خوشحالم که هنوز پایم را دارم

در روزهایی که رقابت های اسکی آلپاین قهرمانی جهان در بورمیوی ایتالیا برگزار می شد ، همه دوستداران اسکی ، بی صبرانه در انتظار مسابقه مارپیچ بزرگ بودند.
کد خبر: ۵۹۲۱۹
در اسکی آلپاین ، ماده سرعت یادان هیل ، جذابیت و هیجان بیشتری دارد و آن را با دوی 100 متر در ورزش دوومیدانی مقایسه می کنند ؛ اما این بار در ایتالیا نگاهها به این علت به مارپیچ بزرگ بود که ستاره های بزرگ اسکی امروز در آن به رقابت می پرداختند.
سرآمد همه آنها هرمان مایر، اسطوره اسکی اتریش بود. روز پنجشنبه 10 فوریه2005 (22بهمن83)اطراف پیست بورمیو جمعیت زیادی بی صبرانه مشتاق قهرمان مارپیچ بزرگ بودند. دارن رالوز امریکایی برای کسب مدال طلا نقشه کشیده بود.
بنیامین رایش اتریشی هم حاضر بود. رایش در این مسابقه ها آماده ترین اسکی باز بود. شاید در این میان کمتر کسی به هرمان مایر فکر می کرد. زمانی که مایر کاملا سالم بود و بیش از آن تصادف وحشتناک موتورسیکلت در سال 2001 رقیبی در مارپیچ بزرگ نداشت ، او طلای این ماده را در المپیک زمستانی 1998 به گردن آویخته بود ؛ اما سال 2005 تفاوت بسیار داشت.
امسال هرمان مایر نسبتا خوب اسکی کرده و در جام جهانی موفقیت هایی به دست آورده است و در رده بندی بهترین های اسکی جهان در مکان سوم قرار دارد ؛ اما اگر می توانست طلای مسابقه های جهانی را به گردن آویزد ، پس از چند سال دوباره توانسته بود خود را در بالاترین سطح اسکی مطرح کند.


باور نکردنی



مسابقه مارپیچ بزرگ شروع شد. در 2 مرحله رقابت بین هرمان مایر ، رایش و رالوز بسیار نزدیک بود. آنها که مسابقه را می دیدند ، از سرعت و شیوه عبور مایر از میان دروازه ها شگفت زده شدند. درست مثل سالهای 1998 و 1999 اسکی می کرد. چنان سریع بود که 20 متر آخر مسیر براحتی رقیبان را جا گذاشت و با حد نصاب 2 دقیقه و 50 ثانیه و 41 صدم ثانیه اول شد. رایش هموطن او ، 25 صدم ثانیه دیرتر به خط پایان رسید و دارن رالوز به مدال برنز قناعت کرد. پس از مسابقه ، لحظه هایی زیبا خلق شد. مایر زانو زد و مدتی را در همان وضع باقی ماند. باور نمی کرد که قهرمان شده است.
لحظه هایی بعد که کنار پیست رفت ، گفت: اتفاقی که امروز برایم افتاده ، باور نکردنی است. بسیار ذوق زده ام. این طلایی را که امروز به دست آورده ام ، ارزش ویژه ای برایم دارد و از تمام مدالهای طلای قبلی ام شیرین تر است. حس می کنم طلایی تر و درخشان تر از قبلی هاست.


برنامه برای المپیک زمستانی 2006



اندی اورس ، مربی هرمان مایر که سالها هدایت او را بر عهده داشته است ، می گوید: اکنون اسکی مهمترین دغدغه زندگی مایر نیست. پیروزی ها و در اوج قرار گرفتن ها آن طور نیستند که قبلا بودند. شکست ها و فرودها هم مثل گذشته نیستند. وقتی از هرمان مایر پرسیدند آیا برای شرکت در المپیک زمستانی 2006 تورین برنامه دارد ، گفت: هنوز خیلی زود است که در این باره حرف بزنم. خوشحالم که هنوز پایم را دارم. این نعمت برایم مهمتر از المپیک زمستانی است.


یک پنجشنبه سخت



فینال مارپیچ بزرگ در مسابقه های قهرمانی جهان ، فینالی سنگین و طاقت فرسا بود. اسکی بازان باید 2 بار مسیر مارپیچ بزرگ را طی می کردند تا بر اساس آن ، نتایج نهایی مشخص شود. جی.پی. روی از کانادا در میان مسیر دچار پارگی لیگامنت شد و از دور مسابقه بیرون رفت.
در مرحله اول ، یک سوم اسکی بازان از جمله بادمیلر امریکایی - که مدافع عنوان قهرمانی بود- به خط پایان نرسیدند. میلر از مسیر خارج شد و به تابلوهای تبلیغاتی کنار پیست برخورد کرد ، اما شانس آورد که حادثه تلخی برایش پیش نیامد. پس از مسابقه ، رالوز - که سوم شده بود - لب به تحسین هرمان مایر گشود و گفت: مایر بهترین اسکی باز در مارپیچ بزرگ است. او رقیب ندارد. من فقط در توانایی های خودم اسکی کردم. رالوز که در اسکی سرعت تخصص دارد، طی یکی دو سال اخیر زیر سایه بادمیلر، هموطن خود قرار داشته و نتوانسته در دان هیل حرف اول را زند.


تخریب فرستنده های تلویزیونی



مسابقه پنجشنبه 22 بهمن قرار بود براساس برنامه ، یک روز پیش از آن یعنی چهارشنبه برگزار شود، اما با تصمیم ناگهانی شبکه تلویزیونی RAI ایتالیا زمان آن به یک روز بعد موکول شد. همین تصمیم ، خشم تماشاگران را برانگیخت و آنها به فرستنده های سیار تلویزیون آسیب رساندند. جالب این که هرمان مایر میان اسکی بازانی قرار داشت که به تعویق زمان مسابقه اعتراض کردند. در واقع حضور او باعث افزایش تماشاگران شده بود و آنها می خواستند همان روز چهارشنبه اسکی او را تماشا کنند. تماشاگران برای این که هزینه اقامت در هتل را پایین بیاورند ، معمولا ساعت یک بامداد از خواب برمی خیزند و خیلی سریع هتل را ترک می کنند و بقیه شب را کنار پیست می گذرانند. پس از این که مسابقه چهارشنبه به پنجشنبه موکول شد ، تماشاگران مجبور شدند یک روز اضافی در هتل بمانند و پول بیشتری بپردازند.
وقتی این اتفاق افتاد ، هرمان مایر به شوخی گفت: پول اتاق هتل تماشاگران را با جایزه قهرمانی و مدال طلایم می دهم ، البته اگر قهرمان شوم.
هرمان مایر قهرمان شد و باید خوشحال ترین فردی باشد که از تعویق زمان مسابقه بهره برد.


تحسین از سوی رقیب



کار بزرگ هرمان مایر در کسب مدال طلای مارپیچ بزرگ ، با شادی فراوان تماشاگران همراه بود. هنوز در دنیای اسکی ، خیلی ها این ورزش را با نام هرمان مایر مترادف می دانند. شبکه های تلویزیونی و مطبوعات هم کار بزرگ او را ستودند ، اما در این میان حرفهای رالوز هم جالب بود: به کاری که مایر موفق به انجامش شد، احترام می گذارم. در ورزش اسکی ، آسیب دیدگی اجتناب ناپذیر است. هراسکی بازی مصدومیت هایی پیدا می کند و مدتی را دور از پیست می ماند. شاید مچ پایتان پیچ بخورد یا این که تاندون زانویتان پاره شود یا حتی دچار شکستگی پا شوید، اما آسیب دیدگی مایر متفاوت بود.
او از شرایط وحشتناکی نجات یافت و حیات دوباره پیدا کرد. از این که می بینم از آن تصادف هولناک جان به سلامت برد و مدتها رنج کشید و درد تحمل کرد و حالا دوباره به اوج آمادگی و قدرت رسیده ، تحت تاثیر قرار گرفته ام.

  • تصادف هولناک


    هرمان مایر ، یکی از بزرگترین اسکی بازان تاریخ مسابقه های اسکی است ؛ اما امسال نزول چشمگیری داشته است. او پیش از تصادف شدید موتورسیکلت در تابستان 2001 در 41 مسابقه جام جهانی ، برنده مدال طلا شده بود. 2 سال پیش دوباره به اسکی بازگشت و حاصل تلاش او در این مدت 7 مقام قهرمانی در جام جهانی بوده است ، اما امسال پیش از پنجشنبه 22 بهمن ، تنها یک قهرمانی از جام جهانی به دست آورده بود.
    مایر که سالهای 98 تا 2000 را بسیار پرقدرت اسکی می کرد ، برای المپیک زمستانی 2002 ، بخت اول کسب عنوان بهترین اسکی باز را داشت ، اما در تابستان 2001 وقتی سوار موتورسیکلت خود بود ، چنان وحشتناک تصادف کرد که در آستانه مرگ قرار گرفت. در بیمارستان مدتی بیهوش بود و پزشکان با تلاش فراوان او را از مرگ نجات دادند. شکستگی های زیادی درهر 2 پا داشت. به طوری که گفته می شد دست کم یک پایش قطع خواهد شد.
    ماههای سختی را هرمان مایر گذراند ، اما هرگز ناامید نشد. یک سال طول کشید تا توانست با عصا راه برود. حالا از این که پایش را قطع نکرده بودند ، خیلی خوشحال بود و می گفت: دوباره به اسکی برمی گردم. می خواهم باز هم در بالاترین سطح رقابت کنم. 18 ماه از تصادف او گذشته بود که در ارتفاعات اتریش چوب اسکی در دست گرفت و کفش اسکی پوشید و به تمرین های خیلی سبک پرداخت.
    چند هفته که گذشت ، دریافت می تواند سریع تر اسکی کند. او المپیک زمستانی 2002 را از دست داده بود ، اما به رقابت های جام جهانی دلخوش بود و چشم انداز مسابقه های جهانی 2005 ایتالیا را هم تماشا می کرد.


  • جهانگیر چراتی
    newsQrCode
    ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

    نیازمندی ها