درتاریخ زندگی می کنم

ژاله علو را با 55 سال تجربه در این راه می توان به عنوان بازیگر با سابقه و پیشکسوت تئاتر ، تلویزیون و سینما به حساب آورد که در زمینه بازیگری ، کارگردانی ، سردبیری ، تهیه کنندگی و نویسندگی نیز تجربیاتی دارد.
کد خبر: ۵۸۸۸۰

دهه 40 و 50 کار دوبله را آغاز کرده است و کارتون های تلویزیونی زیادی از جمله پت پستچی ، دهکده حیوانات ، سیندرلا ، پری دریایی و زیبای خفته با صدای او پخش شده است.
آخرین حضورش در سینما به فیلم میهمان مامان که ساخته داریوش مهرجویی است مربوط می شود و اما قبل از آن ، سریال مشق عشق را کارکرده بود. در این سریال باز هم نقش مادری مهربان و دلسوز را بازی می کند ، البته با همان اقتداری که از او در سریال روزی روزگاری سراغ داریم.

خانم علو ، نقشهای تاریخی را بیشتر دوست دارید یا نقشهای امروزی را؛

ایفای نقشهای تاریخی ویژگی های خاص خودش را دارد ، اما آنها که من را انتخاب می کنند ، بیشتر به دلیل فیزیک ظاهر و قیافه تاریخی من است که انتخاب می شوم. البته جدای از ظاهر و چهره ای تاریخی نمی توان تواناییها و استعداد را نیز نادیده گرفت. خب بله ، چون توانایی چنین کارهایی را هم دارم.

این انتخاب خود خواسته بوده است؛

نه ، من وقتی نمایش آقا محمدخان یا شاه صفی را بازی کردم ، خواه ناخواه این تکرار بتدریج نمود پیدا کرد تا این که به امروز رسید، مثل پیرزن کور (مرحوم حاتمی) و داش آکل (مسعود کیمیایی) که در کنه هر کدام از این نقشها بروید، زنهای قدرتمند را نشان می دهد.

مانند همان اقتداری که خاله لیلا در سریال روزی روزگاری داشت؛

بله. اقتدار خاله لیلا شخصی بود ، ولی اگر تفنگ سرپر را ببینید آنجا اقتدارش در پرتوی وجود آقا سید بود. در عین این که ما قبول داریم در خانه ای که پدرها و مادرها دارای شخصیت متفاوت از مردم عادی هستند ، بچه های آنان نیز کارهایی متفاوت از دیگران دارند.

  • اگر مردم به جای هر چیزی مشق عشق کنند، خیلی از کارها ساده می شود

  • در کل ، رفتن به زمان گذشته سخت تر از امروزی بودن است ، این تفاوت را چگونه ایجاد می کنید؛

    باور کنید من الان هم در تاریخ زندگی می کنم و هنوز هم در تاریخ هستم و با مظاهر امروزی میانه خوبی ندارم.آنچه به عنوان صداقت ، صمیمیت ، صفا و پاکی گذشته وجود دارد ، قشنگ تر است.

    چه چیز قدیم شما را از امروزی بودن فراری می دهد؛

    امروزی بودن متاسفانه باشتاب ، عجله و به نوعی از سطح گذشتن برابر است ، با نوعی سطحی نگری و عمق را ندیدن همراه است ، اما ما یک طور دیگر تربیت شده ایم.

    تفاوت میان دو نسل همان نبود تفاهم؛

    نه تفاوت بین دوزمان.

    شاید کمی ناشیانه باشد ، اما بگویید چقدر برای نقشهای تاریخی مطالعه می کنید؛

    البته بیشتر اوقات مطالعه داشته ام ، اما باید اطلاعاتی را راجع به آن نقش جمع آوری کنید و یکسری اطلاعات نیز به عنوان بازیگر باید بیابید که از آن اطلاعات دور نباشد و آنها را تکمیل کند تا به پرورش نقش کمک کند.

    شده تا به حال به واسطه اقتداری که در بیشتر نقشهایتان به جا گذاشته اید در شکل گیری کاراکترها دخالت کنید؛

    بله. سه چهار سال قبل در کاری ، کارگردان آن اصرار داشت من کاری را انجام بدهم ، ولی موافق نبودم ، هر کاری کرد آن کار را نکردم. هر باور اعتقادی باید از دل باشد تا نتوان قیمتی روی آن گذاشت ، مثل شعرهایی که سرودم و احساس کردم مال من است و نباید تا مدتی بیرون بیاید. اعتقادات باید در درون باشد تا نمایشی.

    شما هم مشق عشق کرده اید؛

    به نظر من اگر مردم به جای هر چیزی مشق عشق کنند ، خیلی از کارها ساده می شود. ما وقتی یاد عشق می کنیم ، مثل این است که مشق عشق کرده ایم.

    در ارتباط با نقشتان در این سریال بگویید ، چه ویژگی بارزی جدای از نقشهای دیگرتان دارد؛

    باز هم نقش مادر مهربانی است که خودش را پیدا کرده و دلش می خواهد جوانها و آنهایی که مشکل دارند ، بدانند تمام زندگی مشکلات نیست. اینها چیزهایی است که در زندگی باید طی کنیم. شاید امتحان خداوند است و شاید مشکلاتی است که طی زمان برای همه کس پیش می آید. ما قرار نیست با اینها خودمان را ببازیم ، باید بمانیم و استقامت کنیم و زندگی آرام و دلنشینی را با یاد خدا به پایان ببریم.

    اولین تجربه همکاری با کارگردانی که پیشینه ساخت سریال ندارد ، چگونه بود؛

    خب ایشان تجربه دستیاری زیاد داشتند و کار نیز فکر می کنم نتیجه قابل قبولی داشته باشد، باقی را بیننده ها باید ببینند و قضاوت کنند.

    خانم علوخسته نشدید از بس که نقش مادران دلسوز را بازی کردید؛

    نه ، چون نقش مادر خیلی قشنگ است و هر مادری یک جور است. کمی هم راجع به گویندگی و صدا بگویید.

    چگونه است که صدایی ماندگار می شود؛

    اگر در صدا صداقت و عشق باشد ، مردم می پذیرند ، ولی اگر در صدای گوینده یا بازیگر کمی غرور بیاید ، مردم به آسانی آن را متوجه می شوند و درک می کنند.

    از انجام این همه کار با همدیگر خسته نمی شوید؛

    نه ، اگر برنامه ریزی دقیقی داشته باشیم ، هم می توانیم به خانه برسیم ، هم فیلم بازی کنیم ، هم سریال و هم دوبله و هم کارهای دیگر.

    به عنوان پرسش آخر بگویید شعر گفتن را از کجا به ارث برده اید؛

    وقتی آدم کمی با خودش آشتی کند و با ورای خودش ارتباط داشته باشد ، برایش می رسد.



    مریم درستانی
    newsQrCode
    ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

    نیازمندی ها