشگاه زیبا ، کارآگاه شمسی ومادام ، خودرو تهران 11 ، اکنون برای چندمین بار سریال اپیزودیک هتل در حال پخش مجدد است.

بعد از چندین بار هتل شنبه شب ها ساعت یک بامداد پخش می شود ، خودتان این سریال را دیده اید؛
بله ، یک شب اتفاقی آن را دیدم.
خوب ، برای شما یادآور چه خاطراتی است؛
به هر حال هر کاری خاطرات خاص خودش را دارد و متوجه ضعفها و حسنهایی در آن می شوم ، که اگر می خواستم به عقل امروز کار کنم ، این گونه نبود و این که چقدر مشکلات داشت.
به نظر می آید تکه هایی از برخی اپیزودها حذف شده است؛
بله ، به نظرم در کار دست برده بودند. مثلا در یکی از قسمت ها ، مرد نمازخوانی است که از شهرستان آمده و به گربه خانه پسرش اعتراض می کند. در زمان پخش اصلی هیچ جایی حذف نشد ، اما در پخش مجدد این صحنه حذف شده بود. متاسفانه دوستان در اصل کار دست می برند ، ای کاش در حذفیات دخل و تصرفی صورت نمی گرفت یا حداقل این موارد با مشورت کارگردان صورت بگیرد.
و این قضیه خیلی به کار لطمه می زند؛
بله ، مسلما لطمه می زند و اصلا قصه را دچار مشکل می کند ، این حذف واقعا عامل ایجاد نارسایی در این قسمت یا اپیزود شده است که اصلا خودم وقتی دیدم تعجب کردم.
خوب الان که کار را می بینید، بعد از چند سال ، به چه ضعفها و حسن هایی در این کار اشاره می کنید؛
در جاهایی به دلیل کمبود وقت ، زمانی در لوکیشن یک روز کار داشتیم که مجبور بودیم برای این که قیمت بالا نرود ، کار را جمع کنیم ، یا زمانی هم سهل انگاری کردم و می توانستم با صبر بیشتری کار کنم.
و حسن های آن؛
این را من نباید بگویم ، دیگران باید نظر بدهند.
اگر بخواهید مقایسه ای را با سریال های در حال پخش الان بیان کنید ، چه؛
من کارها را مقایسه نمی کنم ، فکر می کنم هر کاری فضا و حال و هوای خودش را دارد و متفاوت است. آن هم با تلویزیون که کارهای متفاوتی پخش می کند.
هتل در لوکیشن ثابت فیلمبرداری شده ، آیا این روند تولید در نتیجه کار تاثیر سویی داشت؛
این طور نیست ، به نظرم هیچ چارچوب و قانون و قاعده ای برای هیچ کاری وجود ندارد ، ممکن است کاری با لوکیشن ثابتی فیلمبرداری شده باشد و با موفقیت باشد اما بر عکس کار دیگری با لوکشین های متعدد نتواند نتیجه مثبت داشته باشد.
چگونه به شخصیت ها و کاراکترهای هتل نزدیک شدید؛
طرح هتل مال خودم بود و آن را با نویسنده در میان گذاشتم و اتفاقی که در طول کار افتاد این بود که آقای قاسم خانی در طول کار کاراکترها را فراموش می کردند. آنقدر غرق قصه هتل می شدند که کاراکترها را فراموش می کردند ، به همین خاطرشخصیت ها آن طور که باید و شاید جا نیفتاده است. مثلا آشپز رستوران قصه خودش را داشت. یا قصه دربان هتل و بدری خانم باید پخته تر و مفصل تر پیش می رفت.
نظرتان در مورد تفاوت میان سریال ها و کارهای دنباله دار با کارهای اپیزودیک چیست؛
سریال یا قصه دنباله دار می تواند جذاب تر باشد. مثلا سریال «طلسم شدگان» یا مثلا «پس از باران» دو قصه دارند که با داستان های فرعی به هم وصل هستند ، داستان هایی که ابتدا و انتهایی دارند که با گروهی به هم وصل شده اند و باید در پایان داستان آن گروه ، باز شود. خیلی از این سریال ها اتفاق خاصی حتی در قسمت دوم نمی افتد ولی در یک کار اپیزودیک قصه باید در هر قسمت تعریف شود و این قصه نخ زنجیره ای داشته باشد که با آن جلو برود مثل هتل یا آرایشگاه زیبا ، می خواهم بگویم که در کار اپیزودیک باید پروپیمان تر باشد و اتفاقا کار سخت تری است و جذاب تر از این لحاظ که اگر مخاطب قسمتهای قبلی و بعدی را نبیند، چیزی از دست نمی دهد.
دقیقا مثل یک فیلم سینمایی؛
بله ، مثل یک فیلم سینمایی است ، چون هم بازیگران مجزا و هم قصه مجزایی دارد و باید با این کارها برخورد متفاوت شود.
با هتل هم برخورد متفاوتی شد؛
نه متاسفانه ، تفاوتی قائل نشدند ، هتل با وجود این که لوکیشن ثابتی داشت اما به خاطر این که باید فضای این هتل را اشغال می کردیم و به کارکنان هم امر و نهی می کردیم ، خیلی سخت بود.
هتل نشان دهنده آدمهایی از قشرهای متفاوت جامعه است ، یا بعضا مشکلات این مردم ، می خواستید با هتل چه چیزی را بیان کنید؛
می خواستم هر قسمت از هتل به مثابه یک جامعه عمل کند و خیلی دوست داشتم ، این آدمها ، تماما آدمهای شهرستانی و بومی با فرهنگها و لوکیشن های مختلف باشند که پیش نیامد.
در هر حال فکر می کنید پخش چندین باره هتل ، می تواند تازگی برای مخاطب داشته باشد؛
به هر حال نسل عوض می شود. یکی که آن موقع 12ساله بود ، الان 18ساله شده. شاید آن روز قصه ها برایش اهمیت نداشت و الان موقعیت های میان شخصیتها برایش مهم می شود. به هر حال در پخش مجدد شاید تماشاچی بتواند چیز جدیدی کشف کند ، من هم خوشحال می شوم کارم یک بار مصرف نباشد.
و اگر بخواهید یک بار دیگر هتل را کارگردانی کنید...
در انتخاب نویسنده دقت بیشتری می کنم که با من همخوان باشد. البته شاید روزی هم با ایشان (قاسم خانی) کار کنم ، اما برای این قصه شاید در انتخاب او اشتباه کردم.