ایجاد چنین خطوطی باعث میشود حدود 20 درصد زمینهای زراعی بلااستفاده بمانند. در ضمن وجود این خطوط به آن معناست که محصول هر سال باید در یک جهت و مسیر خاص رشد کند که این موضوع باعث کاهش سلامت خاک نیز میشود. برای حل این مشکل کاتوپیتیا به کمک شرکت GRDC(شرکت پژوهش و توسعه غلات) سعی کرد یک ماشین کشاورزی سبکتر و مقرون به صرفهتر تولید کند تا بتواند بدون کمک انسان، عمل بذرپاشی را در یک مسیر از پیش تعریف شده و با دقت بیشتری انجام دهد.
این ماشین قادر است بذرها را به فاصله یک تا دو سانتیمتری از هم و در زمینهای خشن کشاورزی بکارد که این میزان دقت سطح بیسابقهای برای یک ماشین مستقل کشاورزی محسوب میشود.
دستیابی به این دقت با استفاده از تکنولوژیهای موجود کمی چالش برانگیز بود، چرا که نیروی وارد شده بر خاک از طرف بیل شخمزن باعث انحراف ابزار بذرپاش و تغییر جهت آنها شده و بذرها بدقت کاشته نمیشوند. با این حال، سیستمهای کنترل پیشرفته و حسگرها و یک طراحی بهینه باعث شد اختراع کاتوپیتیا و تیمش بهطور خودکار این میزان انحراف را اصلاح کند.
سازندگان این ابزار معتقدند طراحی بینظیر و فناوری پیشرفته به کشاورزان اجازه میدهد دقیقا محل بذرهایشان را بتوانند شناسایی کنند. علاوه بر این مزیت از همان دستگاه میتوان بارها در طول فصل و بهمنظور انجام کارهای دیگری نظیر وجین کردن،بارور سازی خاک و نظارت بر رشد محصول استفاده کرد.
بهنظر میرسد ماشین توسعه یافته دانشگاه UNSW که تنها سه متر عرض دارد انتخاب سبکتر و مقرون به صرفهتری برای کشاورزان بوده و علاوه بر مزایای فوق باعث ایجاد خط محصول روی زمین زراعی نمیشود.
انعطافپذیری بیشتر برای دسترسی به زمین بیشتر و کاشت بذر محصولات گیاهی در جهات مختلف، مزایای بیشتری برای رشد محصول از طریق جذب بهتر مواد مغذی باقیمانده در خاک و در نتیجه ثمردهی بهتر محصول دارد.
physorg / مترجم: آتنا حسنآبادی
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم