آفتی به نام تعطیلات رسمی

روزهای تعطیل رسمی و غیررسمی در کشور ایران نسبت به سایر کشورها بسیار بالاست و فرهنگ "پل زدن " بین تعطیلات برای تفریح و سفر... و در نتیجه تعطیل کردن کار و تولید بسیار رایج می باشد.
کد خبر: ۶۰۴۵۰

این در حالی است که اقتصاد کشور بیمار است و با معضلات بسیاری روبه روست. متاسفانه به دلیل درآمدهای بالا و سریع الوصول نفتی ما کمتر به تلاش و تکاپو برای کسب معیشت و درآمد می پردازیم و همین مطلب مسوولان کشور و مردم را نسبت به اصل کار و تولید کم توجه کرده است.
این مساله موجب شده تا کمتر کسی به طور جدی به فکر کم کردن تعطیلات باشد.تعطیلات رسمی با رنگ قرمز 52 روز جمعه ، در تقویم های جیبی و دیواری آغاز می شود و بعد شامل جشن ها و سوگواری های ملی و مذهبی می شود.
تعطیلات عید ، سیزده به در ، روز ملی شدن صنعت نفت ، شهادت ها ، ولادت ها همه جزو تعطیلات رسمی کشور محسوب می شوند. اما دسته ای دیگر از تعطیلات وجود دارد که در هیچ تقویمی نوشته نشده و به آسانی هم نمی شود آمارش را حساب کرد. نگاه کنید: 52 پنج شنبه ای که در اکثر ادارات و سازمان ها تعطیل است.
تعطیلات آخر ترم اول در دانشگاه ها که همان تعطیلات پیش و پس از امتحانات است. به اضافه تعطیلات پیش و پس از امتحانات ترم دوم و تعطیلات طولانی مدت تابستان و روزهای خیلی برفی و روزهایی با آلودگی بالا. سوای اینها، روزهای میان چند روز تعطیلی که در فرهنگ ما ایرانی ها به بین التعطیلین شهرت دارند.
یکی از جدی ترین انتقادهایی که نسبت به زیادبودن تعطیلات مطرح شد ، انتقاد رهبر معظم انقلاب به تعداد زیاد تعطیلات در ایران بود. ایشان در نخستین نمازجمعه امسال فرمودند: ما در ایام سال ، تعطیلات زیادی داریم که به زیان کشور است. در بعضی از کشورهای دنیا به غیر از 2 روز شنبه و یکشنبه ای که در اکثر کشورهای اروپایی تعطیل است ، همه تعطیلات شان رسمی در طول سال از 5-6 روز تجاوز نمی کند، ولی ما تعطیلاتمان زیاد است. علاوه بر این عده ای با بی توجهی و بی اعتنایی خود به کار و علم و تحصیل و اشتغالات روزمره زندگی و کارهای اداری و سازندگی ، بر این تعطیلات اضافه می کنند.
در این پیام از مسوولان و مردم ایران خواستند برای کم کردن این تعطیلات هر چه زودتر تصمیم گیری کند ، چرا که این همه تعطیلات پی درپی زیانهایی به بار می آورند که نتایج آن برای همه زیانبار است.


پدیده ای به نام بین التعطیلین



در روزهای تعطیل ، تکلیف مردم روشن است ، همه مردم تعطیلند و خوب می دانند که در این روزها هیچ کاری انجام نمی شود.
اما در روزهای مابین تعطیلات ، بسیاری از مردم سراغ کارهای عقب افتاده اداری شان می روند و معمولا یک پاسخ می گیرند: امروز بین التعطیلین بود ، مرخصی گرفتند و نمی آیند. معاون امور مجلس سازمان مدیریت و برنامه ریزی می گوید: تعطیل کردن روزهای بین تعطیلات هیچ گاه جنبه قانونی ندارد ، ولی متاسفانه در سالهای اخیر این تعطیلات غیرقانونی به گونه ای جاافتاده که موردقبول و باور اکثریت مردم قرار گرفته است و این اتفاق بسیار مخربی است که مانعی برای رشد و پیشرفت کشور به حساب می آید.
تاج گردون با اشاره به این که لایحه کاهش روزهای تعطیل در سازمان مدیریت و برنامه ریزی تهیه و تدوین شده و به هیات دولت رفته است ، می گوید: براساس این لایحه ، تعطیلات رسمی کشور به 25 روز کاهش پیدا کرده که با احتساب روزهای آدینه یا پنجشنبه ها به 104 روز می رسد.
با این حساب ایران بعد از سریلانکا بالاترین تعطیلات رسمی را در جهان داراست. تعطیل کردن تعطیلات معاون امور مجلس سازمان مدیریت و برنامه ریزی درباره کم کردن تعداد تعطیلات ملی و مذهبی کشور می گوید: بسیاری از تعطیلات ، از باورهای ملی و مذهبی ما ریشه گرفته است که نمی توان آنها را حذف یا تغییر داد ، اما برخی از روزها را می توان تعطیل نکرد ، ولی مناسبت های آن را ارج نهاد و گرامی داشت ، مانند روز شهادت امام رضاع که می تواند فقط در مشهد تعطیل باشد. یا مثلا می شود از تعداد زیاد تعطیلات عید کم کرد.
مهم این است که مسوولان از حجم بالای تعطیلات کشور در جهت پیشرفت جامعه بکاهند و با یک برنامه ریزی صحیح بتوانند روزهای بزرگ را پاس بدارند تا جامعه ای پویا و تحرک لازم را داشته باشد.


از سازمان ها و نهادها چه خبر؛



تمام تعطیلات رسمی و غیررسمی سر جای خود! اما برخی از سازمان ها و نهادها برای خودشان تعریف های جداگانه ای از تعطیلات دارند. شاید بد نباشد به تعطیلات 15 روزه تابستانی و تعطیلات 15 روزه زمستانی در مجلس شورای اسلامی یا شورای شهر اشاره کنیم.
سوال این است: با وجود این همه تعطیلات ، چه نیازی به تعریف جداگانه ای از تعطیلات وجود دارد؛


یک مقایسه



تعطیلات رسمی در کشور آلمان فقط 12 روز در سال است و در انگلیس فقط 8 روز و در فرانسه فقط 11 روز، تعطیلات رسمی در ایران سوای 52 روز جمعه 24 روز است.
معنی این حرف این است که یک خانواده 4 نفری در آلمان در سال 15 ماه کار مفید انجام می دهند و یک خانواده 4 نفری ایرانی فقط یک ماه کار مفید انجام می دهند. یعنی با احتساب تعطیلی پنجشنبه و جمعه و تعطیلات رسمی سالانه و مرخصی یک ماهه استحقاقی در ایران از نظر روزکاری (و نه ساعت مفید) در مقابل هر 4 روز کاری 3 روز استراحت وجود دارد.


یک نظر اقتصادی



میزان بهره وری در کشورهای پیشرفته ، 7 ساعت کار مفید در روز است ، در حالی که شاغلان ایرانی حداکثر یک ساعت و نیم کار مفید در روز انجام می دهند. اگر در ایران روزهای کاری را 200 روز بدانیم (104 روز تعطیلی پنجشنبه و جمعه ، یک ماه مرخصی سالانه و 25 روز تعطیل رسمی)، اولین گام در مسیر افزایش بهره وری ، افزودن به روزهای کاری و کاهش تعطیلات است.
با توجه به میزان تولیدناخالص ملی در ایران ، به ازای هر روز تعطیل 24 میلیون دلار از تولید ناخالص ملی کاسته می شود.
آزادی آزادمنش ، عضو کمیسیون عمران مجلس شورای اسلامی در مجلس ششم از جمله نمایندگانی بود که پیگیر کاهش تعطیلات رسمی بود ، او درباره آثار و پیامدهای زیاد بودن روزهای تعطیل در کشور می گوید: کشور ما بیشترین تعطیلات را در تقویم کاری خود دارد و علاوه بر تعطیلات هفته ای و رسمی یک اختلاف زمانی با کشورهای اروپایی دارد.
این مساله فاصله ایران را با بازارهای اقتصادی دنیا از نظر زمانی طولانی تر می کند ، سطح تولیدات را کاهش می دهد و قطعا در تصمیمات اقتصادی سریع و مهم اثرگذار است.
وی می افزاید: متاسفانه به دلیل درآمدهای نفتی ، کمتر به فکر کار کردن برای کسب درآمد هستیم و همین مساله مسوولان کشور و عامه مردم را نسبت به اصل تولید و کارایی بهتر کم توجه کرده است.
آزادی منش درباره ضرورت کاهش ایام تعطیل در کشور ، می گوید: تغییر در ایام تعطیل حساسیت هایی را به دنبال دارد ، چنان که در طول مجلس ششم در جهت تقلیل تعطیلات اقداماتی صورت گرفت ، اما با مخالفت های شدید و بی تمایلی روبه رو شد. وی تصریح می کند: با وجود آن که تعطیلات ما جنبه ملی ، مذهبی و رسمی دارد، اما این موضوع دلیل نمی شود که نسبت به مقوله اشتغال و کار کم توجه باشیم.
حرمت نهادن و گرامیداشت روزهای دینی و ملی قابل توجه است ، ولی باید با یک برنامه ریزی صحیح و منطقی از همزمانی و هماهنگی با کشورهای دنیا برخوردار شویم.


چه باید کرد



در زمینه کاهش یا عدم کاهش تعطیلات دیدگاههای مختلفی وجود دارد. عده ای بر حفظ وضع موجود تاکید دارند. به عقیده آنها به دلیل امکان وجود تعطیلی جمعه بین روزهای 6 تا 12 فروردین ، این روزها از نظر آموزشی مفید نیستند.
به علاوه تعطیلات نوروزی امکان مسافرت های تفریحی را فراهم می کند که خود موجب رونق هتل ها و رستوران ها می شود و در کل وضعیت موجود قابل قبول است. گروهی از نخبگان جامعه خواستار تجدید نظر در میزان تعطیلات به خصوص تعطیلات نوروزی هستند. البته این نخبگان دو دسته اند: گروهی از نخبگان و مردم به دلیل تعلقات دینی با حذف تعطیلاتی با مناسبت های مذهبی مانند اعیاد و سوگواری ها مخالفند و عقیده دارند باید از تعطیلات ملی کاسته شود.
گروهی دیگر استدلال می کنند که می توان بعضی از تعطیلات ملی و مذهبی را که حساسیت کمتری دارند حذف کرد.
جمع بندی مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی بر این نکته تاکید دارد که باید از تعداد روزهای تعطیل با توجه به نظرات مردم که در نظر سنجی های متعدد منعکس شده ، با توجه به حساسیت ها و مصالح موجود کم شود. باید منتظر ماند تا این جمع بندی ها به مرحله عمل برسد.

  • ضرر حاصل از تعطیلات


    براساس یک برآورد ، سرانه تولید ناخالص داخلی کشور به نسبت روزهای کاری با احتساب 240 روز، 110 میلیارد دلار است که با کاهش یک پنجم تعطیلات رسمی حدود 2000 میلیارد تومان به تولید ناخالص داخلی کشور (روزانه) اضافه می شود که رقم بسیار بالایی است. هر چند بسیاری از اقتصاددانان این محاسبه را بسیار ابتدایی می دانند و معتقدند ضرر حاصل از تعطیلات بسیار بالاتر از این است. مخصوصا در مواقعی که تعطیلات پشت سر هم قرار می گیرد، این محاسبه بسیار سخت می شود.البته برخی کارشناسان نیز به طنز می گویند با این بازده پایین کارمندان بخش دولتی به نفع دولت است که روزهای بیشتری تعطیل شود تا مجبور نشود هزینه تلفن ، آب و برق و... کارمندان را پرداخت کند ، اما مسلما در بخش خصوصی و بازار کار قضیه عکس این است. در آنجا هر روز تعطیل معادل با هزینه بالا و عقب افتادن از بازار رقابت است.


  • مریم نوابی نژاد
    newsQrCode
    ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

    نیازمندی ها